Proatje, ditmaol zonder ploatje
Het weekendje Groningen (scrollen naar beneden) , dat ons naar zoveel verrassende plaatsen bracht, heeft mij aan het denken gezet. Ooit had ik een geniaal gekke vriend, die pertinent niet op vakantie wilde. Hij was beeldend kunstenaar en beweerde dat hij iedere dag in zijn eigen straat zoveel opmerkelijks zag. Elk moment was het licht anders, de wolken, de kleuren en altijd en overal zag hij boeiende mensen, momenten, situaties... Ik was pas achttien en wilde de wereld gaan ontdekken. Hoe verder hoe liever. Mijn ouders woonden in Haren, een dorp vlak bij Groningen en ik wilde er graag weg. Naar de Randstad, in mijn uppie op naar het grootse avontuur.Toen ik eenmaal in Leiden woonde en die, in mijn ogen zeer interessante man had ontmoet wilde ik mijn horizon nog verder verleggen. Groot was toen ook mijn teleurstelling toen hij daar helemaal niet voor open stond. Prince Charming bleek een huismus te zijn.
Nu was hij een man apart, daar zou ik een boek over kunnen schrijven, maar samen reizen hebben we dus nooit gedaan. Eén appartementje samen bewonen was uiteindelijk al een universum te veel. Wat ik echter wel van hem heb geleerd, te schade en te schande, is dat er inderdaad zoveel te beleven valt op kleine schaal. Reizen doe ik nog steeds heel graag maar verder is niet persé beter of interessanter. Vandaag heb ik een leuk boek van de bibliotheek meegenomen; "Het toppunt van Nederland. Een reisgids naar de dikste boom, de scheefste toren, het kleinste museum en 1563 andere records en rariteiten." Ik voorzie nog heel veel 'ontdek je plekje' potsjes...
Proatjes bij ploatjes
Zo'n weekendje Groningen geeft stof voor heel wat potsjes. Van de vele geocaches die we deden voerde één ons naar dit plekje. Hier hebben we uren geen mens gezien. Alleen lucht, water, heel veel windmolens en schapen. En dit bankje waar een cache onder lag verstopt.
Op dit allernoordelijkste puntje van het vasteland van Nederland is een kunstwerk geplaatst, genaamd Poort Kaap Noord, van de kunstenaar René de Boer uit Usquert. Bijzonder toch?
Kerkje van boer Harkema
Wie na het vorige postje denkt dat er alleen communisten in Grunn'n wonen heeft het mis. Zo is daar ook boer Harkema. Die heeft in z'n uppie met noeste arbeid in dertien jaar tijd op zijn eigen land een kerk gebouwd. Zonder subsidie, al mag je als bezoeker wel een paar knaken in een sigarenkistje stoppen.
Wij waren hier rondom het middagmaal dus hebben we hem helaas niet gesproken. Hij schijnt uren te kunnen praten over de strijd tegen gemeentes, welstandcommissies en over bouwvergunningen. Deze man gaat nog steeds door met bouwen. Dit is het Madurodam van het Noorden maar dan wel het werk van één enkele knoestige boer. Ongelooflijk toch?
Dat verwacht je toch niet?
In Groningen zijn behalve Doodstil nog veel meer mooie plaatsnamen te vinden. Zo waren wij in Denemarken en Polen, Tweehuizen met drie en Driehuizen met vier boerderijen. Ook Schaapkop en Hongerige Wolf vond ik erg geslaagd. In het schone Tjuchem troffen we dit beeld aan. Op de foto lijkt hij niet zo kolossaal als in werkelijkheid maar het ding is dus negen meter hoog.
Het standbeeld van Vladimir Iljitsj Lenin is in 1997 door de eigenaar geïmporteerd uit het Oost-Duitse Merseburg en staat sindsdien op het erf van zijn bedrijf. Ongelooflijk toch?
Inkoppertje
Kijk hier waren wij nou.
We zijn een paar dagen in Grunn'n geweest en hebben er zoveel gezien. Niet te geloven dat sommige mensen denken dat het daar in het mooie Hogeland saai zou zijn. Wel lekker stil, dat wel.
De oudjes doen het nog best...
Zoals uit onderstaande screendump overduidelijk blijkt.
Welke hedendaagse Windows machine haalt dit eigenlijk???
BTW. Wie gebruikt er nog zijn PC van begin 1995...