Vroeger hadden we een leasebak waarmee we van alles konden vervoeren. Spullen naar het grofvuil brengen, megagezinsgrote aanbiedingen van pallets wcpapier, een hele mariachiband of de halve inventaris van de ciderboerderij in Frankrijk; geen enkel probleem... Nu we niet meer over dit bakbeest kunnen beschikken missen we hem eigenlijk amper. We fietsen veel meer, doen gerichter boodschappen bij de buurtsuup en verder hebben we altijd nog mijn cabriootje.
Maar vandaag was er toch wel even een probleempje. Hoe krijgen we de kerstboom nu in huis? We zouden natuurlijk een boom kunnen bestellen en laten bezorgen maar het uitzoeken van een mooie boom laten we toch niet graag aan een ander over. Daarom zijn we toch maar weer langs ons vertrouwde adres gereden waar we een prachtboom hebben uitgezocht. Zo fris en vers dat ie zelfs nog dik in de sneeuw zat. We hebben het gevaarte in plastic laten inpakken en hebben de kap van de auto naar beneden gedaan. En zo geschiedde het in deze dagen dat er geen ezel door de straten trok maar dat je een ander apart schouwspel kon aanschouwen als je toevallig vandaag in onze contreien was. Een rood cabriootje met daaruit stekend een boom en daarachter en onder ging ik schuil. Half verpletterd onder het gevaarte kon ik nog net adem halen door één neusgat. Het andere neusgat stak in het plastic van de verpakking. Erik reed en moest bij elke bocht goed oppassen want veel zicht naar rechts had ie niet meer. Gelukkig was het niet al te ver zodat we heelhuids met boom thuis gekomen zijn. Eigenlijk zou hier een foto bij moeten maar er was geen fotograaf in de buurt zodat u uw eigen fantasie maar moet laten werken.

Onze oude trouwe webserver gaf na vele jaren non-stop gediend te hebben de geest en kon niet meer worden gereanimeerd. Daarom werd een andere server actief gemaakt en deze heeft de mogelijkheid tot het gebruiken van een modernere versie van PHP. En dat bood perspectieven...Het mooie PivotX als CMS voor het weblog en niet langer een oude versie van Pivot meer.

Zo her en der eens rondkijkend naar andere PivotX weblogs werd ik meteen verliefd op het mooie jasje van Pixelprinses. Wat een prachtige layout! Ik complimenteerde deze dame hiermee op Twitter en ze bood me spontaan aan om haar kleedje over te nemen. Ja, en dat aanbod kon ik niet weerstaan. Vandaar dat u hier de oude webkast in een ander jasje ziet. Het is nog niet helemaal af, er moeten hier en daar wat naadjes worden uitgelegd en andere knoopjes aangezet maar de basis is er weer. Inclusief alle oude postjes vanaf 2002, want die wou ik toch wel graag behouden. Dus we zijn er weer.  Alive and kicking!

De kerstvakantie is hier bijna begonnen. De boom en alle kerstmeuk staat en hangt alweer en in de mp3 speler worden de kerstfunkliedjes afgespeeld. Nog een kerststol kopen en nog wat andere inkopen doen en dan zijn we er helemaal klaar voor.
Erik is al in de feeststemming want hij heeft een oude pc op zolder ontdekt die hij nu feestelijk aan het slopen is. Als je als IT-er het hele jaar moet opbouwen is het reuze leuk om nu in de vakantie eens lekker te rauzen. De oude systeemkast is inmiddels ontmanteld en vol enthousiasme meldt hij dat de videokaart uit 1993 stamt. Blijkbaar hebben de katten al wat voorwerk verricht want sommige onderdelen zijn helemaal geoxideerd van kattenzeik.... Alleen de 5¼ inch floppydrive wordt bewaard want we hebben nog een zooitje van die flodderschijfjes liggen met bijvoorbeeld de eerste versie van Leisure Suite Larry erop. De codes op de geheugenplaatjes moeten nog eventjes worden ontcijferd om te bepalen hoeveel MB'tjes RAM er toen ook alweer gebruikt werden.Hij reageert helemaal opgetogen bij het aanschouwen van de processor. Een originele AM486 DX4-120 uit 1995. Een 220 Volt voeding is blijkbaar ook heel bijzonder geworden... Als een echte IT-archeoloog is hij bezig om het artefact te inspecteren. Nu nog een baantje in een computer museum  en dan is hij helemaal gelukkig. Nog even en dan hangen er flonkerende microchips in de boom als ik daar tenminste geen stokje voor steek...

Naschrift: Tijdens het schoonmalen van de 3½ inch floppydrive ontstond een lelijke snijwond waarop een pleister (patch?) geplakt diende te worden!

Je hebt van die vrouwen die altijd zeuren als je ze vraagt hoe het met ze gaat. Eerst kijken ze zuchtend naar boven en dan komt er lijdzaam uit "gaat wel hoor..." Dat komt er dan uit op een toon van "laat me, laat mij maar lijdzaam alleen het grote leed ondergaan..." Ondertussen word je dan natuurlijk wel geacht om belangstellend door te vragen. Vervolgens krijg je dan een stortvloed van klachten over je heen. Het betreft hier duidelijk een geval van het PHPD syndroom.

Voordat je nu verder leest en denkt dat ik cynisch en hardvochtig ben over een afschuwelijke aandoening wil ik je uit de droom helpen. Het PHPD syndroom is niks minder dan het "Pijntje Hier - Pijntje Daar' syndroom en zit meestal tussen de oren. Het kan gaan om een steekje in de schouders tot een ingegroeide teennagel door te strakke schoenen. Voor je het weet hoor je alle verhalen over de stoelgang met plastische details erbij en wordt de laatste echo van de baarmoeder erbij gehaald. Het PHPD syndroom kan een onbehoorlijk breed scala aan pijntjes omvatten.

Nu ben ik best een goeie luisteraar en zal niet gauw laten blijken dat ik niet op dergelijke verhalen zit te wachten, maar af en toe wordt het me te veel en wil ik het liefst acuut een lege accu van mijn CI simuleren. Euuhh, sorry maar ik hoor effe niks meer.

Des te erger is dan ook dat ik deze dagen zelf ernstig last van het zelfde syndroom heb en het liefst om aandacht schreeuw. Ik ben totaal geveld door een naar virusje dat gezellig met de Zweedse familie meegereisd is naar Nederland toen ze hier 5 december kwamen vieren. "Dank U Sinterklaahaasje" kuch en blaf ik dan ook. Vanmorgen ben ik maar eens naar de huisarts gegaan en heb nu heerlijke codeïne pilletjes gekregen waar ik lekker op wegzweef. En voor de aandacht bedacht ik me dat ik nog een weblogje heb; al sinds mei 2002. Geweldig! U mag het nu fijn ontgelden.

De teennagel en de galsteen zal ik u besparen. Voorzichtig doseren is het motto. Hopelijk gaat het morgen weer beter en als dat niet zo is zin ik op wraak. Dan ga ik midden in het restaurant van Ikea zitten en over alle Zweedse gehaktballetjes heen hoesten! Ik zal me toch niet klein laten krijgen door zo'n Scandinavisch kut virusje?

Een logje om te kijken of mijn verwaarloosde weblogje nog werkt.. Voor degenen die dit via Hyves lezen: Ergens op het wereldwijdewondere web staat een antiek servertje waarop dit berichtje wordt gezet. Daarna gaat het automagisch door naar Hyves. Daar gaat het dus niet om. Dit is om te testen of dat authentieke servertje nog werkt...

Soms kan iets je toch zo blij maken; vooral als je er hard voor hebt gepuzzeld en gezocht zonder hulp van buitenaf.

Niet-geocachers oftewel de geo-muggles onder jullie zullen hier de ballen van snappen... De ingewijden zullen vast oh en aah roepen!

PS Team Hebbes, dat zijn wij!

Koorts, koud, warm, keelpijn, spierpijn. Bah!
En dat net nu ik ook weer de logkoorts had. Dan maar even een linkje om u mee te amuseren:

De foto's van afgelopen weekend. 

Proest!

Dit weekend begon al lekker decadent met een boottochtje naar Gassan Diamonds. Omdat dit bedrijf een speciale band heeft met het bedrijf waar Erik voor werkt (deze levert de software hiervoor) werden we speciaal ontvangen door de grote baas himself. Daarna volgde een rondleiding waarbij ook nog wat leuke glimmertjes werden getoond en werd uitgelegd hoe de waarde bepaling tot stand komt. Er gingen wat steentjes over de tafel met een geldwaarde waarvoor je ook een wagenpark van aardige middenklassers kan kopen. Tot slot werden er glazen champagne uitgedeeld waarvan er in twee een echte diamant in het glas zat en in de rest zirkonia's. Natuurlijk hadden wij allebei een nepper te pakken Just voor fun heb ik nog wel even een ring gepast met een waarde van zo'n 85.000 euro. Ach, 't is de moeite...

Wordt vervolgd...