Haren
Toen ik drie was verhuisden we met het hele gezin vanuit Friesland naar Haren (Gr). Het oude huis met al z’n erkertjes en de grote achtertuin was geweldig voor een opgroeiend kind. Ik speelde schooltje op zolder met de schriften die mijn vader als leraar meenam. Ook had ik een hut gemaakt van een oude deur en twee schragen en met mijn vriendinnen kon ik uren spelen onder de oude appelbomen. De omgeving was ideaal, veel groen en een park dichtbij. Elke dag liep ik daar met mijn hondje en ’s-winters schaatste ik op de vijver. Op straat kon je nog rolschaatsen en blikkie-pik spelen. Ik heb nostalgische foto’s van het hertjesvoeren en van mijn grote zus die me op de slee voorttrok. Het lijkt wel een jeugd uit een zwijmelzwijmelboek van Joop ter Heul of de Olijke tweeling.Na een jaartje kleuterschool ging ik naar school in Groningen. Een slechthorendenschool, midden in de stad. Elke dag bracht mijn moeder me op de fiets naar de bushalte en dan ging ik met zo’n buskaart om mijn nek als ukkie van 5 de bus in. Dat heeft een paar jaar geduurd en toen ging ik het in het gewone onderwijs proberen. Het werd de openbare lagere Brinkschool in Haren.
Een echte ouderwetse dorpsschool met een meester met gezag voor de klas. In de klas zaten enkel brave welgestelde witte kindertjes en slechts één kind van gescheiden ouders. Een echte afspiegeling van het gezapige welgestelde dorp. Een doktersdochter, een notariszoon en één boerendochtertje dat altijd een bloemetjesjurkje droeg. Verder nog wat kinderen van professoren en van de plaatselijke welgestelde middenstand.
Als kind heb je het nog niet door maar toen ik eenmaal op kamers ging wonen, driehoog-achter in een arme buurt in Leiden, viel het pas echt goed op hoe bevoorrecht ik toendertijd was. Hier speelden de kinderen tussen het blik, geen groen, geen plantsoen en ze hadden bovenal geen rijke ouders die zonder problemen dure kleren of speelgoed konden kopen.
Natuurlijk wordt een fijne jeugd niet enkel bepaald door welstand maar helpen doet het wel. Ook bij professorenkinderen kunnen akelige dingen voorkomen; zo vraag ik me achteraf af waarom dat ene kind altijd blauwe plekken had… Aandacht en liefde wordt niet bepaald door geld, maar zo'n mooie groene speelomgeving als in Haren zou ieder kind moeten hebben.
(simultaan logje met Hansje)
23 Dec '04 - 15:26
leuk! zie ook mijn beeld van haren (gr)wiro (URL) - 23 December '04 - 16:35
Later zie je pas goed hoe het vroeger was, misschien ook maar het beste.Herinneringen kunnen mooi zijn.
Renesmurf (URL) - 23 December '04 - 16:40
Zo, dat zijn even andere jeugdherinneringen dan die uit mijn verhaal over Haren!Je hebt geboft!els (URL) - 23 December '04 - 17:29
Nog steeds heeft Haren een warm plekje in mijn hart. En mócht mijn weblog toevalligerwijze in de nabije toekomst nog eens online verschijnen, dan zal ik daar graag over vertellen.
Hansje (URL) - 23 December '04 - 19:32
Mooi idee. Leve Jantje Beton!Erwin (URL) - 24 December '04 - 09:35
ben er geboren en woon er nu (gelukkig) weer..Nouja, Glimmen eigenlijk, da's de overtreffende trap van Haren hè! :)
GJ (URL) - 24 December '04 - 14:40
fb82984c71e382e2c7b8befe9876a244 Independent newsletter from our foreign friends points our attention to your web project. We are very proud to communicate and colaborate with such partner. Don't be surprised of being noticed. 69fae163d26a9b1682339a4eb6fc4ad9Kolby () (URL) - 25 Juli '07 - 07:59