Ari is onze schildpadpoes van bijna 12 jaar oud. Nou vind ik schildpad eigenlijk een hele rare benaming voor zo'n fraaie dame met een flitsend rood-zwart velletje. Ze is zeker niet traag, met name als er kaas uit de koelkast gehaald wordt en we noemen haar dan ook niet voor niets wel eens Ari Ferrari. Ook is ze zeer gevoelig en niet gepantserd tegen onrecht. Als ze op haar kop krijgt voor een misstap die Lientje heeft begaan, is ze duidelijk op haar ziel getrapt. Dit laatste gebeurt nogal eens omdat Lientje een meester is in het camoufleren van haar misdaden. Soms kom ik binnen en dan zit Ari nog naast een aangevreten stuk cake, terwijl ons Franse loedertje net doet alsof zij er niets van weet. Het spreekwoord 'Van de kat geen kwaad weten' is door Lienepien persoonlijk uitgevonden.

Als het er op aan komt en de tuin verdedigd dient te worden tegen vijandelijke insluipers staat ze haar vrouwtje. Zij verjaagt ze met ferme pootjes en één resolute mauw. Lientje steunt haar op veilige afstand; zo'n vijf meter achter haar. Na de veldslag laat loeder luid weten hoe dapper ze wel niet was. Ari gaat gewoon zwijgend weer in mand of doos liggen. Waar heldendom is bescheiden van aard en hoeft niet breed uitgemeten te worden. Al die poespas en flauwekul hoeft voor haar niet. Een stukje kaas des te meer; dat zet tenminste zoden aan de dijk!