Een interview met mezelf

Stel je eens even voor:

Allereerst natuurlijk, iedereen welkom hier! Waar zal ik eens beginnen? Ik ben ergens in de zestiger jaren geboren in een dorpje in Friesland uit een Tukkerse moeder en een Achterhoekse vader. Als nakomertje in een gezin met een grote zus en twee grote broers was ik niet gepland maar wel welkom. Het leeftijdsverschil is groot. Zo scheel ik 16 jaar met mijn zus en 11 met mijn jongste broer. In het dorp gingen zelfs de roddels dat ik wel een kind van mijn zus zou zijn, die niet lang na mijn geboorte vertrok naar de grote stad om te gaan studeren.

Je hoort niet zo goed, hoe komt dat?

Toen ik drie jaar oud was bleek dat ik ernstig slechthorend was. Dit is waarschijnlijk gekomen doordat ik als kind teveel antibiotica heb gehad en daardoor zijn de trilharen in de cochlea oftewel het slakkenhuis aangetast. Vanaf mijn vierde jaar heb ik hoorapparaatjes gekregen en vanaf dat moment heb ik altijd de zwaarste apparaten gedragen die op de markt waren. Mijn gehoorverlies bleek progressief en op mijn 18de jaar was ik zo goed als helemaal doof, al dacht ik daar zelf anders over.
Het gezin verhuisde hierom naar Haren bij Groningen waar mijn vader een andere baan had gevonden als leraar. Zo woonden we dichterbij "Stad" waar een slechthorenden lagere school was, die ik tot mijn 11de jaar heb bezocht. Hier heb ik uitstekend leren liplezen en daardoor kon ik me aardig redden in het dagelijkse leven.

Was je een wijsneusje?

Nogal ja... Je kon mij altijd vinden met een boekje in een hoekje. Ik was aardig pienter en omdat ik als kind door mijn handicap slecht aansluiting vond met mijn leeftijdgenoten las ik de stukken ervan af. Mijn vader, als rasechte onderwijzer, vond dat ik op de slechthorendenschool te weinig leerde en daarom ben ik op mijn elfde overgestapt naar het gewone basisonderwijs waar ik door een achterstand twee klassen lager belandde dan waar ik eigenlijk thuishoorde. Dat waren geen makkelijke jaren voor me. Ik had op sociaal gebied heel wat in te halen. Op de slechthorenden school werd bijvoorbeeld amper gespeeld en ik kon niet knikkeren of een bal vangen. Samenspelen heb ik daar echt moeten leren.

En toen, wat heb je daarna gedaan?

Daarna heb ik in Groningen het gymnasium gedaan op een kleine middelbare school. Ik wilde niet naar een scholengemeenschap omdat ik bang was daar in de massa te verdrinken en dat is een hele goede keuze geweest. Het Praedinius was een hele bijzondere school, zeker in de seventies... Ik vond het er geweldig. Toneelspelen bij ELO, uitgaan in de stad waar Herman Brood rondzwierf, schoolkampen op Schiermonnikoog en voor het eerst echt goede vrienden opdoen. Ik denk er nog met veel genoegen aan terug. Toch wilde ik na de middelbare school niet in Groningen blijven hangen en ben toen in Leiden terecht gekomen. Eerst voor een HBO opleiding in de museologie en daarna voor een studie geschiedenis.