Sun sun sun, here comes the sun!

Mijn schoonmoeder heeft ooit gesecretaressed bij een zaak voor zonnebanken en zwembaden. Als aandenken aan die tijd (die voor mijn tijd was, als u snapt wat ik bedoel) hangt er in onze logeerkamer een echte knaloranje zonnehemel uit de zeventiger jaren aan het plafond. Het ding is loodzwaar en als je hem neerlaat maakt hij het geluid van een hijskraan die tien scheepscontainers gaat tillen. De tijdklok is kaduuk en de TL-lampen zijn peperduur maar verder werkt het wel. Ik ben alleen niet zo zonnerig ingesteld. Zo heel af en toe duik ik de logeerkamer in met een dik boek en de wekker. Die wekker is pure noodzaak want je verslapen onder dat ding geeft een voorgevel waar een beetje stadsroodborstje een moord voor doet. Ik kan u verzekeren dat dat echt niet grappig is!
Nu had ik vanmiddag weer eens zo'n bui van lekker lui warm onder het hemeltje vertoeven. Helaas voor mij had de kat er ook wel oren naar en besloot er naast te komen liggen. Prima, alleen moest ze persé met haar kop op m'n benen liggen. Dus mocht u van het zomer iemand in Leiden zien lopen met schitterende bruine benen en één witte kuit, weet u nu wie dat is...

PMS en koude voeten

Na twee dagen van Bllgggh gevoel heb ik vanmiddag maar eens een heel warm bad met rozenolie genomen. Gevolg: eindelijk geen koude voeten meer, geen jeukende winterhanden en een veel beter humeur. Zal ik dat voortaan maar iedere avond gaan doen? Bij de Hema zag ik deze bruisharten.

Na het bubbelen en bruisen komt er een heuse waarachtige liefdesboodschap boven drijven. Nu vind ik Valentijn eigenlijk een stomme Amerikaanse uitvinding maar stiekem wil ik deze toch wel krijgen. En doe dan maar gelijk een grote doos hartbonbons tegen de PMS!

WWW-evenement

Wasbeertjes, witte tijgertjes, meurende ottertjes, giraffen met prachtige wimpers, kleine panters, een slimme vos en vier schuddende kamelenbulten. Een chimpansee die de denker van Rodin nadeed, of de denker van Rodin de chimp, daar ben ik niet helemaal zeker van.

Een kopje thee in de warme nepzon op het terras. Twee stukjes Deventer koek en een eigengebakken broodje als prijs voor Carolien. Een aantal min of meer gelukte foto's en een leuke herinnering aan een geslaagde dag. Een boel witte sokken, een groep spoorloze loggers en een andere afspraak waardoor wij helaas weg moesten zonder gedag te kunnen zeggen. Volgend jaar het KKK evenement? (Kleine Kamelen Kennismakingsmiddag..)

Straatkrantje

In onze Vinexwijk is een tweede kolossale sexy neger opgedoken. Hij staat naast de buurtsuup de straatkrant te verkopen.

Nu ben ik misschien wel heel erg egocentrisch maar ik koop die krant niet zo vaak. Niet omdat het doel mij niet sympathiek is of omdat ik te krenterig zou zijn, maar waar het wemelt van de verkopers is het vaak moeilijk kiezen van wie er één te kopen. Als ik er één aanschaf, in Rotterdam bijvoorbeeld, moet ik hele hordes van die mannen (bijna altijd mannen, die daklozen, of durven de vrouwen er niet mee te leuren?) teleurstellen. Ze overspoelen me nogal, net als al die goede doelen die schreeuwen om een girale gift. Het lijkt maar een druppel op de gloeiende plaat en bovendien vraag ik me vaak af hoeveel er wel niet bij al die bureaucratische instellingen blijft hangen en hoeveel er werkelijk ten goede komt aan de hulpbehoevenden. Rotwoord trouwens; hulpbehoevenden. Klinkt nogal paternalistisch, alsof wij welvarenden de norm mogen stellen....

Nu er iemand de moeite neemt om in weer en wind naar onze afgelegen burgermanswijk af te reizen om daar de hele dag voor ons welvaartsbastion te gaan staan, vind ik dat wel de moeite van de aanschaf waard. Ook Erik kwam vandaag met hetzelfde krantje van dezelfde verkoper thuis. En verdomd, het is nog interessante lectuur ook. Ik ga hier geen fraai verhaaltje ophangen dat het zo nobel is om een krantje te kopen of dat we dat allemaal elke dag zouden moeten doen. Als je in de WAO zit is anderhalve euro best veel, en als je goed verdient is dat een peuleschil. Dat moet iedereen dus gewoon lekker voor zichzelf uitmaken.

Maar die kolossale sexy neger heeft aan mij in ieder geval een goede klant, al was het maar omdat hij me met zijn brede grijns vrolijk maakt.

Vrijdagmiddagspelletje

A.s zondag ga ik (onder voorbehoud) naar het Wasbeers Wereld Witte tijger-evenement in de dierentuin van Amersfoort. Zouden ze daar ook pinguins hebben?

En voor men mij gaat aanmelden bij de dierenbescherming, het is maar een vrijdagmiddaggeintje, eerlijk gepikt bij Bob.

Gelukkig Nieuwjaar!

In de Webkastkeuken wordt geleefd. Hier zitten we meestal met z'n tweeën aan de tafel tesamen met kattebeesten en PC monitor. We eten er; we lezen de krant, flutfolders of dikke boeken, koken, maken plannen, dromen, ruziën, praten, huilen, lachen, eten en drinken op deze 12 vierkante meter. In de woonkamer, laat staan de werkkamer, zitten we zelden of nooit. De Webkastkeuken is een heus epicentrum van ons huiselijk bestaan. De Vinex equivalent van Houston Mission Control, zeg maar, of van Churchill's War Room

Daarom zou ik wel een beeldje van de Chinese keukengod Zoa Wang willen hebben. In China heeft hij in elk gezin een eigen altaartje. Je moet hem te vriend houden want hij hoort en ziet alles. Het is trouwens een lelijke klikspaan want eenmaal per maand geeft hij alles aan de Jadegod in de hemel door. Daarom wordt hem door het hoofd van de familie de mond gesnoerd met honing of kleefrijst, zodat deze Heleen van Rooyen avant la lettre niks kan doorkleppen. Ook wordt hij wel dronken gevoerd door hem in de wijn te dopen. Met nieuwjaar vernietig je deze god gewoon en na het vuurwerk afsteken zet je een nieuwe in je keuken, die nog geen weet heeft van al je geheimen. Verwelkom die dan wel met fruit en rijst of lekker ordinair met wat geld. Dan zit je weer voor een heel jaar gebakken (zeker met de broodmachien!)

Experimentje geslaagd?

Wat was dat nou met dat experimentje hieronder? Ik zag dit postje bij Puck en verbaasde mij erover dat zij binnen een uur zeven reacties kreeg. Zeven reacties op twee woorden! Puck schrijft veel en goed maar soms krijgt ze op een prachtig potsje nauwelijks reacties. Maar schrijf humpf en bingo!

Verder gaven die twee woorden mijn stemming van dat moment aardig weer dus ik besloot haar te plagiëren. Ik was benieuwd hoeveel mensen bij mij zouden reageren en of het iemand op zou vallen dat mijn postje pure diefstal was. Reacties genoeg maar het is blijkbaar niet opgevallen dat ik niet origineel was.

Ik kan me blijven verbazen over hoe en waarom mensen reageren. Neem nu een log als Zijperspace Elke dag prachtige lange stukken en praktisch nooit commentaar. Nu is het ook niet makkelijk om op iets afgeronds nog commentaar te leveren maar af en toe eens 'mooi stukje' tikken kan toch wel?

Ach, het is geen kritiek hoor. Zelf heb ik ook niet altijd zin of tijd om een reactie te plaatsen of weerhoudt schroom me ervan. Het kan ook aandachttrekkerig staan, net alsof je eigenlijk je eigen log loopt te promoten door het achterlaten van je url. En vaak denk ik: 'dat heeft iemand voor mij al beter verwoord dan ik, dus laat ik maar geen mosterd na de maaltijd toevoegen.'  Dat betekent dan niet dat ik het log of het postje niet waardeerde. Ik applaudisseer hier dan in stilte achter m'n toetsenbord.

Toch denk ik dat iedere logger wel blij is met zijn reageurs. Ik zeker. Het is altijd prettig om te weten dat je niet voor de kat z'n viool zit te tikken of voor noppes zit te worstelen om weer eens iets te verzinnen. Al is het maar Bah Hmpf...

Experimentje

Bah
Hmpf

wOOt!!!

Geen idee wat het is, laat staan hoe je het uitspreekt, maar het schijnt goed te staan als je het roept, dus bij deze: wOOt!! Klinkt goed hè, wOOOOOttt!!

In m'n Vinexwijk hoor ik niets dat er op lijkt in ieder geval. Mijn buurman staat niet te juichen als hij de heg heeft geknipt of in de schuur met z'n frituurpan heeft gestoeid. Buuf roept ook niks als zij de friet bij de keukendeur in ontvangst neemt. Hooguit dat buurman een sukkel is die er niet uit ziet, hoognodig naar de kapper moet en gewoon in het algemeen sowieso altijd een stommeling is. Lekker huwelijk... Da's vast niet wOOt!

Noch het postbodinnetje, noch de kranteman, noch de cassières van de buurtsuup roepen ooit wOOt naar me. Niet dat ik dat mis hoor, dan mompel ik dat gewoon tegen mezelf. Zo ook vanmiddag toen ik het volle pond garnalen heb gepeld. Anderhalf uur heb ik er over gedaan en dat terwijl we ook een pizzakoerier konden bellen of de Indiër. En dan had ik alleen nog maar een bakkie garnalen, nog niet eens de hele maaltijd. Dat heeft me nog een uur extra gekost voor een drie gangen menu. Ik wil dan ook van niemand hier horen dat koken in het weekend niet wOOt zou zijn! Pizzakoeriers zijn zooo 2003 en ik zet de trend, dat u het effe weet!

Pierewaaien

Vanmiddag had ik het. Ik wou pierewaaien en vanavond verse vis eten. Wat nou regen? Een beetje stoere belletjetrekster laat zich niet weerhouden van wat domme drupjes. Dus zijn we in de auto gestapt op weg naar IJmuiden. Daar hebben we de grootste vis van deze stapel uitgezocht.

Die ging vergezeld van een pondje Noordzeegarnalen in de kofferbak. Wij gingen vervolgens naar één van de mafste plekjes van Nederland. We reden langs de Hoogovens en het Noordzeekanaal om uiteindelijk bij de pier van Wijk aan Zee uit te komen.

De woeste wind en het overwaaiende schuim van de wolken deden hun best om de surrealistische stoomwolken van de fabriek te doen vergeten. Op het strand karden een stelletje durfals met hun zeilwagentjes in grote cirkels achter elkaar aan.

Eenmaal thuis bleek onze allergrootste pan nog niet groot genoeg voor de vis. Gelukkig bleek de wok uiteindelijk met wat gegoochel te voldoen. Wel piepten zowel de kop als de staart er een beetje bovenuit maar met flink schudden en bezweringen mompelen kom je een heel eind. Hij was lekker!

Belletje trekken?

Eigenlijk wil ik hier iets supermeligs gaan tikken over mijn ontzettende zin in oubollig belletje trekken. Ik zou zo graag effe gillend door de Vinexwijk trekken en lekker vandalistisch bloembollen uit de burgermansperken trekken... Maar ja, ik ben volwassen (schijnt het) en dan hoor je dat soort neigingen onder de pet te houden.

Laat ik in plaats daarvan maar iets vertellen over dat ik vandaag voor het eerst van mijn leven een heuse groepsreis met Cultureel Verantwoorde Bestemmingen heb geboekt. Ik ga in april een weekje Rome, Pompeï, Napels, Paestum, Monte Cassino enzo bezoeken. Naast al die Cultuur zullen ook Italiaanse schoenenwinkels aan de Via Veneto niet geschuwd gaan worden. En uiteraard wordt er culinair onderzoek gepleegd. Is dat volwassen of niet? Uiteraard zal dit bezoek tezijnertijd uitgebreid gedocumenteerd gaan worden. Gedegen foto's en voetnoten en literatuurstudies zullen op dit logje volgen.
Maar mocht u straks in de krant lezen dat er begin april een Leidse logster gearresteerd is wegens het belletje trekken bij de Romeinse senaat, weet u wie dat is...

Opgeruimd staat utopistisch

Ooit had ik een Paula die overigens werd opgevolgd door respectievelijk Alie, Nel en een Zairese met een mooie onuitsprekelijke naam. Paula kwam elke vrijdagmorgen schoonmaken terwijl ik op m'n werk zat en elke donderdagavond ruimde ik dus als een vliegende tornado alles op. Paula moest immers wel op de tafels, de vensterbanken en de bureau's kunnen swifferen, andy-en en jiffen nietwaar?

Nu heb ik helaas geen Paula meer. En omdat ze niet komt poetsen is ook de noodzaak van de donderdagavondse opruimwoede verdwenen. De 'kan morgen ook nog wel' tactiek is hier het huis ingeslopen en de huizenhoge stapels troep zijn meegegroeid.

Kunt u me nu niet aansporen op donderdagavond dat ik nodig moet opruimen omdat u zogenaamd virtueel morgenochtend op bezoek komt. En vertel gelijk dat alles onder de bank schuiven ook geen zin heeft omdat u daar ook met de stofzuiger komt? Dat hangmappen er zijn om dingen in op te bergen en niet om twee maanden ergens te laten slingeren. Kortom; veeg me eens de mantel uit?

Zorro

Toen ik als brugsmurfje begin tachtiger jaren op de middelbare school zat, liep er een ouderejaars rond die door ons Zorro werd genoemd. Zorro droeg altijd zwarte jeans, een zwarte cape, sjaal en donkere hoed. Wij vonden hem natuurlijk reuze interessant, mysterieus en stoer. Nu denk ik dat het gewoon een magere bleke pukkelige gedragsgestoorde puber was die hunkerde naar aandacht, maar toen leek hij een soort Jim Morrison.

Op zekere dag zat Zorro in de dakgoot van de bovenste verdieping van de school met een pistool. Wat hij precies van plan was weet ik nu nog niet. Er staat me wel iets bij dat hij een leraar bedreigde en dat hij van het dak wou springen. Maar ja, ik was dertien en meisjes van dertien krijgen gelukkig niet alles precies te horen. Wel weet ik dat we Zorro nooit meer gezien hebben. Geen idee wat er met hem is gebeurd. Het TV-journaal of de krant heeft het in ieder geval niet gehaald.

Indruk maakte het wel. Ik zat op een klein gymnasium met allemaal Julia's, Jan-Jurriaan's en Jodocussen. Van Murat's hadden we nog nooit gehoord. De rector noemden we bij de voornaam en we blowden in de kelder. Ik heb nooit begrepen hoe Zorro aan zijn pistool kwam, want wat er ook allemaal kon en mocht; wapens waren taboe, not-done.

Sinds de Balkan-oorlogen schijn je binnen een half uurtje een wapen te kunnen regelen als je daar behoefte aan hebt. En juist daar hoor je nu niemand over. Normen en waarden, veiligheidspoortjes, grote of kleine scholen, percentages allochtonen, agenten op school. Overal wordt nogal moralistisch geneuzeld. Site's die op zwart gaan maar achter de schermen doorgaan met de meest reactionaire opmerkingen. Ik word er eerlijk gezegd een beetje moe van.

Naar mijn idee vallen dit soort trieste voorvallen nauwelijks te voorkomen. Waar mensen zijn, zullen dit soort zaken helaas af en toe blijven gebeuren. Wapenbezit is een heel andere zaak. Dat kunnen we aanpakken! Als de politiek daar nu eens meer tijd in stak, i.pv. een oeverloze discussie over die vijftiger jaren moraliteit?

Caulk banshee drab

Ze vliegen hier als motten de webkast binnen. Spamberichten. Meestal worden ze gefilterd of gaan ze ongelezen de bittenbak in. Maar soms zit er wel eens iets bij waar ik toch nieuwsgierig van word.

Zo kwam er net eentje binnen van ene Byron Flynn. Mooie naam toch? Moet je eens een paar keer zachtjes voor je uit prevelen. Ik zit dan gelijk met mijn gedachten in een woest romantisch ruig oord waar Byron mij komt redden vanaf de hoogste bergtop waaronder de vuige slechte Saracenen op mijn slanke vrouwenvlees zitten te loeren. Byron trekt zijn kromzwaard en jaagt de schurken weg waarna wij samen op een edele zwarte hengst achter de horizon verdwijnen. Waanzinnig opzwepend muziekje gaat dan over in zwoele romantische tingeltangel en alles komt voor eeuwig goed.

Byron Flynn wil mij iets vertellen over caulk banshee drab; zo staat in de header van het bericht. Wauw, wat zou dat zijn? Caulk doet me denken aan Schotse nobele helden met doedelzakmuziek. Blauwe lochs en grote trotse kastelen.
Banshee geeft me gelijk impressies van indianentipi's waar ik dan met lange vlechten voor zit te zingen en de bizonhuid zit te beschilderen. Hiawatha kijkt trots met gekruiste armen voor de borst toe.

Maar dan dat drab.... Toch maar ongelezen wegpleuren die spam. Dromen zijn immers bedrog.

Feestschoenen uit

Pfff, we hebben het feestweekend weer overleefd. Het was leuk, ik kan niet anders zeggen, dikke pret en veel feest, drank (maar ook sparood) en zere dansvoeten.

Alle jongens en meisjes van het bedrijf hebben de hele middag op het kasteeltje mogen spelen, samen met hun vriendjes en vriendinnetjes. Zet een stel managers, sales piepel, systeembeheerders, IT-consultants etc. bij elkaar in een hotel en dan wordt het net een partijtje. Dit keer was het geen speurtocht of op quadjes crossen maar hebben we televisiemakertje gespeeld. Dat was ook best leuk.

Ik zat in een groepje dat als thema 'gebak' had. We hebben net gedaan alsof we cliënten van een ontwenningskliniek voor gebaksverslaafden waren. Onze therapie bestond uit het aanleren van een andere verslaving. Substitutietherapie dus. De één ging aan de drank, de ander aan de pillen en ik ging aan de mannen. Uiteindelijk hebben we de systeembeheerder, die onze zogenaamde cursusleider speelde, met gebak bekogeld. Dat werd dus allemaal gefilmd en 's-avonds werd dit tijdens het diner uitgezonden, samen met alle andere stukjes. Deze waren natuurlijk ook errug grappig en de allergrappigste filmpjes kregen een gouden Ossekar. Helaas voor mij hoefde ik mijn zorgvuldig ingestudeerde bedankspeech waar ik al jullie url's in had verwerkt, niet te delibereren. Duh!

En toen was er champagne, een uitgebreid etentje en een megadessertbuffet. En toen was er nog meer drank en veel muziek en een dansvloer en een bar waar je nog een afzakkertje kon krijgen en toen was het opeens half vijf en toen gingen alle jongens en meisjes naar bed in hun hotelkamertje. Met hun eigen vriendje of vriendinnetje, dus dat was heel netjes. En de volgende morgen was er een ontbijtbuffet. Daar was men niet zo speels meer, maar nogal duf. En toen gingen we naar huis! En de rest van de zondag waren we nog steeds een beetje moe van het partijtje.

Feestschoenen aan.

Badderen, met de lachende scheerkwast aan de slag, nageltjes (20 stuks) van twee laagjes rood voorzien, maskertje, haren een extra cremebeurt geven, kousen op ladders inspecteren, boa op mot controleren, manchetknopen poetsen, schoenen poetsen, pushup-bra uit de kast vissen, prijskaartjes uit de avondjurk knippen, spinrag van smoking afborstelen, overhemd strijken, vadermoordenaar opzoeken, lippenstift in tas stoppen, paracetamol en rennies niet vergeten. Jammer alleen van die feestpondjes op de heupen, maar gelukkig is er ook de pushup-slip!

Wij zijn er bijna klaar voor. Dit weekend gaan we in een kasteeltje in Heemstede tesamen met alle collega's van Erik het nieuwe jaar inluiden. Grand Gala, tralalalaa

Stokjes

Hier is dan de uitslag van de stokjesvraag.
Het is onjuist dat het grootste deel van de wereldbevolking met stokjes eet.
45% eet met mes en vork, 36% met stokjes, 11% met handen en mes en 8% alleen met z'n handen.

Het deel dat met satéstokjes, kaasprikkertjes of met fonduestokjes eet is te verwaarlozen Nederlanders zijn maar een miniem deel der wereldbevolking en de rest is volgens mij zo gek niet te krijgen om met kaasprikkertjes en blokjes fabriekskaas te gaan zitten klooien. Zouden Belgen dat eigenlijk kennen, die rare combi's van kaas met augurk, zilveruitje of het feloranje partje mandarijn? Ik weet dat jullie 8,3% van mijn lezertjes uitmaken dus vertel me eens. Wat eten jullie bij de borrel en prikken jullie dan ook?

Carolien kwam het dichtste in de buurt met 40% en is daarom de winnares van het wulpse eigengebakken broodje! Deef denkt dat er maar liefst 21 miljard mensen op de aardbol met stokjes eten en krijgt daarom de poedelprijs; twee echte oudbakken kapjes, of een rekenboek voor groep drie, naar keuze...

Gevallen vrouw

Sinds vanmiddag ben ik een Gevallen Vrouw.
Dat schijnt iets vreselijk ergs te zijn en zo voelt het ook. Dacht ik lekker sportief van de sportschool komende, met een licht hupsend trekje aan het fietsstuur het houten bruggetje te kunnen bedwingen; bedwong die kl#%&re brug mij! Kunnen bruggen honend lachen? Ik meende zoiets te horen toen ik onder mijn fiets op de grond lag. Het druilerige motregentje had die brug glibberig gemaakt en de restanten van het vuurwerk deden de rest. Daar lag ik dus...

Gelukkig was mijn nieuwe oranje broek (of zo u wilt briquekleurig) nog heel maar mijn rechterknie is nu blauw en gedeeltelijk afgeschaafd. Ik vertoon dus wat je noemt bloot vlees. Zou dat daarom zo erg zijn als je gevallen vrouw bent, dat je zo bloterig bent opeens en zo kwetsbaar? Ik ben in ieder geval heel erg zielig! dat u het maar even weet.

Juryberaad

Er waren maar liefst zeven deelnemers aan de Weet wat je eet kwis.

Bareuh verdient een halve punt voor het aanbod om koffie te schenken en Jeanne ook vanwege het verstand om er niet eens aan te beginnen.
Casaspider verdient één punt voor het antwoord dat Bartje (en hijzelf) niet bidt voor bruune boon'n.
Deef heeft drie punten, naast Bartje had hij ook juist geantwoord dat doperwten onrijp worden ingeblikt en dat koffie helaas niet ontnuchterd.
Puck, Carolien en Odette wisten bovendien dat het mengsel van boter en bloem waarmee men sauzen bindt Roux heet. Deef had het iksje vergeten en komt er hier dus heel gemeen met een puntje minder af.

Rest nog de hamvraag die hier de slavraag is. Hoeveel kilo sla zou een doorsnee man moeten eten om in z'n dagelijkse energiebehoefte te voorzien? Afgezien van het feit dat dé doorsnee man niet bestaat en dat er geen vent zo gek zou zijn om al z'n calorietjes via konijnevoer tot zich te nemen is het juiste antwoord 25 kilo!
Vijfentwintig kilo sla levert 2500 calorieën op en dat is dus genoeg om een dag van te leven. Als ik binnenkort een paar dagen weg ga hoeft Erik dus niet meer uit de magno of de muur te eten. Dan zorg ik gewoon voor een aanhangwagentje met wat verse kropjes van de Greenery. Zal die effe blij zijn!

Puck zat 15 kilo boven het goede antwoord en Carolien 15 eronder. Deef zat er het dichtste bij met zeven kilo erboven. Vandaar de volgende vraag die de definitieve uitslag moet bepalen:
Het grootste deel van de wereldbevolking eet met stokjes. Is dat juist of onjuist en hoeveel procent is het ongeveer...

Trivianterig gedoe

Het kerstbezoek bracht een spelletje voor me mee. "Weet wat je eet" heet het wijsneuzerig en het is een soort Triviant waarbij je een schijf van 5 vol moet zien te maken. Ik ben dol op Triviant omdat mijn geheugen volzit met de meest nutteloze feitjes die dan zo fijn van pas komen. Als de hersenpan te vergelijken valt met een archiefkast is die van mij een rariteitenkabinet. Zoiets als vroegere verzamelaars hadden; het is mooi om te pas en te onpas eens een laatje open te trekken maar het is louter vermaak en dient nergens toe. Zeker op het culivlak zit ik vol met de meest grote onnozele onzin!
Helaas voor mij is dat bij de meeste anderen niet het geval en daarom wil er nu niemand meer "Weet wat je eet" met mij spelen. Ik win namelijk altijd...
Daarom de vragen van één kaartje, waar ik alle antwoorden van wist. Ik ben benieuwd wat jullie ervan maken. Als prijs wil ik wel een gebakken broodje beschikbaar stellen.

1. Wie bidt niet voor bruine bonen?
2. Doperwten worden onrijp ingeblikt. Juist of niet?
3. Hoe noemt men het mengsel van boter en bloem dat wordt gebruikt als basis voor sauzen?
4. Werkt koffie ontnuchterend?
5. Hoeveel kilo sla zou een doorsnee man moeten eten om in z'n dagelijkse energiebehoefte te voorzien?

Antwoorden ter beoordeling van de hoogst partijdige corrupte jury alhier en over de uitslag kan niet worden gecorrespondeerd

Sexy brood

Dankzij onze splinternieuwe lieve Princess Silver Breadmaker ruikt het hele huis nu superverleidelijk naar een wulps sexy meergranen broodje. Het bakexperiment met het kerstpakketdinges is dus uitermate goed gelukt. Het kapje zit ik genietend te eten met een beetje roomboter erop en daaroverheen nog eens lekker smeuige walnotenkaas.  Dit is pure vreetpornografie en het zou me niks verbazen als de politie zo op de stoep staat. Zoiets lekkers zou verboden moeten worden! Wat nou Dr. Atkins met z'n koolhydratenverbod? Dit is zo puur, zo lekker, zo krokant smeltend en toch zo zacht. Zo geurig, zo smeuig, zo kakelvers!
Jammer dat er nog geen geurloggen bestaat; dan zou slechts een link naar het luchtje volstaan. Nu klets ik hier weer stom in superlatieven, waarvan u ongetwijfeld denkt poehpoeh....

Mooi beginnetje

Wat een mooi begin van 2004. Allereerst géén kater! Toen een heerlijk ontbijt waar ik echt zin in had, dankzij alweer géén kater! Een maagdelijk ongerept krantje, een kopje koffie met een lekkere appelflap, een mooi boek en de hele dag zachte wolkenwitte sneeuw. Twee katten die tevreden in hun mand lagen te ronken, een man die zoet zichzelf bezighoudt met een modelvliegtuigje en een lange wandeling door de sneeuw.

Boerenkoolstamp met echte rookworst (geen Unoxmeuk) en daarna zowaar 'The discovery of Heaven' op TV. Met Stephen Fry nog wel! Ik ga haast geloven dat er zoiets als Midwinteridylles bestaan en mijn sceptische zelf opzij zetten. Zou het morgen weer zo'n mooie dag worden?