Soms kan iets je toch zo blij maken; vooral als je er hard voor hebt gepuzzeld en gezocht zonder hulp van buitenaf.
Niet-geocachers oftewel de geo-muggles onder jullie zullen hier de ballen van snappen... De ingewijden zullen vast oh en aah roepen!
PS Team Hebbes, dat zijn wij!
Gisteren stond het al te lezen op het geocaching forum dat er bij Schipluiden een weg was afgezet en de Explosieven Opruimingsdienst bezig was een ammobox te onderzoeken. En aangezien daar in die omgeving nogal wat geocaches liggen en deze vaak in (waterdichte) ammoboxen worden gestopt, rees al meteen het vermoeden dat het wel eens om de nieuwe geocache "Rekenen in Schipluiden" zou kunnen gaan.
Nu.nl had er het volgende stukje over:
SCHIPLUIDEN - Een ingegraven kist met een gps-systeem bracht zondag in het Zuid-Hollandse dorp Schipluiden de gemoederen in beroering.
Een 65-jarige man had de doos opgegraven en dacht dat er munitie in de kist zat. De Explosieven Opruimingsdienst (EOD) kwam er aan te pas en ontdekte dat het om een 'verborgen schat' van een gps-schatzoekspel ging. De politie heeft contact opgenomen met het bedrijf dat de kist had ingegraven, zo meldde zij maandag. Door zo'n kist bijvoorbeeld een bepaalde kleur te geven zou het in de toekomst duidelijk kunnen maken dat het een schatzoek-kist is en geen kist met munitie.
Ook andere media hebben er volop aandacht aan besteed en elke keer valt weer op hoe slecht geïnformeerd de journalisten zijn of het kan ze niks schelen; dat kan natuurlijk ook. Allereerst is het zo dat voor het leggen van een cache altijd toestemming moet worden gegeven door de grondeigenaar. Om een Geocache aan te melden bij geocaching.com dient deze eerst goedgekeurd te worden door een reviewer, die de cache keurt of deze wel aan allerlei eisen voldoet. Het verhaal dat een boer zomaar op zijn eigen land een kistje vond kan dan ook niet kloppen. Verder is een cache nooit voorzien van een gps-systeem. Was het maar waar. Dat zou nog eens aanschafkosten voor een hand gps schelen... Verder is zo'n cache goed te herkennen omdat er een grote sticker met Geocaching.com op zit waarop staat vermeldt dat het hier om een onderdeel van een spel gaat. In de kist zit dan meestal ook een uitgebreide beschrijving waar het hier om gaat en vaak het telefoonnummer van de eigenaar erbij. Jammer dat er meteen van uit is gegaan dat het hier om iets gevaarlijks gaat en dat er zo'n boel paniek voor niets is gezaaid. Het is helaas wel tekenend voor de paranoia van deze tijd. Nog even en dan kunnen speurtochten voor kinderpartijtjes ook al niet meer, of andere onschuldige activiteiten in groepsverband in de openlucht. Pffff...
Vandaag zijn we weer eens op geocachejacht geweest. Het is wonderbaarlijk wat sommige mensen verzinnen om anderen weer lekker bezig te houden. Nu kan ik helaas niet al te veel loslaten want geocachers zijn zo'n beetje de beste Googelaars die er bestaan. Vandaag vonden we o.a. een bijzondere cache die met behulp van Steganografie was versleuteld. Dat wil zeggen dat er achter een onschuldig bestandje; in dit geval een afbeelding, een compleet ander bestand schuil gaat dat je met behulp van een progje en een wachtwoord tevoorschijn kan halen In dit geval was het een onschuldig PDFje met de coordinaten van de cache. Maar op dit gebied is natuurlijk van alles mogelijk. Zo zou ik jullie een plaatje van lieve kittens kunnen sturen met erachter verstopt de instructies voor het maken van een atoombom. Als je dan over dat progje en het wachtwoord beschikt, kan je lekker gaan knutselen in je schuurtje. Bizar. Voortaan zullen we al die brave kerstwensen van jullie wel eens met argusogen gaan bekijken. Wie weet wat al die brave webloggertjes uitspoken in hun vrije tijd?
Ook al weet ik natuurlijk wel dat ik het laatste jaar geen serieuze logster meer ben, doet het toch wel wat met me als ik merk dat ik uit linklijstjes geknikkerd word. Dit is toevallig wel een echt old-skool weblog van meer dan vijf jaar oud! Dat doe je, net als de antieke koperen ketel van oma, niet zomaar van de hand. Ik bedoel maar, het heeft toch een hoge gevoelswaarde. Webloggen is een beetje een dierbaar stiefkindje geworden. Alle aandacht gaat nu uit naar het nieuwe pubertje; geocaching geheten. Het weblog lijkt meer op de volwassen dochter die al lang uit huis is. Niet minder dierbaar maar ze vraagt niet meer zoveel aandacht. Inmiddels heeft kind geocachen alle aandacht opgeëist. Zo zijn we zowat elk weekend op pad met haar en door de week buigen we ons over de puzzels die ze ons vaak opgeeft om een cache te kunnen vinden. We mogen ons nu zelfs kilo-cachers noemen met meer dan 1000 vondsten. Afgelopen weekend zijn we met de dagkaarten, die de NS in samenwerking met de nationale grootgrutter verstrekte in ruil voor achterlijk dure zomerzegels, op pad geweest naar de Veluwezoom. Er loopt een multi-cache van station Rheden naar station Velp van zo'n 12 km. We hebben een superdag gehad. Lopend over oude landgoederen, door prachtige bossen met woudreuzen en over de heide van de Posbank met flinke colletjes. Wat zijn er toch prachtige gebieden in Nederland waar we zonder ons puberkindje nooit waren geweest.Volgende week gaan we op vakantie naar de Provence. Inmiddels zijn er zo'n 500 caches in de database geladen met de bijbehorende kaarten op de laptop. We zijn er weer helemaal klaar voor. Caches die leiden naar onbekende ruines, bergtoppen waar je anders nooit komt en restanten van oude Romeinse aquaducten. Dit wordt weer een nieuw avontuur, zelfs in een gebied waar we al vaker waren. En weet je wat, ik neem me voor om er dit keer flink wat logjes aan te gaan wijden. Al die aandacht kan dit weblog kindje ook wel gebruiken, denk ik zo.
Door het geocachen kom ik eigenlijk niet meer aan loggen toe. Dat komt voornamelijk omdat dit zo boeiend is en zoveel biedt dat het alles opslokt. Het doet me denken aan de beginjaren van het webloggen, toen alle webloggers elkaars url nog kenden en er een community gevoel was. Bij geocaching is dat in zekere zin nog steeds het geval. Het fenomeen bestaat sinds 2000, toen het Amerikaanse Ministerie van Defensie de selectieve Beschikbaarheid van het GPS systeem vrijgaf. Toen kwam een Amerikaan, David Ulmer op het idee om een kistje te verstoppen en op internet de coordinaten mee te delen zodat anderen deze konden vinden en loggen via een logboekje. Toen ontstond er een community van geocachers en het bijzondere is dat deze community nog steeds verenigd is rondom één site waarop alles plaatsvind. www.geocaching.com. Natuurlijk zijn er ook allerlei afsplitsingen maar de hoofdmoot communiceert met elkaar via com; wereldwijd wel te verstaan. Dat maakt dat wij op Hawaii gewoon onze caches konden zoeken en loggen. We kunnen chatten, vragen op het forum posten en onze foto's uploaden, waar we ook zijn.
Vandaag waren we in Almere bij een uiterst merkwaardig kasteel. Vanaf de snelweg (A6) ka n je er een glimp van zien maar als je er omheen wandelt is het een hele aparte ervaring.Het begon allemaal sprookjesachtig veelbelovend in februari 1999. De eerste plannen van het Kasteel Almere werden onthuld, geïnspireerd op Château Jemeppe in de Belgische Ardennen. Voorjaar 2003 had het voltooid moeten zijn. Het Almeerse kasteel zou dienen als hotel, trouwlokatie en conferentieoord. Aanvankelijk zou de bouw zo'n 36 miljoen euro kosten. Er wordt een financier (een bank) gevonden en de gemeente Almere stelt de grond voor een symbolisch bedrag beschikbaar aan de ontwikkelaar.
Nadat het hele terrein met hekken is afgezet wordt er begonnen met het veranderen van de toegangsweg, de bouw van een kasteelbrug en het veranderen van de fietspaden rondom het kasteel. Snel daarna wordt er gestart met het aanleggen van de kasteeltuinen, zodat alle bomen en planten een beetje volgroeid zijn als het kasteel af is. Op 15 september 2000 wordt de eerste paal geslagen en dus met de bouw van het kasteel begonnen.
In de zomer van 2002 staan de ruwe binnenmuren en het buiten metselwerk is halverwege, maar… een nieuwe raming van de kosten komt uit op 72 miljoen euro (het dubbele)... De bouwer legde het project van de ene op de andere dag stil. Na enige tijd wordt bekend dat de bank de nieuwe eigenaar is geworden.
Oktober 2003: hofnar Znorrie kraakt het kasteel. De hele actie duurt zo’n 7 uur en Znorrie wordt uiteindelijk door de politie afgevoerd.
In de loop van 2004 halen steeds vreemdere verhalen de lokale pers. Het "wildste" verhaal was dat het terrein een wildpark zou gaan worden met loslopende leeuwen/tijgers/enz. Het project word in juni 2005 verkocht aan twee nieuwe eigenaren die het kasteel verder willen afbouwen.
De status in september 2006 is dat de gemeente Almere de eigenaren nog een aantal maanden de tijd geeft om met een definitief plan te komen. De eigenaren stellen echter dat het oorspronkelijk plan voor het kasteel onbetaalbaar is geworden en ze dienden een aanvraag voor het veranderen van het bestemmingsplan.
De status van het niet afgebouwde kasteel is volgens de bouwer erg slecht; verzakkingen in constructie van daken en de invloed van het weer doet de blootliggende isolatie geen goed.
Afgelopen zaterdag was het vijfde Geocaching Multi Event georganiseerd in Naarden. Omdat we nieuwsgierig waren naar dit festijn en ook wel eens wilden zien hoe al die andere cachers in Nederland, waarvan we de namen al zo vaak hebben gelezen in hun logjes en in de geochatbox, er nu uitzien, hebben we ons hiervoor opgegeven. Meer dan 650 cachers uit Nederland maar ook uit Duitsland, België en Engeland waren hier aanwezig. Het was een super event!
Allereerst moesten we een korte multicache lopen om het event te kunnen loggen. Het moet voor een argeloze wandelaar een raar gezicht zijn geweest om talloze freaks met een GPS gewapend door het bos hebben zien struinen op zoek naar een kistje. Na deze cache trokken we naar het terrein bij een oud fort aan de rand van Naarden waar het event werd gehouden. We zaten heerlijk buiten en hebben kennis gemaakt met vele anderen. Er was een perfecte lunch en volop uitdraaien te krijgen van vele nieuwe caches. Een goodiesshop en een geocoin ruilhoek ontbraken ook niet. Na de lunch zijn we er opuit getrokken om nog wat caches te lopen. Een ervan heette 'virtueel kasteel' en was een spannende speurtocht op zoek naar verborgen zwaarden, waterputjes en graven van lang geleden gesneuvelde ridders, alles virtueel uiteraard. We liepen deze cache samen met nieuwe kennissen en dat was heel gezellig.
Na afloop van deze cache zijn we nog wat gaan drinken en veel te vroeg naar huis gegaan omdat we nog andere verplichtingen hadden. Volgend jaar gaan we zeker weer maar dan willen we ook de nachtcache meemaken. Met behulp van breaklights op zoek naar Kapitein Kurk, yeah. Het is een verslavende hobby dat geocachen en we worden steeds fanatieker.
Soms moet je een puzzel oplossen om de coordinaten te krijgen voor een geocache. Vanmiddag heb ik wat uurtjes besteed aan een lekkere treiterpuzzel. Denk als een hacker. Ik ben eruit maar zet jullie graag aan het werk 
http://members.home.nl/peterjanssen/micasa/1.html
Veel succes.
