Omdat het vandaag nationale gedichtendag is hier één van Ilja Leonard Pfeiffer.

Ilja had natuurlijk uitverkoren moeten worden als Nationale dichter des vaderlands en niet die Driek van Wissen. Niet alleen omdat hij uit Leiden komt, al pleit dat natuurlijk geweldig voor hem, maar ook omdat hij veel beter is dan die rare carnavalsdichter uut 't Noord'n...

Dat gaat niet lekker hier, met dit log. Firefox laat zien dat er hoogstnodig omgekat dient te worden maar weet u, ik heb geen puf... Het ziet er niet uit, ik weet het. Vooralsnog (lekker woord trouwens, vooralsnog, vooralsnog) ben ik bezig met een log voor de webkastwijkvereniging in elkaar te flansen en gaat mijn aandacht daar naar uit. En als ik dan eindelijk hier iets wil doen komt er zo'n k*tcommentspammer die mijn oude postjes volkrast met z'n spam. Ja, dan ben ik weer uren bezig om die rotzooi te verwijderen en komt er van omkatten weer niks. Ik weet dat de nieuwe versie van Pivot een blacklist heeft tegen die achterlijke idioten die denken dat er hier ook maar één lezer geinteresseerd is in hun stomme linkjes. Maar ja, zoals ik al zei, ik heb geen puf om om te katten.

Daar komt nog eens bij dat ik vind dat anderen veel meer te vertellen hebben dan ik. Leest u Vidajo wel eens? Geweldige verhalen over de binnenvaart. Zeekomkommer haar site is zo mooi dat ik er alleen jaloers naar kan kijken. Missgien heeft net haar Archeonet weer omgekat; stapels leesvoer en steeds weer een mooi nieuw jasje. En dan zijn er nog zoveel andere logs die ik hier niet eens noem. Dus staat u er niet bij; ik dacht wel aan u. Ik heb alleen geen puf, had ik dat nog niet gezegd?

Alweer geen tijd om te loggen of leuke verhaaltjes te vertellen...
Solly mensen, ik kijk schaatsen. Zou u ook moeten doen; heel lekker op de bank hangen en er toch een sportief gevoel aan over houden. Zou van der Velde weer zijn pak uittrekken? Hoe zit het met de staalkabels in Wennemars zijn dijbenen? Heel interessant allemaal!

Kan u het computeren echt niet laten, dan kan u het ook hier volgen. Streaming nog wel; alleen gaan de fijne details op het kleine schermpje helaas wel verloren: Live at the Olympic Oval

***Updeet***
Zit ik nog stom te mutsen ook. Het schaatsen is nu natuurlijk in Salt Lake City en niet in Calgary... Dus die fijne link hierboven is zinloos, daar had u vorige week wat aan gehad. Toen was er een World Cup wedstrijd in Calgary. Afijn, nou ja, zie maar, die link komt vast nog wel eens van pas....

Gisteren heb ik mij zowaar ontpopt tot een ware Cruella de Creditcard...
Ik wist niet dat ik het shopgebeuren in me had. Normaal ben ik het type van vlugvlug de winkel in, broek van de plank grissen en vliegensvlug het pashokje in en uit. Ik ben geen vrouw die eindeloos langs kledingrekken kan dreutelen. Als vriendinnen vragen of ik met ze ga shoppen zal ik niet uit mijn dak gaan van enthousiasme. Geef mij maar een museum of galerie, dat boeit me veel meer dan een asymetrische halsuitsnijding, een kekke sweater of die aparte knoopjes op een jasje.

Niet dat ik niet van mooie kleren houd, maar ik ben gewoon niet weg van winkels. (Voor schoenwinkels maak ik een uitzondering...) Vroegah maakte ik veel kleding zelf. Ik heb nu eenmaal een eigen smaak die vaak tegen de mode in gaat. Zo haat ik haat de uitvinder van de heupbroek als de pest. Ook al ben ik pertinent tegen de doodstraf; die zou wat mij betreft rücksichtlos tegen de muur mogen. De hardroze kleren die nu in de rekken hangen vind ik monsterlijk. Ze doen me denken aan valse chemische Chupachuplolly's die zogenaamd naar fruit smaken. Verkoopsters die kwelen dat het zo 'beeeeldig staat' kan ik wel wat aandoen. Pashokjes zijn ontworpen door dezelfde lieden die derdegraads verhoorkamertjes in penitentaire inrichtingen hebben verzonnen. Wellicht ben ik zelf een afwijkend geval maar shoppen is gewoon niet mijn ding.

Maar soms moet een mens wel. Op de trouwerij van mijn nichtje kan ik straks niet aankomen in mijn ouwe fleecetrui en jeans en daarom heb ik hulp gevraagd aan een lieve vriendin die de kunst van 'bigspenden' tot in de puntjes beheerst. Pincardqueen kon haar naam zijn. Ik heb haar mijn shopprobleem voorgelegd en ze was één en al oor en begrip. Ze heeft me meegevoerd naar onbekende oorden en grote kooppaleizen. En toen geschiedde er een klein wonder, ik ging passen, kopen, weer passen en nog meer kopen. Hoera, ik kan het wel!

En zo zat ik gisteravond in de trein naar huis met maar liefst 4 grote tassen vol met spullen. Een jasje van suede met bijpassende rok, een donkerpaarse trui met een hele grote col, een paar dieppaarse sexy schoenen, een zomerjas die ik zelf niet had kunnen maken en zelfs een tas vol Ikea spullen. Ja, we zijn ook nog bij Ikea geweest; ik heb ge'plundra't! Nog even en dan ben ik helemaal op en top vrouw. (De make-up party die 's-avonds bij mijn vriendin werd georganiseerd heb ik maar aan me laten voorbijgaan. Een mens kan ook overdrijven nietwaar, en too much is too much...)

Nichtje gaat binnenkort trouwen. Dat doen ze met hun drietjes want a.s. achterneefje doet in haar buik vrolijk mee. Yah! Zo rond bevrijdingsdag kan ik hem hopenlijk in levende lijve bewonderen maar nu trapt hij al leuk zijn partijtje mee. Dat belooft nog wat voor de toekomst!



Tante carin mag straks op de trouwdag een super trotse getuige zijn en om alvast goed in de stemming te komen is er afgelopen zaterdag een feestje georganiseerd. Tapas maken is een vaardigheid die in het moderne leven niet meer gemist kan worden. Dat hebben we dus alvast geoefend. Onder leiding van een kok die sprekend op John Travolta leek is er gehakt, geklutst, gesneden en zelfs met een gasbrander gewerkt. Hij heeft helaas geen discodansje gedaan, terwijl hij mij dat wel beloofd had, maar dat was met onze volle magen na afloop ook niet nodig. Na alle wijn en knoflook viel er niet veel meer te dansen. Het was zo ook al geslaagd genoeg.

(voor jaloerse aspirant workshoppers en/of trouwlustigen: www.seeyouatnoon.nl; een aanrader)

Vannacht droomde ik dat mijn brave buurman een seriemoordenaar bleek te zijn. De keurige huisvader van twee dochterkes was in werkelijkheid een kruising tussen Dracula en Marc Dutroux. Hij had al zo'n twintig kinderen vermoord en weet ik wat nog meer met ze uitgespookt.

Hier kwam ik in mijn droom achter toen ik zogenaamd wakker werd en spiernakend door de gordijnen naar buiten keek, pal in de filmlampen van een aantal TV ploegen. Ieekksss...
Ik kon de deur niet meer uit of ik kreeg een microfoon onder mijn smoel gedouwd. Enge paparazzi lagen in mijn tuin, de cameraman van 'Hart van Nederland' zat me achterna en mijn slaperige Vinexwijkje was opeens een soort open riool van de journalistiek. Dat vond ik in mijn droom nog veel erger dan al die onschuldig vermoorde kindertjes.

Vanmorgen zag ik de buurman zijn hondje uitlaten. We knikten minzaam naar elkaar en ik fietste weer verder. Ben ik even blij dat hij geen gedachten kan lezen...

Joechhh, ik ben er nog. Ik vroeg me de afgelopen week alleen ernstig af wat de zin was van loggen. Ik ben dus als het ware een weekje 'op wit' gegaan. Het leek allemaal zo zinloos, zo leeg...
Ik heb wel veel nagedacht hoor, dat wel, maar kwam niet echt tot wereldschokkende inzichten die ik graag met u wilde delen. Wat moest ik dan met mijn warrige gedachten op het web. Enkele steekwoorden wil ik wel kwijt. Darfur, hulpverleners in grote terreinwagens, rijke Arabieren met Sri-Lankaanse bedienden die niets geven, wanhoop, de media die zich straks weer op het volgende nieuwsitem gaan storten, machteloosheid en ook ontroering over vele kleine en grote mooie initiatieven.

Nu heb ik het wel weer even gehad met dat al dat gedenk. Ik moet maar weer eens iets gaan doen. Een fotootje posten bijvoorbeeld. Van een decadente eend. Een zogenaamde Exteended. Want voor u gaat denken dat ik alleen nobele gedachten koester en louter heb gefilosofeerd de laatste tijd, moet ik u uit de droom helpen. Ik heb ook nog luxueus gefeest! Het bedrijf waar Erik werkt hield het jaarlijkse 'Kick-off' weekend en we hebben decadent door de polders van Noord-Holland gereden met zo'n 30 lelijke eenden (voor de Vlamingen onder u, geiten...) De wiggle-wiggleproof en blind parkeren met blinddoek om (pleonasme, ja ik weet het) heb ik aan anderen overgelaten. Ik heb me laten rijden en van de vliegende storm en de schuimkoppen op het water genoten. Whooesshhh....

• 2 stoofpeertjes
• 1 kilo dennenaalden
• 2 verwende katten die nu zo om het uur een lekker feesthapje komen opeisen en geen begrip tonen voor het  feit dat de feestdagen nu echt voorbij zijn.
  
• 4 ouwe oliebollen
• 12 kniepertjes
• 22 kerstkoekjes in de vorm van een kerstklok met een rooie of groene kers erop.
  
• één kapotte wasdroger
• 2 strengen kerstboomlampjes waarvan er vele het niet meer doen
• 1 meurkaars 'warm wishes' en 1 'mulled wine'
• een lege champagnefles (ludieke plantengieter ?)
• een kliekje knolselderij-aardappelpuree
• 3 kilo overtollig buikspek (van menselijke origine, hopenlijk BSE vrij...)
• nog een zondag om door te komen voor het normale leven zijn aanvang weer neemt
  

Liefhebbers met elk aannemelijk bod kunnen hieronder in het reactiedinges reflecteren.  Aquisitie naar aanleiding van deze advertentie wordt daarentegen niet op prijs gesteld. Roept u maar!

Het nieuwe jaar is alweer 2,5 uur oud en ik zit me hier alvast te verkneukelen op alle uurtjes die komen gaan in 2005. Over 2004 hebben we het maar niet meer, da's fini, passé, foetsie, wijlen, weg ermee!

Lieve Loglezertjes en toevallige Google-passanten; allemaal de beste wensen voor een mooi fris nieuw jaar. Dat het jullie allemaal brengen moge wat je wenst en liefst nog een beetje meer...

Smak rechterwang, smok linkerwang en vooruit, nog eens smak rechterwang....