Niet meer sielug
19 mei 2004 schreef ik hier een potsje waarin stond beschreven waarom Erik sielug was. Zijn, zo geliefde en gekoesterde antieke webserver hield er mee op na 327 dagen 'uptime'. Hij had zich toen zo verheugd op het potsje over het voljarig continue draaien van deze Unix server, maar dat mocht niet zo zijn...Vandaag is het dan eindelijk zover; het is gelukt! De 11 jaar oude server heeft een jaar continue gedraaid! Er zijn geen stroomstoringen geweest, geen nare hackers die wij niet konden trotseren en geen muizen die de draad hebben doorgeknaagd. Kortom, Erik is apetrots.
Verder is de kaakontsteking met behulp van antibiotica bedwongen en zijn we weer terug van een lang weekend geocachen in Frankrijk en Luxemburg. Dat was een hele aparte ervaring maar daarover later meer. Eerst een glaasje op de jarige Webkastserver. Hoera, hoera, hoera!
Droeve hamster
Het nadeel van het niet hebben van kinderen is dat je niet zomaar gelegitimeerd dierenacten kan opvoeren. En daar zijn wij juist zo goed in. Mijn imitatie van een sippe pinguin of een extatische eland is meesterlijk maar op een brave receptie voor volwassenen staat het een beetje raar als ik die opvoer. Bij partijtjes voor kiddoos wordt dat juist reuze gewaardeerd.Omdat we het allebei zo leuk vinden doen we het af en toe stiekem met de gordijnen dicht. Zo vraag ik Erik regelmatig om zijn imitatie van een uiterst droevige hamster. Geweldig zoals hij dat kan. Een natuurtalent, ik zweer je!
Helaas is het nu zo, dat hij sinds maandag permanent met een dikke wang rondloopt. Omdat het verrekte zeer doet kijkt hij er ook heel zielig bij. En het is geen act, maar de heuse werkelijkheid.
De tandarts heeft zojuist het oordeel geveld. Een fikse kaakontsteking en nog wel in een kies waarin hij datzelfde euvel al eerder heeft gehad. Toen heeft de kaakchirurg dat behandeld maar nu is het dubbel en dwars teruggekomen. Mijn lieve droeve hamster moet aan de antibiotica en naar een gespecialiseerd supertandarts die alles weet van ontstoken wortelkanalen. Wachtlijst, tadatadaa..., een half jaar!
Het is nog maar de vraag of ons hemelsevaartseweekend naar Thionville in Lotharingen nu nog wel door kan gaan. Eerst maar eens kijken hoe het morgen gaat en duimen voor een snel herstel...
Urgghh
In mijn taskbar onder aan het scherm staat Word mij gemeen aan te loeren. Er ligt een document van zo'n honderdvijftig kantjes op mijn correcties te wachten. Een vriend van ons moet morgen toch echt zijn scriptie inleveren om af te kunnen studeren als bestuurskundige. Ooit riep ik in een overmoedige bui dat ik er nog wel effe met een rood pennetje doorheen zou gaan als het zover was. Vorige week belde hij op dat hij bijna klaar was met zijn stuk. Maar ja, hij is van de deadline en ik ook. Dat betekent dus deadline in het kwadraat en dat is niet goed voor de nachtrust. Zo zit ik nu met kleine oogjes op pagina 105 te koekeloeren en boeiend dat het is, NOT!Termen als monisme, dualisme, burgerparticipatie, participatiekanalen en controle-instrumenten buitelen over het scherm en het geheel is taai als ouwe kauwgum. Voor je vrienden moet je wat over hebben, maar dat is wederzijds. Ik denk dat ik maar een kookboek ga schrijven en dat dan naar hem opstuur met de opdracht om alle recepten even uit te testen. Ha! (hij haat koken....)
Zo af en toe surf ik stiekem naar een leukere plek om even op adem te komen en ondertussen drink ik liters koffie en rooibosthee. Neil Young zingt op de achtergrond en buiten stormt het. Nog 50 kantjes, zucht...
Oerhollands
Als het effe kan trekken wij na het eten 's avonds nog even de polder in om een geocache te doen. Goed voor ons, goed voor de lijn en goed voor de score in de statistieken van het geocachegebeuren. Net zoals je loggers hebt die iedere dag (meermaals) loggen heb je ook cachers die zo veel mogelijk caches proberen te loggen. Er staan nu zo'n 8650 loggers in Nederland geregistreerd waarvan de topper er al meer dan 2000 heeft gevonden. Daar steken wij met onze 44 vondsten maar schamel tegen af. Wat dat betreft gaat het ons dus net zo als met webloggen; we doen mee maar de eredivisie zullen we nooit halen en dat hoeft ook niet. Het gaat om de lol.In tegenstelling tot webloggen kost caches loggen heel wat meer fysieke inspanning maar je krijgt er ook veel voor terug. Zo komen we op de mooiste en mafste plekjes van ons land waar we anders nooit zouden zijn geweest. Wat dachten jullie van dit oerhollandse plaatje?
Durpie met kerkje aan de horizon, paardeblommetjes in de wei en lieve perfect geïntegreerde lamalammetjes. Kan het nog mooier?
Zomerklaar maken...
Als rechtgeaarde koukleum heb ik elektrieke onderdekentjes. Nu het dan toch eindelijk warmer is heb ik ze van het bed afgegooid en in het bad gedaan. Samen met een flinke scheut Biotex heb ik er een tijd op staan trappelen tot al het winterse zweet eruit was. Het was een enerverend half uurtje aquajoggen maar wel gratis. In het sportcentrum betaal je je blauw voor zo'n intensieve stepsessie en nu had het nog nut ook. De elektriekjes hangen nu in het lentewindje droog te wapperen om straks weer voor minstens een half jaar in de kast te verdwijnen.Vervolgens heb ik de tuinstoelen naar buiten gesleept en de tuinkussens van zolder gehaald. Gewapend met vijl, schaartjes en rode nagellak ben ik, gezeten in het zonnetje, mijn winterse voeten te lijf gegaan (die door de Biotex stralend wit waren geworden) om deze teenslipperklaar te maken. Bij de drogist heb ik Dove Bodylotion met ingebouwde bruiner gehaald voordat deze uitverkocht is. Ik las vanmorgen in de krant dat er een run is op dit product en dat het veeeel beter schijnt te zijn dan Nivea. En het merk Dove past wel bij mij, haha.. Mijn benen zijn zo hopelijk gauw van hun melkflessekleur af.
Bij de suup heb ik veel Spa en limoenen gehaald voor frisse drankjes en natuurlijk ook wat tijdschriften. Nu ga ik weer de tuin in. Ik ben weer helemaal zomerklaar.
(en mijn favo-zomerbroek, die vorig jaar zo vreselijk gekrompen leek, past ook weer, hoezee, hoezee, hoezee!)