Vanmorgen kon ik genieten van de aanblik van verveeld wachtende mensen in de wachtkamer van de poli KNO. Het is alweer ruim vier jaar geleden dat ik geopereerd werd en een CI kreeg.  Zo af en toe kom ik nog op het ziekenhuis ter controle of als proefkonijn om nieuwe software voor de spraakprocessor uit te testen.

Vanmorgen viel het me op dat de grijzeduiffiesgarde die je vroeger steevast in de wachtkamer voor de oorarts zag zitten is vervangen door een heel wat eigentijdser publiek. Verveeld kauwgumkauwende skinheads en meiden met een navelpiercinkje boven de heupbroek hangen nu op de bouvriewitte wachtkamerstoelen in plaats van opa met de grijsgeruite pet.  Zelfs de wachtkamerlectuur is veranderd. Zo heb ik me vanochtend een half uur bezig gehouden met een Yes en een Voetbalinternational voor de jeugd in plaats van de ANBOkrant of een nummer van Natuurmonumenten uit 1997.

Nu is dat natuurlijk ook niet zo gek. Onze oren zijn gebouwd voor kreten van Neanderthalers of hooguit de doodschreeuw van een oeros. Een fikse donderslag was wel zo'n beetje de maximale belasting die ze in de ouwehoertijd te verwerken kregen en met subwoofers en gigaboxen hield onze creator geen rekening toen hij ons ontwierp. I-pod shuffle was er vroeger echt niet bij.

Ik schrok maar was niet echt verbaasd toen ik las dat bij de muziekcampagne van de Nationale Hoorstichting aan het licht kwam dat maar vier op de tien jongeren goed hoort.  Van de 80.000 jongeren die de test deden was de gemiddelde leeftijd 19,7 jaar en bij de jongste groep (11 en 12 jaar) was de uitkomst niet significant beter. Van alle jongeren hoort maar liefst 9% echt slecht en dat komt met name door beschadigingen aan de gehoorzenuw die onherstelbaar zijn. Eens kapot blijft kapot en hoe geweldig de moderne hoortoestellen of CI's ook zijn; het blijft helaas maar een lapmiddel.
Hier dus nog maar eens de url van de gehoortest, omdat je maar beter zuinig op je oren kan zijn. Hoe goed hoort u eigenlijk?

Eigenlijk schaam ik me een beetje voor het verhaaltje van gisteren. Tuurlijk kan ik zelf ook wel bedenken wat ik allemaal in Parijs kan zien. Ik bedoel maar; er is Google en een plaatselijke bibliotheek vol reisgidsen en verder heb ik een hele francofiele schoonfamilie die barst van de (on)gevraagde adviezen. En dan kennen we ook nog een stel lieve plaatselijke inboorlingen die ons al vaak hebben uitgenodigd en waar we zeker op bezoek gaan. Ze wonen in één van de leukste wijken van Parijs, la Défense, dus eigenlijk was mijn vraag om tips aan jullie gewoon aandachttrekkerij... Maar ja, ik vind het nog steeds zo leuk om reacties te krijgen, dus dan ga ik dat een beetje uitlokken, snappu? Webloggen is nu eenmaal aandacht trekken, althans dat vind ik van mijn eigen log. Van uw log niet hoor. Ik acht u hoog en zal het niemand anders aanwrijven. Maar op mezelf ben ik nogal kritisch dus vandaar.

Over aandacht trekken gesproken. Ik ben vandaag flink bezig geweest met allerlei zaken. Zo hangen er nu weer bloemen in glazen vaasjes voor het raam (kijk buren, hoe leuk!) en heb ik de antieke koperen ketel van mijn oma opgepoetst met Brasso. Die ketel (zoiets als dat ding van Panoramix) heb ik geërfd van mijn ouders en deze deed vroeger op de boerderij van oma dienst om het varkensvoer in te koken. Het ding is loodzwaar, vol deuken en eeuwenoude barsten. Hele generaties carin's hebben dat ding lopen schuren en boenen. Voor zover ik weet komt de eerste Janna Catharina (uch...) al in 1765 in de familiestamboom voor. Ik zie haar voor me, op klompjes en in oud-hollandsch vloekend op dat rotding. Wat een rotwerk, met zand en soda dat ding schuren. Ook al deed ik het met Brasso, het blijft een hele klus. Nu staat hij in m'n woonkamer te glimmen met drie grote strakke planten erin. Ik voel me een beetje Geert Mak vandaag. 'De eeuw van mijn moeder'. Niet in druk met glimkaft maar gewoon lekker aandacht vragend van bewonderende blikken.

Al jaren loop ik te mopperen dat zelfs de kat van ome Willem in Parijs is geweest en ikke niet. Nu kom ik al zo'n twintig jaar in Frankrijk en de meest obscure gehuchten heb ik gezien. Het plaatsje Bert, ooit van gehoord? De vuilnisstort bij Zuydcoote, de jachthaven van Biarritz, de bergtop van Fréjus, de visafslag van Lorient en de markt van St-Rémy-de-Provence, geen probleem. Been there, know that...

Maar de stad Parijs ken ik enkel en alleen van de roemruchte Péripherique. Ieder jaar staan we daar in de file of scheuren we er 's-nachts overheen. Ik ooh en aah dan als er ergens in de verte een glimp van de Eiffeltoren te ontwaren valt en daar blijft het bij. Wat moet je ook met een man die zijn hele jeugd is doodgegooid met la Douce France en alles als spichtige puber al lang heeft gezien? Toen ik hem pas leerde kennen kreeg ik schattige jaren zeventig 8 mm filmpjes te zien waarop de hele familie rond de Alpenkreuzer-kampeerwagen vlak bij de Eiffeltoren in een autoloos Parijs zit te picknicken. Later ging zijn zusje er als au-pair werken en toen kreeg hij helemaal een overdosis Parijs te verwerken. En dat leidde er toe dat wij in al die jaren er nimmer samen zijn geweest. Het was voor hem wel even genoeg...

Maar dit gaat veranderen. Het plan is om samen in mei een weekje op pad te gaan en dan zowaar een afslag van de Peripherique te nemen. Port d'Italie of zo. Een hotelletje te zoeken aan de westkant van die vermaledijde rondweg en dan eindelijk eens samen rond te zwerven langs alle bekende en minder bekende hoogtepunten. Hebben jullie nog tips voor mij? Wat moet ik gezien hebben en wat kan ik beter mijden? Weet iemand dé ultieme delicatessenwinkel, kennen jullie hét mooiste museum, het geweldigste restaurant of het leukste park? Het kan zomaar weer ruim twintig jaar duren voor we er weer samen komen dus alle tips zijn meer dan welkom!

Tsja; ik ben nog maar koud enkele dagen profeet (zie hier en hier) en de twijfels slaan al hevig toe. Waarom ik???
Nu ben ik gewend om sollicitatiebrieven retour te krijgen met stempel 'nr 248' erop of loodzware assesment gesprekken te moeten voeren en dan zou ik zomaar zonder slag of stoot opeens de baan van profeet krijgen? Hier klopt iets niet. Nu is gisteren wel de laatste getuige van het Wonder van Fatima begraven dus in die zin is de timing van het opperwezen perfect. Het Wonder van Webkastwijk klinkt ook wel goed. Maar die dame heeft haar leven wel gesleten in een klooster en dat ben ik niet van plan. Zo zalig van geest ben ik écht niet!

Waarom kan God het in deze tijd van massa-communicatie niet als zelfstandige zonder personeel af? Ik bedoel maar, hij zou vanaf zijn troon kunnen mobloggen of ons allen een SMS-je sturen. Ligt het niet meer voor de hand om een spammerd als profeet in te schakelen, die zijn daar zeer bedreven in. God's marketingbeleid en de praktische uitvoering hiervan lijken mij niet zo gebaat bij mijn nederig persoontje.

Mijn ego als uitverkorene is natuurlijk enorm gestreeld maar ik betwijfel of ik de functie wel ambieëer. In kleine wonderen als IJs frituren ben ik aardig bedreven maar wat als ik het echte grote werk moet gaan doen? Mijn broodbakmachine is niet berekend op grote schares hongerige volgelingen en ik zie mezelf ook nog niet over de Kagerplassen lopen. En dan nog het probleem van mijn eigen vrienden en familiekring. Die hebben nu al zoveel moeite met dit weblog dat ze als een vorm van ego-tripperij zien. Een profeet wordt in eigen kring immers nooit geëerd. Laat staan dat ze discipel willen worden...

Zal ik morgen dus maar weer gewoon een carinding doen? Een receptje publiceren van een goddelijk lekker soepje of van zalige Hemelse Modder bijvoorbeeld? Of een fotootje van mijn katten? Dat past toch beter bij mij. Als ik voor die tijd niet door de bliksem getroffen wordt tenminste...

Na het Goddelijke antwoord op mijn prangende vraag van gisteren aan ons aller  Opperwezen ging onze maildiscussie voort. Hier voor u allen het vervolg. Ik ben er nog helemaal ondersteboven van, dat begrijpt u zeker wel?

Lief lief Opperwezen,
 
Uw antwoord trof mij als een bliksemschicht, maar ja, daar bent u ook Opperwezen voor tenslotte... Uw goedertierendheid en barmhartigheid is eindeloos!

Ik hoop vurig dat u snel weer tot bezinning komt want een baantje als profeet, dat lijkt me wel wat!

Het zou wellicht een verademing zijn voor de mensheid na die Palestijnse timmerman en die Arabische bergbeklimmer. Een werkeloze, ietwat stevige vrouw met een bionisch oor uit een Vinexwijk uit Holland is een meesterzet die men vast niet van U verwacht. Hoe geniaal!

Er zijn evenwel nog wat obstakels die overwonnen moeten worden...

Allereerst het probleem van de berg. Wij hebben geen Calvarieberg hier in dit kikkerlandje. Nu zou ik natuurlijk de Pietersberg met mijn bordeauxrode BMW Z3 kunnen bestijgen zonder al te veel moeite. De infrastructuur hier in Nederland (zelfs in Limburg!) is gelukkig van dien aard dat dat geen probleem oplevert, mits dat niet in de spitsuren plaatsvindt. Lopend is al wat lastiger want als computerverslaafde beschik ik niet over al te veel uithoudingsvermogen. Maar ik begrijp dat er offers gebracht dienen te worden dus met het juiste schoeisel (Nike? ook al is dat naar een Griekse concurrerende godin genoemd) zou ik het ook zonder voiture kunnen volbrengen...

Dan het probleem van een martelaarsdood.
Ik voel er eerlijk gezegd niet zoveel voor om vroegtijdig dit ondermaanse te verlaten. Het breken van brood en met name het plengen van wijn is een zeer dierbare hobby van me, die ik liever nog even blijf beoefenen. Kunnen we hier geen dealtje over sluiten? Dat ik, laten we zeggen, nog zo'n 30 jaar hier Uw woord mag verspreiden? Ik moet dan wel toestemming vragen bij B&W voor aanpassing van het bestemmingsplan omdat de Vinexwijk waar ik woon, niet geheel berekend is op een grote toevloed van wildparkeerders die mij natuurlijk willen komen raadplegen als intermediair naar U toe. Maar dat moet te doen zijn. Als secretaris van de wijkvereniging heb ik alvast een streepje voor. Als profeet kan je natuurlijk ook een krachtige impuls geven aan de economische toestand van de gemeente. Wellicht kunt U ook wat visioenen naar de plaatselijke politici sturen? Geloof mij, die kunnen ze goed gebruiken!
 
Tot slot natuurlijk het probleem van de valse profeten...
Als ik Uw e-mails openbaar aan de goegemeente (en dat zou ik graag binnenkort op mijn weblog publiceren, met Uw welnemen) zullen vele andere loggers er mee van door willen gaan. Profeet zijn van Godsblog, dat willen ze allemaal wel! (begrijpelijk natuurlijk) Als U het gekrakeel rond de Dutch Bloggies gevolgd heeft, zult u kunnen begrijpen dat ik e.e.a. het liefst snel vastleg voordat andere, meer bekende loggers er mee vandoor gaan. Kunnen wij een en ander misschien patenteren?

En dan nog die zondvloed... Ach, als profeet zou ik een politiek van barmhartigheid voorstaan. Leven en laten leven. Bicat woont bovendien in het oosten des lands op hoge zandgronden, dus die houdt zijn voeten wel droog bij een post-testamentarische tsunami. Ikzelf woon daarentegen zo'n 2 meter beneden de zeespiegel dus dat is minder. En als we Nico en Reet niet meer hadden was er ook weinig om tegen te profeteren. De meeste godsdiensten doen het pas écht goed als er een anti-christ is om je tegen af te zetten. maar dat hoef ik U niet te vertellen. Daar weet u ongetwijfeld alles van.

Rest mij nog om u in alle nederigheid een mooie rustdag te wensen morgen!

Liefs, Uw schaapje en profetesse in spé, carin

En kijk eens aan. Gelijk volgde er uit de hemelse sferen een antwoord:

Schaapje Carin,
 
Zie ik koos u doelbewust, het vuur is in u, gij hebt de gave des woords. 
Ge moogt publiceren daarvoor heeft u mijn woord dat boven vastleggen gaat.
 
Mijn woord is met u want gij zijt mijn profeet en zal in u wederklinken.
 
G.

Poehéé, dat is nogal wat. Opeens heb ik zomaar weer een baantje! Ik ben benieuwd wat ze morgen op het CWI zeggen als ik vermeld dat ik bij God in dienst ben genomen. Wat zou dat trouwens schuiven, profeet zijn? Iemand een idee in welke schaal dat valt?

Dankzij Irene kwam ik er achter dat ons Opperwezen tegenwoordig ook een weblog heeft.  Kijk, dat is nu eens fantastisch nieuws! Als rasechte sceptica besloot ik hier actie op te ondernemen en startte een e-mail wisseling met God van Godsblog.
Zijn/haar goedertierendheid bleek groot en ik ontving direct antwoord uit de Hemelse sferen. Omdat ik dit mijn lezertjes niet wil onthouden (ik bedoel maar, de laatste geschriften van zijn hand zijn alweer ruim twee eeuwen oud, dit is dus een echte scoop, een grootse primeur!) publiceer ik met zijn/haar instemming hier de eerste mailwisseling van ons beiden. Wat een eer!

Lief Opperwezen,
 
Om U aan mijn blogroll toe te voegen en zodoende Uw ondoorgrondelijke wegen te kunnen volgen heb ik een lastige vraag. Ik houd er namelijk meer blogrolletjes op na. De loggers die ik op mijn eigen linkpagina vermeld heb ik keurig gescheiden in logdames, logheren, Vlamingen (tja, een categorie apart hè) en wat collectieve logs.

Nu weet ik eigenlijk niet zo goed waar U in thuis hoort. Meestal wordt er gedacht dat U van de mannelijke kunne bent en een grote grijze baard bezit. Persoonlijk ben ik daar niet zo zeker van. U zou net zo goed een wijze oude dame kunnen zijn of zelfs een grillig jong blond grietje. Dat laatste lijkt me niet uitgesloten gezien de puinhoop die U er hier op aarde soms van maakt. Als u louter en alleen geest bent en niet stoffelijk wordt het wat lastiger. Dan zou ik exclusief voor U een aparte blogroll moeten aanmaken en dat is wel wat veel gevraagd. Dus als U nu eens vertelt hoe het precies zit, zou ik U zeer erkentelijk wezen. Ik heb ook nog de categorie discutabele logs maar of U nu met Nico Dijkshoorn, Reet en Bicat samen wilt gaan, waag ik te betwijfelen, ook al zijn zij schepselen van Uw hand.
 
In gespannen afwachting van uw antwoord, verblijf ik, met nederige groet enzo,
 
Carin van de Webkast.

Het antwoord van boven:

Schaapje Carin,
 
Ik wist niet dat ik u met zo'n scherpe geest geschapen heb.
U heeft namelijk iets bewerkstelligd dat gans de schepping nog niet vermocht: god tot zelfreflectie te brengen.
Ineens keek ik in de spiegel van mijn geest en vroeg me, mijn god, wat ben ik nou eigenlijk?
 
En ik heb vreze, grote vreze dat dit de weg naar het paradijs op aarde schept: de mens die god tot bezinning dwingt.
Tot die tijd: schaar me onder opperwezens.
 
Mocht ik tot bezinning (en van m'n geloof in mezelf afvallen) komen wordt gij mijn profeet.
 
God
 
PS: Nico Dijkshoorn, Reet en Bicat, zijn dat redenen voldoende om nog eens een zondvloed te doen?

Wordt vervolgd!

Vandaag wordt er weer een horde op weg naar de totale aftakeling genomen. Ik ga straks mijn nieuwste 'hulpmiddel' ophalen. De laatste tijd kreeg ik namelijk wat last van te korte armen en een kromme rug; heel merkwaardig...
Het eerste deed zich voor bij het lezen van de krant en het tweede bij het loeren naar mijn beeldscherm. Eerst gooide ik het op een geheime samenzwering van jullie allemaal. Ik had het wel door dat jullie op slinkse wijze de lettertjes op jullie sites steeds een fontje kleiner maakten. Heel erg gemeen! Kunnen jullie wel met z'n allen tegen mij alleen? Swanz spande wel de kroon. Bij zijn log moest ik mijn neus zo ongeveer tegen de monitor aanplakken en dan nog was het allemaal niet meer te lezen. Mijn neus dreigde zo plat als die van een boxer te worden en daarom werd het tijd voor een diepgaand onderzoek.

Na een bezoek aan de plaatselijke brillenboer kwam de aap uit de mouw. Niet jullie waren de schuld maar mijn getergde ogen. Jaren van letters vreten en een overmaat aan surfen eisen hun tol.  Ik moet aan de lees/computerbril. Na de cochleaire implant met electrodes in mijn schedel, de tandprotheses en de autorijbril komt er weer een hulpmiddel bij. Slik...  What's next?

Nog meer muziek met beweging. Nu ook nog eens lekker interactief. "Kill Schnappi, das kleine Krokodil."
(Goh, het is vandaag linkdumpdag..)

Kijk, dit zou nou verplicht moeten worden gesteld: Muziek met gebarentaal.  Niet alleen leuk voor doven en slechthorenden...
Denkt u maar eens na welk nummer u graag uitgebeeld zou willen zien., dan dienen we een verzoek in.
(linkje trouwens eerlijk gepikt van Marmod)

Het is vandaag mijn dag niet zeg. Eerst vanmorgen bijna twee uur bij de tandarts doorgebracht en daarna met een dikke wang van de verdoving de hele middag knock-out op de bank doorgebracht.  Nu de verdoving begint uit te werken komt de pijn op. Gelukkig hebben we nog megaknoeperts van paracetamol bruistabletten liggen waarmee je een nijlpaard stoned het zwanenmeer kan laten trippelen. Nu ik er eentje heb geslikt en me voorzichtig wat beter voel dacht ik dat alle rampspoed weer voorbij was.

Maar nee hoor, komt er helaas een stokje met een rotvaart mijn inbox in keilen en dat terwijl ik na dat dildostokje gezegd had hier niet meer aan mee te zullen doen. Een Vlaams stokje dat Bareuh in mijn Webkast smeet zonder te letten op het kostbare kristal hiero. Even dacht ik me er nog met een Peetje van Leiden af te kunnen maken maar die dame is genadeloos gevaarlijk zeg. Voor ik het weet heb ik een scootergang op mijn dak of een horde snowboardvandalen in mijn voortuintje.  Nou, vooruit dan maar, komt ie:

Wat zijn je favoriete blogs?

Ik heb geen favoriete blogs. Blogs is namelijk een uitermate stom woord. Wel heb ik een hele zwik aan logs die ik lees. Een greep hieruit:
Odette lees ik al heel lang, net als Micheline en Puck. En Cockie natuurlijk. Daar wip ik elke dag wel even langs. Zo zijn er nog wel een stel loggers die ik al heel lang volg. Met weemoed kan ik soms terugdenken aan de begintijd toen ik zelf nog niet eens was begonnen en waarin heel logland elkaar nog 'kende'. Velen zijn gestopt en sommigen weer begonnen. Wanneer komt Whiskas weer eens terug?

Welke BB’er (Bekende Belg) weet je te pruimen?

Herman's Wereldkeuken natuurlijk, al was het maar omdat ik die ook al zo lang volg en hij van die mooie foto's maakt en (te weinig) van die lekkere recepten heeft.

Naar wie gooi je dit vernederlandste Belgische stokje?
Het land uit natuurlijk. Misschien wil Irene van Serendips in Luxemburg dit stokje wel vangen of Henriette van Vidajo als ze met de boot op de Duitsche Rhein vaart?

(note to self: vanaf nu echt heul standvastig ieder stokje terugzwiepen!)

Afgelopen week zou ik eindelijk eens met Erik naar de bioscoop gaan. Hij is normaal met geen stok zover te krijgen omdat hij z'n lange benen niet kwijt kan. Ook draagt het geluid van chips-etende mensen en schnappi-schnappi tringende mobieltjes niet bepaald bij aan zijn idee van een leuk avondje uit. Daarom zul je ons zelden samen in de bios zien; dat doe ik meestal met andere vrienden. Maar 'Der Untergang' wilde hij ook graag zien en daarom zouden we afgelopen woensdag eindelijk samen naar het Kijkhuis in Leiden gaan. Ware het niet dat vlak voor ons vertrek de telefoon ging. Vriend H. uit Zeeland die het een leuk idee vond om met een hele groep van bunkerfreaks te gaan. En omdat wij afgelopen weekend toch naar Zeeland zouden komen werd aldus besloten. Weer geen knus avondje bios met z'n tweeen dus. Dat houd ik nog te goed want de Motor Cycle Diaries schijnt ook de moeite waard te zijn om hem alsnog aan z'n haren mee te sleuren

Zo zaten we afgelopen zaterdag in een klein bioscoopje in Middelburg. Wij waren met een groep van zestien man in een afgeladen vol zaaltje en niemand at chips of belde. De stoelruimte oversteeg ruimschoots die van een gemiddelde chartervlucht en de film was zeer de moeite waard, net als het kroegbezoek met z'n allen na afloop.

Bruno Gantz vertolkt Hitler op een wijze waardoor je haast empathie met die man zou krijgen.  Een waanzinnige oude gebroken vent met Parkinson die zich vastklampt aan legers die niet meer bestaan en als een kind dat z'n zin niet krijgt dan maar alles wat hij bezit stuk maakt. Hij krijgt een echt gezicht en is niet langer alleen der Führer uit de oude Polygoon journaals of de films van Leni Riefenstahl. Als je twee en een half uur naar de beklemmende scenes zit te kijken die zich afspelen in de benauwde bunkervertrekken en het gedreun van de Russische artillerie hoort krijg je zelf ook last van vervreemding en wanhoop. Hitler en z'n trawanten worden als mensen neergezet en dit maakt duidelijk hoe de mens in z'n extremiteiten kan zijn. Niet als wezens van een andere planeet of uit een hele andere tijd maar angstwekkend echt.

Hansje stuurde me vorige week het roemruchte dildostokje.  Tja, dat krijg ik ervan als ik in mijn eigen commentjes zielig ga zitten doen dat ik zelfs geen stokjes meer ontvang. Dacht ik even veilig mijn beklag te doen over het gebrek aan logpuf, komt er gelijk zo'n madame-le Duc geval op de virtuele deurmat slingeren met het verzoek of ik aan de hele goegemeente hier wil vertellen welke hulpmiddelen ik zoal gebruikt heb, wens te gaan gebruiken en wat mijn grootste kinky fantasie is...

Het is toch wat met die klere-stokjes. Die zijn zoooo 2002! Een beetje oldskoollogger wijst ze natuurlijk gelijk van de hand omdat ze hun eigen ding willen doen. Of je moet zo'n beetje de allereerste logger zijn die het ding ontvangt. Nu zat ik natuurlijk al weken te hunkeren om ook eens lekker hautain te kunnen doen. Pff, voor mij geen stokjes; wat denken jullie wel. Ik heb mijn trots! Aan de andere kant vind ik dat ook een beetje flauw, want zo hooghartig ben ik helemaal niet. Ik mag er nu eenmaal graag een beetje bijhoren, op mijn manier dan wel. Dus vooruit, hier komt een halfslachtig antwoord. Daar moeten jullie het mee doen.

De regeltjes van dit stokje vinden we hier.

De vragen:

Heb je ooit een hulpmiddel gebruikt tijdens de sex?
Tuurlijk, hulpmiddel is mijn middle-name!
Dat ik al sinds de kleuterschool niet meer zonder kan functioneren zal de frequentere lezer wel weten. Zonder hoorapparaat/CI voor mij geen sociaal contact en zonder sociaal contact geen sex, dat mag duidelijk zijn. Liplezen gaat vooraf aan lippen zoenen (en verder) en dat alles graag met het licht aan. En verder gaat het u niks an! Ik wil nog wel een huishoudelijke tip geven. Denk aan het milieu. Voor goede accu-opladers verwijs ik u naar de Hema en penlights horen netjes in de batterijenbak. Duidelijk zo?

Zou je overwegen om (opnieuw) een hulpmiddel bij de sex te gebruiken?
Ja hoor, van dat apparaat op mijn kop kom ik nooit meer af, of Jomanda zou me wonderbaarlijk moeten genezen. En had ik al verteld dat ik een zogenaamde vibratorwekker heb? Iedere ochtend word ik letterlijk wakker getrild. Ook goeiemorgen!

Wat is je meest ondeugende fantasie/kinky wens?
Sinds een heftige flirtpartij met een kapelaan uit een klein durpske uit de provincie die zo lief kon blozen, lijkt me een zooitje priesters in mijn bed wel leuk. Kan ik ook eens wat missiewerk verrichten en dat kan geen kwaad bij die vaticaanrakkers, lijkt me zo. Het Vaticaan heeft alvast een kalender uitgegeven met lekker dingen. Kijk vooral eens bij juli en augustus, zou ik zeggen.

Aan wie geef je de dildo door?
Aan niemand natuurlijk! Wie hem wil kan hem uiteraard oppakken maar ik neem aan dat jullie allemaal wel wijzer zijn. (of het zou Deefje moeten zijn, die is misschien wel zo gek...)

Zo, hèhè, plicht gedaan en vanaf nu ga ik stokjes echt weigeren. (en als ik dan weer eens zielig doe, dat niemand aan me denkt is het gewoon mijn eigen schuld!)