Een kamer vol met kampeerspullen en twee gestresste katten die respectievelijk boven op de tent en in het kratje met kookspullen zitten. "We willen mee" lijken ze wel uit te schreeuwen. Wijzelf zijn ook niet helemaal in ons gewone doen. Ieder ogenblik vlieg ik van m'n stoel om nog iets te doen of te pakken. Wat een gedoe allemaal voor twee weekjes vakantie.
Ach, leefde ik maar in 1850. Een adellijke dame zijn met een butler, kamenierster en veel overig personeel, dat lijkt me wel wat. Dan zou ik slechts de bestemming en de reisduur op hoeven te geven en werd alles verder voor me geregeld. Mijn grootste zorg zou dan zijn of ik in Biarritz of Cannes wel graaf Kandinsky, Lord Dispair of la Contessa di Montepulciano zou ontmoeten op de soireetjes die ik in mijn suite zou geven. Mijn avondtoiletten zouden keurig worden gestreken en de bijpassende zijden balschoentjes zouden zonder vragen voor me klaar staan.
Niks bodywarmers, laarzen, gammele tentstokken, douchemuntjes, haperende butagaslamp of sneakers. Ik zou dan beschikken over waaiers, boa's, luxe badkuipen met gouden kranen, elegante koetsjes en misschien zo'n klein negerslaafje in rood livrei. De katten zouden met hun eigen reismandje mee mogen (of ze dat nou zo leuk vinden is een tweede...) en mijn huis zou door het achterblijvende personeel keurig bewaakt en verzorgd worden. Totaal geen zorgen over klikobakken die geleegd moeten worden, planten die water behoeven en of het gas nu echt wel uit is.
Zucht, ik ga maar weer verder pakken en morgenavond in mijn tentje droom ik wel verder over mijn leven als La Baronesse van Carin tot Webkast. Tot over twee weken!

The Rules.
1. Leave a comment,saying you want to be interviewed.
2. I will respond; I'll ask you five questions, and your five answers.
3. You'll update your website with my five questions,and your five answers.
4. You'll include this explanation.
5. You'll ask other people five questions when they want to be interviewed.
 
De vijf vragen aan mij werden gesteld door Swanz.

1. Frankrijk of Nederland?
Als ik moet kiezen toch wel Nederland. België zou trouwens een prachtige tussenoplossing zijn geweest. De Franse leefstijl spreekt mij wel aan; de culinaire mjamjam hoogstandjes en de gevarieerdheid en de rust in de natuur die ik hier vaak mis. Maar met Annemarie Jorritsma zeg ik wel eens: 'Mooi land Frankrijk, alleen jammer dat er Fransen wonen' Generaliseren mag niet maar ik vind ze wel erg chauvinistisch en arrogant. De goeien nagelaten natuurlijk, ik heb er ook vrienden die wel degelijk inzien dat er meer Wereld is dan alleen la Douce France...

2.Zou je als het echt moest een jaar zonder internet kunnen?
Ja hoor, per slot van rekening heb ik ook heel wat jaren op deze aardbol rondgelopen zonder internet. Ik ben lichtelijk (behoorlijk, zwaar, mega) verslaafd, dat geef ik toe, maar af en toe vervloek ik het ook, al die uurtjes achter de PC waarin ik zo veel andere dingen had kunnen doen. Hoeveel mooie boeken had ik niet kunnen lezen, hoeveel beelden had ik niet kunnen maken en ga zo maar door.

3.Als je zou mogen dineren met Marlon Brando, Robert de Niro,Al Pacino,Robbie Williams, Majoor Boshardt, Balkenende, Wim Kieft of Joop van Zijl. Voor welke twee personen zou je dan kiezen?
Majoor Boshardt heb ik toen ik nog studente was zelfs al eens aan tafel bediend. Ik werkte toen in mijn vakantie op een heus landgoed waar Nederlanders, die zich belangeloos voor de maatschappij hebben verdienstelijk gemaakt, een weekje in de watten worden gelegd. Ik had daar het baantje van mijn leven. Naast tafel dekken (met alles erop en eran, vingerkommetjes, fruitvorkjes etc) poetste ik het zilverwerk, plukte frambozen in de moestuin, en kletste uren met de gasten. Ze is nu errug oud maar het was een uniek mensje om mee te praten en de verhalen die ze vertelde waren erg smeuig.
Doe mij van de heren Marlon Brando dan maar. Als hij maar wel van oesters a la bordelaise houdt... Wim Kieft lijkt me trouwens ook wel leuk. Robbie Williams en Bakellende alsjeblieft niet.

4. Hoe heet die mysterieuze teddybeer op je site?
Da's Beer! Mijn makker die van de Noordkaap tot de Spaanse grens heeft gezien, meestal op het dashboard van de auto. Ook treinen en vliegtuigen zijn hem niet vreemd en waar en met wie ook, hij blijft er altijd stoicijns kalm onder. Ik heb hem al sinds ik geboren ben.

5. Hoelang heb je al een computer?
Pfoeh, lang. Het begon toen ik geschiedenis studeerde in de Eighties en voor de vakgroep Middeleeuwen een database moest ontwerpen om gegevens van de Leidse stadsloterij uit 15nogwat te kunnen invoeren. Toen werkten ze op de Universiteit zelfs nog met ponskaarten. Vrienden hadden een Commodore 64 en daar heb ik met Wordstar nog scripties op getikt. Al snel kochten we zelf een monster met maar liefst 1024 kB geheugen en een zwartwit beeldscherm. Hele discussies voerden we daarover trouwens. Zwartwit of amber, dat was de kwestie. Ach, sweet memories. Leisure Suite Larry, Kingquest, Lemmings, wie kent ze niet?

Volgende week zouden we wel eens hier kunnen rondlopen. Ik heb wat met Le Corbusier en z'n werk en rijd er graag voor om. Note to self, fotocameraspullen niet vergeten en accu's opladen!

Mars is momenteel heel dichtbij en met een beetje geluk kan je hem vannacht zien als een heldere gele 'ster' laag boven de horizon in het zuid-oosten.
In 55.718 voor Christus was het voor het laatst dat beide planeten op een kortere afstand passeerden. Een niet dagelijkse happening dus en voer voor astronomen. Het verbaast mij dat er nog niet allerlei zieners en fantasten zijn opgestaan om de ondergang van de wereld of andere onheilsprofetiën te verkondigen. Hier ligt voor mij dus een gat in de Marks. Ik geef jullie bij deze grateloos de voorspellingen van Webkastdramus. Doet er uw voordeel mee....

• Binnenkort zal er weer ergens een bosbrand uitbreken.
• U heeft meer in uw Mars dan u wel weet.
• Verhitte koppen op de werkvloer kunnen leiden tot conflictsituaties.
• Vurige liefdesbetuigingen kunnen uw deel worden mits u er voor open staat.
• Door de aantrekkingskracht van Mars zal er in Nederland ergens een dijk doorbreken.
• Mannen komen niet van Mars maar van mamma...
• Het eten van te veel Marsen kan leiden tot voedselvergiftiging.

Morgen ga ik maar even langs de dokter. Sinds twee dagen ben ik af en toe ontzettend duizelig en vanmorgen ging ik zelfs even onderuit. Dat laatste gebeurde na een flinke training in de sportschool dus misschien is sporten voor mij gewoon niet gezond Zelf denk ik aan misschien een te lage bloeddruk of ijzertekort. Vanaf vandaag eet ik elke dag maar weer een boterham met appelstroop en één keer per week spinazie. Baat het niet; het schaadt ook niet...

Dit kan er nou gebeuren als je de dokter niet verstaat. Foutje bedankt...

Het is aftellen tot aan ons vertrek naar Frankrijk. Er moet natuurlijk nog van alles gebeuren dat de afgelopen weken ook al gedaan had kunnen worden maar zo gaat dat. Er komt altijd wel iets tussen, dat belangrijker is of lijkt te zijn.
Afgelopen weekend was gevuld met een bezoek aan een goede vriend die tegenwoordig in de binnenstad van Rotterdam woont. En zo zagen we dus Rotown bij night. Leuk hoor, vooral die grote flashmob bij het museumpark bij Boymans van Beuningen. Ik had zo hier en daar wat opmerkingen geplaatst dat er daar wat zou gaan gebeuren. En ja hoor, om half tien verzamelde zich een hele menigte bij een Ben&Jerry standje. Van alle kanten kwam men aanlopen met stoeltjes onder de arm, koelboxen erbij en uiteraard popcorn. Er was zowaar een heel bioscoopscherm opgetrokken. Wat enkele opmerkingen van mij op terrasjes al niet teweeg kunnen brengen. Na tien minuten zijn we, tevreden over het resultaat, maar verder getrokken naar het terras bij het Westerpaviljoen. Jules Deelder woont daar tegenover. Deze nachtburgemeester hebben we niet gezien. Zeker ook in mijn flashmob gestonken of naar Leiden gegaan. Daar kwamen we hem namelijk wel regelmatig bij de Burcht tegen. Zou Leiden 'het' dan toch hebben?

Huh? Bareuh noemt me opeens logmoeder... Ik dacht dat ik me altijd afdoende had beschermd tegen het werpen van nageslacht. Dat Camarados mij vorig jaar op de weblogmeeting in het Vondelpark aanzag voor de moeder van onze Verloren Zoon, was nog tot hier aan toe. Knappe mannelijke adoptiezoontjes zo tussen pakweg de 18 en 28 staan mij nog wel aan. Maar veel gekker moet het niet worden hoor. Moet ik soms op zoek naar een voorbehoedsmiddel tegen logbabies?
Iedereen kan dus gerust zijn. Ik zal er, zoals een wijze moeder betaamt, niet bijzijn op het loggersfeestje van 6 september in de Vondeltuin. Niks ergers dan ouders die op je vingers kijken of popiejopie mee gaan swingen. Ouders horen boven op hun werkkamer te zitten, naar een concert van de Stones te gaan of ver weg te zijn en zeker niet te sjansen met je vrienden. Het idee alleen al.
En dat is wat ik ga doen; ver weg zijn. Twee weken kamperen in Zuid Frankrijk en in Marseille flirten met de locals. Wellicht stiekum toekijken vanuit een internetcafé, dat wel natuurlijk. Ik moet toch een beetje op de hoogte blijven....

Vanmorgen zat ik voor mijn doen al bijtijds in de trein naar Utrecht. Dit om te gaan wandelen met één der beroemdste honden van internet. En met zijn baasje uiteraard. We vertrokken met de bus naar Rhijnnauwen en liepen gedrieën langs het jaagpad terug naar de stad. Gaston wist een splinternieuw balletje (dat ik vergeten was) te bemachtigen uit de berm naast de tennisbaan en vermaakte zich prima. Althans, dat nam ik maar aan, gezien het hoge kwispelgehalte dat hij aan de dag legde. Ik heb me ook opperbest vermaakt, het was een stralende dag en met Marloes kan je een goed gesprek voeren. Wat mij betreft gaan we dit vaker doen.

Gaston is er vast wel voor te porren denk ik zo.

Mijn zus belde vanavond; tante Jo is dood. Nu is ze 88 geworden en was ze eigenlijk op,  dus echt tragisch is het niet. Maar toch moet ik even janken. Ze had geen kinderen en waarschijnlijk zal niemand nog een traan om haar laten. Haar man was al jaren geleden overleden en ze woonde al een 'eeuwigheid' in een verzorgingstehuis. En dat maakt dat ik me opeens miserabel voel. Hoevaak heb ik haar eigenlijk bezocht de afgelopen jaren?
Een heel mensenleven weg. Het laatste overgebleven zusje van mijn vader. De laatste die mijn vader nog als klein jongetje heeft gekend. Die nog met hem gespeeld heeft, die hem kende als puber, die weet hoe het in de crisistijd was, die de moeilijke oorlogsjaren heeft doorstaan, die de familiegeschiedenis en geheimen kende. Vanaf nu is het overlevering en enkele oude foto's die nog de herinnering tastbaar kunnen houden.

We waren gisteren en vandaag in Zeeland bij vrienden. Altijd leuk, maar ditmaal des te leuker omdat er jonge katjes waren. Als er iets bestaat met een heel hoog oh- en aah- gehalte zijn het wel van die pluizebollen. Ik kan me blijven verbazen over de wijze waarop ze acteren dat ze al groot zijn. Stoere stappen door de tuin op veel te hoge pootjes. Hard blazen en een hoge rug opzetten als ze iets niet bevalt en dan heel beledigd weglopen als wij ze smakelijk uitlachen. Midden tussen het spelen door opeens op de grond in slaap vallen.
Het kleine katertje piepte alsof hij de baard in de keel had en deed nét even stoerder dan z'n zusje. Kattekoppie daarentegen liet duidelijk merken dat zij als eerste recht had op alle aanbidding en daarna pas haar broertje. Dus ging hij maar boven op het kippenhok zitten om ons eens stevig te observeren. Dat er huislook en andere rotsplantjes op de dakpannen groeiden was lastig maar die krabte hij er dan doodleuk verwoed af. Geen gezicht natuurlijk, zo'n kamikaze aktie waarbij hij dan bijna van het dak af viel. Je moet volgens mij wel een aartssjaggerijn zijn om zulke beestjes niet leuk te vinden. Ik bleef er in ieder geval ademloos naar kijken.

Zomerdrankje numero uno is voor mij momenteel wel Raak First Quality Vruchtenlimonade Siroop Reine Claude. Hele mond vol voor een simpel siroopie dat naar de zeventiger jaren smaakt. Met één liter stroop haal ik met gemak zo'n 50 glazen gifgroen gekleurd zoetig water. Aspartaam, fenylalanine, cyclaamzuur, acesulfaam-K, sacharine. conserveermiddel, kaliumsorbaat en natuurlijk kleurstoffen E104 en E131 zitten hier gezusterlijk met wat ijsblokjes in m'n glas te dobberen. Zo bouw ik tenminste nog eens wat weerstand in deze gifmaatschappij op. Lekker!
(en in ieder geval heel wat beter te pruimen dan die gore Coke met lemon of vanille, yuckebah....)

Vanmorgen zat er in mijn mailboxje het nieuwste boek van Jamie Oliver. Het schijnt dat dat door de publisher per ongeluk verstuurd is naar iemand die het niet had moeten krijgen, en nu heel de UK door gaat onder de naam: The poor naked chef and good news for us foodies.
Of het een hoax is? Ik denk het eerlijk gezegd wel maar dat neemt niet weg dat ik nu weer een word.doc heb met 127 pagina's aan recepten. Dus vanavond eten wij Steak with a spicy rub en Summer crumble toe.

Update: tuurlijk is het een nepper, zie ook hier...

Even nieuwsgierig doen.
Wie zou dit geweest zijn vandaag om 14.34 uur? UPC Nederland, Amsterdam. Hij of zij (of het, maar dat lijkt me toch niet) was mijn 30.000ste bezoeker. Een googleraar, een luie ambtenaar, of iemand die het net als ik buiten te warm vindt en dus maar achter de PC is gekropen?

Neef Sven is weer op weg naar Hamburg. Ik zal hem nog missen. Als er een ideale logee bestaat is hij het wel. Hop, afwas gedaan, zoef, koffie ingeschonken. Hij had zijn eigen racefiets bij zich en regelmatig snelde hij hier de deur uit, op weg naar het strand of de polders. Je hoefde hem werkelijk geen seconde bezig te houden en hij kan ook nog eens fantastisch koken. Dat is niet gek want dat is zijn beroep. Een soort Duitse Jamie Oliver zeg maar, alleen wat minder knap. Het was een feest om met hem naar de Leidse markt te gaan. Hij wist precies waar de beste verse vis, de lekkerste kaas en de mooiste groenten te koop waren en bereidde er in mijn keukentje een waar gastronomisch Lucullusmaaltje van. Alle potten en pannen werden gebruikt en na afloop vond ik mijn keuken schoner terug dan hij voorheen was.
Dus weet er nog iemand een vacature voor een chefkok van niveau hier in de Randstad? Zo'n man wil ik wel wat dichter in de buurt hebben wonen, zodat hij wat vaker hier kan zijn. (en dames, hij is nog vrijgezel ook.)

Nu ik hier roezig achter de PC zit deint het nog lichtelijk na. Ik heb het idee dat mijn stoel niet helemaal vast staat, en dat terwijl ik maar één biertje heb gehad (en die is alweer uren geleden dus telt eigenlijk niet eens mee).
Vanmorgen vertrokken we in de koele mist naar Buitenkaag. Bootje opgepikt, spulletjes ingeladen en met een pufpuf vaartje van niks over de ringvaart gegleden... Op de Westeinderplassen mistte het nog steeds. Dat was mooi; zo zagen we al die andere boten niet en leek het alsof wij alleen dit goede idee hadden opgevat om te gaan varen. Wat slim en uniek waren we toch. Zo stil en verlaten op het water leek de wereld wel weg. Of wij weg van de wereld. Het is raar als je opeens een Chinese jonk ziet opdoemen.

Maar het duurde niet lang voor de mist optrok en we al hakketuffend over de Braasemer plassen en de Wijde Aa er achter kwamen dat bijna alle andere wereldbewoners wel degelijk aanwezig waren. En dat liefst in of voor ons kielzog. Maar ach, wat kon het schelen, we hadden het goed. Lekker gegeten en gedronken, babbeltje, waterbeestjes kijken, koeien begroeten en zwaaien naar alles wat terugzwaaide. En dat we het bier vergeten waren gaf ook niks, ons huis ligt praktisch aan de Zijl en daar kwamen we toch langs... En zo hadden we op de Kagerplassen dus een goed koel glas. En een rooie kop uiteraard want zonnebrandmelk is voor mietjes. Tot dat het te laat is natuurlijk. Dan smeren we als mosterd na de maaltijd. Om zes uur waren we weer bij Buitenkaag en moesten we ons bootje weer achterlaten...

Het was gaaf. Maar nu nog zien dat ik die deining uit m'n benen krijg...

Koelbox, flesje water in vriezer, baguette, zonnebrand factor 4, 12 en 30, petje, badpak, tapenade, brie, knoflookolijven, oreganobrood, gemarineerde artisjokken, tomaten, snijplank, grote fles water, picknickkleed, koelelementen in vriezer leggen en er morgen weer uithalen, digicamera, memorycards, batterijen, badpak, bikini, kaart van de Kaag, kurketrekker, witte wijn, Leeuw bier, mozarella, basilicumolie, 3 borden met bestek, 2 mannen, plastic bekertjes, portemonnee, mobieltje, reservering motorbootje, handdoeken, zomerhoedje.....
Niks vergeten? Dacht het niet....
Ik kan niet wachten tot het morgen is!

Het is idioot. Ik zit buiten in de tuin met een vest aan. Zo'n sweaterig ding met lange mouwen en zelfs een capuchonnetje... Weet u nog wat dat is? Ik was het zelf al bijna vergeten. Het is hier nu slechts negentien graden met een luchtvochtigheid van meer dan 95 procent. Kil en klam. De straatlantaarns verspreiden een soort geheimzinnige schemering en de huizen aan de overkant van de straat zijn opeens verdwenen. De wereld is klein en doodstil. Alleen een domme mug knettert in de kaars op tafel. Net goed, lekker puh! Ik kan me niet voorstellen dat ik gisteren nog pufte van de hitte. Nog gekker is het idee dat zo'n 20 kilometer verwijderd van hier mensen nog steeds zweten en klagen. Welke hitte? Hoe snel kan je vergeten?

Loggen kan zo eenvoudig zijn. Stoppen hoeft niet meer; een aantal dronkemannen doen zomaar voor mij het werk en ook nog eens in het Engelands! Ik kan nu dus nog luier achterover leunen in mijn bureaustoel en elke dag lezen wat zij voor mij hebben gelogd... Wilt u het ook volgen, klik dan hier....

Excusez moi voor het voorgaande potsje. Soms zijn er van die dingen die je even kwijt moet. Niet dat het echt helpt, maar het lucht wel een beetje op.

De afgelopen dagen waren vol met allerhande bezigheden buitenshuis; lekker in die tropische warmte. Zo was ik gisteren in het Archeon. Archewattes? Het archeologische themapark Archeon in Alphen a/d Rijn. Ik had eigenlijk geen idee wat ik daar van kon verwachten. Een ietswat kitscherig openluchtmuseum met neptempeltjes en te grote kinderen die soldaatje zouden spelen. Het viel me echter 100 % mee. Sterker nog; ik vond het hardstikke leuk! De gebouwen die er staan zijn exacte reconstructies aan de hand van opgravingen die in Nederland zijn gedaan. Deze worden 'bewoond' door archeotolken die de geschiedenis doen herleven. Zij oefenen een ambacht uit, koken een authentiek middeleeuws potje, werken op de akkertjes en vertellen alles wat je maar wilt weten. Deze mensen zijn enorm enthousiast en maken dat je je echt voor kan stellen hoe men vroeger leefde.

Deze week (tot 17 aug.) is er een Romeins festival met een grote groep Britten die aan 'living history' doen. Gladiatoren, romeinse matrones, senatoren, priesters en zelfs keizer Cl.., Cl....., Claudius is aanwezig. Bijzonder lief vond ik dit slapende kindje in een wieg zoals die in Herculaneum is gevonden.

~~DUIZEND BOMMEN EN GRANATEN~~
~Potsverdreitausenddubbeltjes~
Figlio di Putane, Capo
MERDE!!!