Morgen begint onze 'zomervakantie'. Beetje laat dit jaar maar we hadden op een lange warme zomer gerekend met heel veel avondjes in de tuin. Dat viel dus een beetje tegen. Hopelijk is het in de Provence, waar we een huisje hebben gehuurd, nog warm en zonnig. We zullen wel zien. Eerst morgen de auto in pakken en wegwezen. De reis doen we in etappes zodat we lekker veel kleine slingerweggetjes kunnen rijden. We blijven twee weken weg dus tot die tijd geen teken van leven hier. Maar dat was u toch al gewend

Ik heb hier niet zoveel praatjes meer. In het echte leven des te meer natuurlijk. Dat is voor mij een beetje inherent geworden aan het loggen; hoe meer praatjes elders, hoe minder op deze plek. Plaatjes daarentegen heb ik wel. Om te beginnen zal ik eens dit plaatje laten zien.

Deze foto maakten we in maart in San Fransisco, na afloop van de imposante vredesmars die werd gehouden naar aanleiding van het 5 jarig bestaan van de oorlog in Irak. De vele duizenden demonstranten van allerlei pluimage riepen o.a op tot de impeachment van Bush. Na afloop kreeg deze kleine maar o zo grote man zo'n bord in de handen geduwd. Mooi toch?

Met het paardrijden was het nog niet afgelopen met de excursies op Maui. We mochten er nog eentje uitzoeken. Omdat wij Hemingway niet zijn hadden wij niet gekozen voor de visexpeditie op zee. Tonijn zie ik lafhartig het liefst in een blikkie of als hapklaar mootje bij de visboer. Of levend rondzwemmend in zee natuurlijk.
We konden ook met een excursie naar een lavendeltuin maar zeg nou zelf, die hebben we in de Provence ook dus daar gaan we geen 11.000 km. voor reizen. Een watervalhike leek me wel wat maar stuitte op wat praktische bezwaren met een duur apparaat dat niet nat mag worden. En om nou de hele dag niets te horen zonder dat ding is ook geen optie. Het werd dus de helicoptervlucht. Wauw!

In het hotel kregen we iedere ochtend de Hawaii koerier of het Mauise sufferdje. Gezellig om bij het ontbijt te lezen. Minder leuk was dat die kranten bol stonden van de verhalen over twee heli's die in de week van ons verblijf waren gecrashed met vijf doden als gevolg. Dat geeft de burger moed. We vertelden elkaar verhalen over de statistisch veel grotere gevaren van ramen lappen op wankele keukentrapjes en gingen toch. Er was in ieder geval plek genoeg omdat menig ander die tocht wel had afgezegd.

 

Ziehier. We konden na afloop van de vlucht weer breeduit lachen. Het was gaaf om de zonsopgang boven de vulkaan vanuit de lucht te zien. Ook waren de watervallen zo hoog en droog het aanzien meer dan waard en zagen we walvissen zwemmen in de baai. En we kunnen het gelukkig nog navertellen. Nu maar eens ramen lappen. Als er vanaf nu geen postjes meer verschijnen weet u hoe het komt...

De familie lag bij voorbaat in een deuk toen wij vertelden dat we ons hadden ingeschreven voor een paardrij-excursie op Maui. Voor Erik zou het de eerste keer worden dat hij op de rug van zo'n knol zou zitten en ik heb het genoegen nog maar één keer mogen smaken op Terschelling heel lang geleden. We zouden helse spierpijnen gaan beleven of vreselijke valpartijen, volgens hen die het zouden kunnen weten...

Nou, zie hier:

Erik zit op Allah (die is Groot) en ik op een ietwat eigenwijze Kapo. Maar we hebben de hele tocht uitgereden zonder centje pijn en hebben heerlijk gereden door de bergen, langs de vulkaan, dwars door de suikerrietplantages en het tropische regenwoud. En als toetje langs de prachtige baaien van de Pacific. Wij reden volgens de cowboy's die ons gidsten, in prima Western style. Ay ay Yippie Yippie Yah!

We zijn er weer. Eigenlijk al een paar dagen maar het voelt nog niet helemaal zo. We hebben zoveel gezien, gedaan en gereisd dat het lijkt alsof we wel twee maanden zijn weggeweest. Door mijn hoofd flitsen nog steeds stukjes reis. En dan het zotte tijdsverschil. Eerst naar Maui. We stonden om zeven uur 's ochtends op en kwamen om tien uur 's avonds aan maar waren wel meer dan 24 uur onderweg. Dat ging nog. Bij aankomst in het hotel konden we tenminste ons bed in duiken en de volgende dag fris weer op. We kregen immers 11 uur tijdsverschil cadeau. Na een paar dagen vlogen we naar San Franscisco. Weer drie uur inleveren, die er twee bleken te zijn omdat in de States inmiddels de zomertijd was begonnen, waar ze op Hawaii niet aan doen omdat het daar altijd zomer is... Toen een week intensief rondreizen en vorige week donderdagmiddag vlogen we weer naar huis om op vrijdagmorgen aan te komen. Negen uur inleveren die er weer acht bleken te zijn omdat hier de zomertijd nog niet was begonnen. En toen konden we afgelopen weekend weer een uurtje inleveren. Volgt u het nog?
Mijn lijf volgt het niet meer, die is alle gevoel voor tijd verloren. Webkast tijd is in ieder geval veel te laat. Zo is het nu alweer middag maar voor mijn gevoel moet de dag nog op gang komen. En vannacht zal ik wel weer wakker liggen, bleeghh..

Maar ik wil niet zeuren, de reis was fantastisch. We hebben genoten en enorm veel foto's gemaakt. Binnenkort zal ik wat foto's plaatsen maar nu ga ik maar weer eens wat opruimen. Da's de hoogste tijd!

De koffers staan klaar. Het hotel is geboekt en de auto gehuurd. We zijn er klaar voor. Morgenochtend gaan we naar Schiphol om vervolgens via San Francisco naar Maui te vliegen. Woeeee...

De gele GPS zit ook in de tas, samen met een hoop print-outs van geocaches. Degenen onder u die "Wie is de Mol" hebben gevolgd kunnen zich er nu iets bij voorstellen. Wij hebben dus precies zo'n ding als de kandidaten moesten gebruiken. Alleen hebben onze waypoints geen witte vlaggen en zullen we zonder camera goed moeten zoeken naar hints en clues. En we hebben ook geen Karel.

Daar staat tegenover dat in ons gezelschap geen mollenstreken zullen worden uitgehaald. Wij gaan allebei helemaal voor deze reis. Aloha!

Gisteren schreef ik nog hier dat wij eilanden verzamelen. Vanmorgen vroeg kregen we een SMSje van Erik's baas die ons feliciteerde met het heugelijke feit dat wij in maart een weekje naar Maui in de Stille Oceaan mogen. Whoeah! Weer een eiland erbij voor onze verzameling en wat voor één!

Omdat Erik het afgelopen jaar zo geweldig zijn best heeft gedaan als 'stille kracht' bij de afdeling Services wordt hij hiervoor beloond met deze super reis naar Hawaii. Normaal zijn dit soort geweldige snoepreisjes alleen weggelegd voor Sales-mensen die een boel orders hebben binnengehaald maar nu mogen wij ook mee. Van vijf jaar geleden, toen we zo'n event mochten bijwonen in Arizona, weten we dat dit een onvergetelijke trip gaat worden. Toen hebben we een ballonvlucht gemaakt boven de woestijn en in een vliegtuigje over de Grand Canyon gevlogen. We zijn natuurlijk razend nieuwsgierig wat voor bijzondere excursies ons nu te wachten staan. Een trip naar de top van de vulkaan lijkt me wel wat.

Nu moeten we onze hula gaan oefenen. Gelukkig heb ik in de schuur nog een hoelahoep liggen. Nu nog wat muziek van de Kilima Hawaiians downloaden en een nieuw badpak kopen en dan zijn we er helemaal klaar voor. Aloha!

Wij verzamelen eilanden. Wat dat betreft mis ik Boudewijn Büch. Hij kon altijd zulke fantastische programma's maken over zijn reizen naar de meest onbekende spannende eilanden. Ik kon helemaal met hem meedromen.
Vorig weekend hebben we het Duitse waddeneiland Borkum aan onze collectie toegevoegd. Het leuke is dat je dit eiland vanuit Nederland kan bereiken; met de boot vanuit Eemshaven om precies te zijn. Na een klein uurtje varen betreed je een hele andere wereld.

Borkum is weer heel anders van karakter dan het Nederlandse dichtsbijzijnde bewoonde waddeneiland Schiermonnikoog. Hier vind je grote 19de eeuwse hotels en naoorlogse kazerneachtige gebouwen. Soms denk je dat je in een DDR badplaats bent beland. Hier geen lieflijke kleine huisjes met rieten daken maar heel veel rode bakstenen gebouwen. Maar zogauw de zon schijnt is het prachtig en de vele terrasjes met glühwein en de echte Duitse kerstsfeer maken veel goed. We hebben fietsen gehuurd en als je het stadje uit bent kun je er geweldig fietsen en wandelen. We hebben reeën gezien en konijntjes en hele mooie uitgestrekte stranden en woeste duinen. Ook speciaal is het smalspoortreintje dat je van de boot naar het dorp brengt en terug. Midden in het dorp bevindt zich het stationnetje naast de fietsenverhuurder en het Casino.

 

We hebben een appartement gehuurd en 's-avonds zaten we in ons eigen 'huissie' Catan te spelen. Een ideaal weekendje weg!