Hèhè, het feestje dat ik heb georganiseerd voor de wijk zit er weer op. Ik had vooraf de zenuwen dat het in het water zou vallen en dat er geen hond zou komen, maar dat viel gelukkig alleszins mee. Er is geen spatje regen gevallen en er waren genoeg vrijwilligers voor de opbouw en het opruimen van alle dingen die ik had geregeld. Het springkussen was een waanzinnig succes en de grabbelton met prijsjes is schoon leeg. De burgemeester is langs geweest om mijn handje te schudden. Mijn kop staat nu op de kabelkrant en morgen in de pers maar daar doe ik het niet voor. Wel voor dit soort lieve snoetjes.

Toen ik nog in de binnenstad woonde was het heel gewoon om op woensdagmiddag een rondje markt te doen. Nu ik in de tweeverdienerscontreien aan de periferie van de stad woon kom ik er niet zo vaak meer. (Dat woord periferie is een jeugdtrauma van me en heeft met Harry Mulisch te maken maar dat is stof voor een ander postje.) Maar twee week geleden moest ik voor dringende zaken in de stad zijn en herontdekte het marktslenteren. Vandaag ben ik weer in de bus naar de stad gestapt en heb een geweldige middag gehad. De oogst was goed en ik zit nu te spinnen achter de PC van de napret. Wat heb ik verworven?

• Twee nieuwe T-shirts en een uitermate gewaagd sexy topje voor als het nog mooier weer gaat worden
• Een flesje cassis-balsamico azijn (lekker snobby)
  
• Een grote fles limoen-olijfolie. (voor de geraspte wortelsla die zo goed voor mijn bijziende oogjes schijnt te zijn)
  
• Nog een klein flesje met walnoten olie (oeh, da's zo lekker over warme geitenkaas)
  
• 4 printercartridges van een nepmerk voor een fractie van wat Epson er voor vraagt.
• armbandslotjes, knijpkralen en een speciaal tangetje om sieraden te maken (ik ga vanavond work-shoppen in het buurthuis)
• Bij de Iranees een hele geheimzinnige kruidenmix uit een waanzinnig mooie bak (volgende keer fotocamera mee nemen!) en een bakje peperkorrels
  
• Een kop cappucino op een terrasje aan het water in de zon.
• Twee keer sjans, waarvan één dikke veertiger (mwoh) en één dertiger die een beetje op Al Pacino leek (whoeh).
  
• Schorseneren en een pond kleine baby krielaardappeltjes.
• Pinda's en rookamandelen bij de 'Vrolijke Noot".
  
• Eén keer een lammetje geaaid dat bij de biologische markt naast een kraam lag. Ik vond het eigenlijk heel zielig omdat dat beestje de godganse dag door iedereen wordt geaaid maar aan de andere kant wou ik dolgraag voelen hoe zacht 'ie was. Heul zacht!

Kortom, ik vond het geweldig, vooral dat terras zitten in mijn uppie vond ik best wel stoer. Gelukkig kon ik me een beetje verschuilen achter mijn zonnebril want zomaar zonder gezelschap, boek of tijdschrift zitten niksen is ergens wel gek. Maar mensen kijken is altijd reuze leuk. Volgende week weer!

Al weken zit ik me te verkneukelen bij de gedachte aan mijn nieuwe TV avondjes. Wouter Klootwijk, bekend van de Keuringsdienst van Waarde, komt met een nieuw programma over vis. Vroeger stond hij in de Volkskrant met de rubriek van De Boer & De Cocq, de allerbeste kookrubriek ever, totdat de oliedomme hoofdredacteur het de das omdraaide omdat het niet conventioneel kookrubriekerig genoeg was. Ik heb toen gelijk mijn abonnement opgezegd, dat weet ik nog wel. Die man kan zo geweldig over voedsel en voeding schrijven, ik lust er wel pap van. Gelukkig maakt hij ook geweldige TV programma's en zijn nieuwe programma 'Klootwijk aan Zee ' belooft super te worden. Ik ben met name benieuwd naar de garnalenpelsters van Stellendam waar ik al eens eerder over schreef.

Vanavond is het zo ver; telefoon uit, duck-tape over Erik's mond, boobytraps bij de voordeur en niemand mag me storen. Dus vanaf nu elke dinsdag, acht maal, van 21.30 tot 22.00 uur op Nederland 3. Kijk voor Kapitein Klootwijks weblog op www.klootwijkaanzee.nl - online vanaf de eerste uitzending.

Bij mijn vriendin in Zeeland, die een ware keukenprinses is at ik een ontzettend lekkere soep. Als we bij hen in huis binnen komen ruikt het altijd naar vers gebakken brood of gebak en staat er een soepje te pruttelen op het fornuis. Dat maakt dat je je zo ontzettend welkom voelt; heerlijk is dat. Luchtjes zijn zoiets magisch, het brengt je gelijk in een bepaalde stemming. De geur van gemaaid gras, babylotion, schoolkrijt, maar ook van doorgekookte kool of zurig zweet van sportlokalen brengen meteen herinneringen boven. Hoe vlak moet het leven zijn als je niets meer ruikt?

P's soep rook als iets uit een heel posh restaurant maar is gemaakt van weggooidingen, een ideaal goedkoop einde-van-de-maand recept dus! Ik heb hem vandaag thuis weer gemaakt met wat dingen die nog in de koelkast lagen. Je kan zelf creatief op dit recept doorborduren door bijvoorbeeld de selderij te vervangen door een overgebleven broccoli stronkje of wat spinazie te gebruiken. Heb je die niet in huis kan de soep ook worden gemaakt met alleen aardappel, ui, en radijsblad. Ook dan is het nog een supersoep.

Ingrediënten:
1 gesnipperd uitje of sjalotje
1 aardappel, geschild en in kleine blokjes gesneden
beetje boter
1 preitje
een paar stengels bleekselderij (kan ook weggelaten worden)
1 bosje radijs waarvan alleen het verse groen wordt gebruikt dat je normaal weggooit. (De radijsjes zelf zijn lekker in een salade met knoflook, veel broodcroutons en blokjes romige kaas.)

Bereidingswijze:
Fruit het sjalotje aan in wat boter en voeg de aardappelblokjes toe. Laat dit even zweten maar niet bruin worden en doe er dan de schijfjes prei en de bleekselderij bij. Doe er water bij, een klein litertje of zo. Laat dit mengsel zo'n 15 tot 20 minuten pruttelen tot de aardappel goed gaar is. Voeg het grofgehakte blad van de radijs toe en laat dit een minuutje slinken. Pureer de soep daarna met een staafmixer of in een blender tot het een homogeen mengsel is. Maak de soep op smaak af met peper en zout en voeg evt. een scheutje room toe.

Dit soepje smaakt alsof je van die dure zakjes waterkers, deftig cresson genaamd, hebt gebruikt maar kost dus geen drol. Een ware supersoep en nog heel gezond ook. Was de radijs blaadjes wel heel goed van te voren want er zit vaak veel zand aan en dat kan de eetpret nogal bederven. Eet smakelijk!

In mijn wijk hebben we al een koeienrotonde maar sinds kort kijken we ook nog eens uit op reclameschapen. Ik wist niet wat ik zag toen ik speurend naar lieve lammetjes opeens een blauwgejast schaap in de wei zag lopen. Het beest keek me bête aan en holde snel weg toen ik haar wou fotograferen. Zij heeft natuurlijk zo ook haar trots en ik denk dat ze dat jasje niet echt leuk vindt. Gelukkig vond ik hier een goede foto zodat jullie weten dat ik niks uit mijn grote duim zuig.

Als het toch al zo'n rare beestenboel is in mijn wijk kan ik dat natuurlijk ook wel uit gaan buiten. Wat dachten jullie ervan om mijn twee kattenloeders te gaan sponsoren? Ze kunnen best een jasje gebruiken en voor enkele euri kan je zo je weblog promoten. Doe eens een voorstel?

Het is toch een raar ding, dat loggen. Elke dag surf ik een rijtje af en van sommige loggers weet ik dat ze elke dag nieuw leesvoer opleveren. Als ze dan een dagje niks schrijven ben ik zwaar teleurgesteld. Dat klopt natuurlijk van geen kanten. Net alsof je een abonnement hebt en de krant een dagje niet wordt bezorgd. Dan krijg je bijna de neiging om de klantenservice te gaan bellen. Hé, hé, waar blijft mijn stukje?
Zelf schrijf ik de laatste tijd nauwelijks meer iets en toch verwacht ik van jullie geen morren. Da's toch zwaar inconsequent?
Wat doe ik dan als ik niet log? Van alles natuurlijk maar of het ook zo interessant is om hier vaak melding van te maken betwijfel ik. Maar vooruit, toch een stukje over de dagelijkse dingetjes.

Ik lijn, maar dat had ik al verteld. Ik heb de paaseitjes weerstaan, dat vind ik wel vermeldenswaardig. 40 kcal. per stuk zijn die krengen en alleen op de paasdagen zelf heb ik er twee gehad. En die waren toch lekker...
Ik knutsel met de senioren uit de wijk. Ook al van verhaalt hier. Vanmorgen heb ik een afzichtelijke 3D kaart met een kolibrie erop gemaakt. Iemand interesse? Stuur je adres per mail naar carin(apestaart)webkast.nl en hij komt naar je toe!
Ik organiseer een koninginnedag feest. Mochten jullie op 29 april niks te doen hebben kunnen jullie hier komen springen op een heusch prinsessekasteelspringkussen of op waggelfietsen rondcrossen.
Ik ruim op. We hebben dozen vol videobanden en cassettebandjes die nu door DVD's en mp3's worden vervangen. Daarvoor surfen we ons ongaar op nieuwsgroepen om ze op te slurpen. Ook kijken we af en toe naar films alvorens ze te branden op schijf. Tip van de dag: Mijd de nieuwe Floris film als de pest (wat een flop!) maar bekijk de oude afleveringen in zwart-wit want die zijn nog steeds de moeite waard.
Ik tuinier. En dan niet op de manier van die snelle jongens van RTL die in één dag je tuin betonneren en het dan met loungesetjes opleuken maar gewoon een beetje wieden, veel kijken en filosoferen en ieder onkruidje wikken en wegen of het weg moet of lekker mag doorwoekeren. Ik geniet van die ieniemienie kleine bosviooltjes tussen de stoeptegels en dat speenkruid met zijn vrolijke gele bloemetjes mag ook blijven staan.
Ik lees veel. En dan gewoon van papier. Dikke zaterdagkranten en echte boeken. Heerlijk. Een aanrader is 'Altijd roomboter' van Nelleke Noordervliet over het leven van haar Leidse overgrootmoeder die in 1865 werd geboren en 97 is geworden. Het is een bijzondere mengeling van fictie, geschiedenis en herinnering, en dit boekje is niet al te dik dus ideaal om mee te nemen als je een weekendje weg gaat.
Ik geocache. Wat een rare zin trouwens. Maar goed, we gaan er regelmatig op uit om met behulp van een GPS schatten te zoeken. Ook hier heb ik al eerder over geschreven. Vorige week hebben we nog de schat van Jack Spijkerman gevonden. Die ligt vlak bij ons huis en het is maf om in je eigen parkje te gaan lopen speurtochten maar wel leuk.
Ik denk dat jullie zo wel weer een beetje op de hoogte zijn van mijn ikkerige bestaan. Het is niet voor niets dat al deze zinnen met 'ik' beginnen; ik ben een beetje in mezelf gekeerd de laatste tijd. Wie weet verandert dat binnenkort wel weer en ga ik weer meer schrijven over andere zaken dan ik. Het is te hopen.