Gisteravond ben ik lekker bezig geweest dankzij de verzoeknummers van enkele medelogsters. Het thema was jaartallen en ik heb er zelf ook veel lol aan beleefd. (Zie de 4 postjes hieronder....) Was ik even blij dat mijn moedertje zich ieder jaar liet overhalen om "Het aanzien van..." bij de wederverkoper aan te schaffen. Ik heb al die delen geerfd en die staan nu op de bovenste plank van mijn boekenkast. Vanaf 1960 tot het jaar 2000 kan ik van dag tot dag achterhalen wat er in het nieuws was. Ook al zou dat met Google natuurlijk net zo goed gaan, toch is het leuk om in die boeken te snuffelen.

Vanavond alweer een kans op een maf Webkastlogje. Dien tussen 9 en 12 uur uw verzoek in, dan zal ik proberen er weer iets onzinnigs over te schrijven. Het thema van vanavond is dierennamen. Grijp uw kans, zou ik zeggen. Is uw sterrenbeeld Stier, woont u in Kattebroek, rijdt u in een Jaguar, logt u als een Spider of heeft u een ander (on)zinnige reden, laat het me weten. Dan kan ik mijn tijd weer lekker verprutsen met hier flauwekul te dumpen.

Voor Puck, Het jaar 1977



Een beetje een Non-jaar. Het was er wel maar het was niet echt belangrijk. Voor mij niet althans. Ik kreeg voor het eerst Grieks van Dr. Ywema. Het was zijn laatste jaar voordat hij met pensioen ging. Hij was een echt Instituut met Gezag! In zijn eerste les vroeg hij wie er van olijven hield. Ik was één van die kleine sukkeltjes waar de vinger van omhoog ging. Dat leverde me een plaatsje op de voorste rij op. Slechts de olijvenliefhebbers waren reeds volwassen. De rest moest het Griekse alfabet nog van voor naar achter en van achter naar voren leren! Ook kreeg ik dit jaar natuurkunde. Geen succes, al was de natuurkundeleraar blij verrast met de meest oorspronkelijke gedichten op zijn proefwerkformulieren over oerkrachten enzo...



Voor het overige was 1977 een beetje flauw jaar. Geen echte Hippiepower meer maar ook nog geen Punk. Vlees nog vis dus, zogezegd.Carin zweefde overal nog tussenin.



Wat er verder nog gebeurde dat jaar?

De vliegtuigbotsing op Tenerife,

Eric Heiden haalt alweer schaatstitels,

Queen Elizabeth viert haar zilveren jubileum,

Jimmy Peanut Carter viert zijn eerste jaar,

Elvis Presley gaat dood,

In West-Duitsland is men benauwd voor het RAF terrorisme.

President Sadat bezoekt Israël



Zo zijn er nog veel meer feiten die voor de historie maar niet minder voor iedere bewust levende tijdgenoot persoonlijk het beeld van 1977 hebben bepaald.

Voor Mootje, 1984.

Ik woon inmiddels al weer een paar jaar als studente in Leiden. Na twee rampzalige relaties was ik vastbesloten om 'het verschijnsel man' totaal geen leidende rol meer in mijn leven te laten leiden. Maar in mei leerde ik Erik kennen. Hij kwam bij mij langs met een bosje schots- en scheve tulpen. Er was op dat moment een vriendin met de meest gemene sarcastische lach die men maar kan verzinnen bij mij op bezoek. Zij bestookte die arme jongen met een sadistische hoonlach. De Spaanse Inquisitie was er niks bij vergeleken.



Ikzelf, die eigenlijk vastbesloten was om het verschijnsel MAN met kille vastberadenheid te gaan misbruiken; om dat noodzakelijke natuurverschijnsel met medogenloosheid als een wegwerpartikel te gaan behandelen, zwichtte weer eens voor de onbeholpenheid en allerliefste zwakte die het sterke geslacht kan tentoonspreiden! Erik kwam, zag en overwon! En dat inmiddels alweer voor zo'n 18 jaar! Niet te geloven toch? Inmiddels zijn we alweer meer dan tien jaar getrouwd.



Over 1984 is trouwens nog veel meer te vertellen hoor. De premiere van Schatjes, de eerste diepvriesbaby, Frans Halsema dood,  de eerste baby-olifant in Blijdorp (Bernhardine, suck...) Indira Gandhi vermoord. 1984 is natuurlijk ook met name het jaar van George Orwell. Big Brother is watching you!

Voor Uniquehorn, 1976



Webkast Carin zat net in de tweede klas van het gymnasium. Ze had lang haar en kon buitengewoon blasé rondkijken. In Amerika was Watergate net geweest en ook in het brave Nederland bleek dat de oliemultinationals als Gulf politici en bekende Nederlanders hadden omgekocht. Eén van hen was Elsevier's hoofdredacteur Ferry Hoogendijk (nu weer opgedoken als LPF fossiel) die bekende voor 10.000 dollar per jaar adviezen te hebben verstrekt aan deze oliemagnaten.



De ZuidMolukse treinkapers uit Wijster kregen in 1976 14 jaar gevangenisstraf.  De treinkaping van een jaar daarvoor vond praktisch in de achtertuin van een klasgenoot van mij plaats. Zij had toen een speciaal pasje om haar huis in te kunnen. De klasseavond bij haar thuis kon daardoor geen doorgang vinden. Ik baalde daar stevig van want haar ouders hadden een manege en het was een geweldige plek voor een feest! De zoon van onze buren zat ook in die gekaapte trein. Toen de trein werd bestormd door de ME om 5 uur 's-ochtends gierden de straaljagers vlak boven ons huis. Onze buurvrouw werd toen wakker gebeld door de Telegraaf die een reactie vroeg op de bestorming van de trein waar haar zoon in zat! Vanaf dat moment wist ik voorgoed dat die krant een pulpblad was dat ik nooit en te nimmer meer zou gaan lezen!



Prinses Margaret en Lord Snowdown gingen scheiden. Prinses Diana die ongeveer even oud was als ik zat op dat moment als tutje op een sjieke kostschool. In Deventer vonden de opnames voor 'Een brug te ver' plaats. Piet Kleine had als werkeloze de 10 km. gewonnen op de Olympische Spelen en was erg blij toen hij een baantje als postbode kreeg bij de PTT. Frank Sinatra trouwde voor de vierde keer en de porno film French Blue kwam in de Nederlandse bioscopen. Niki Lauda overleefde het ernstige ongeluk op de Nurburgring. Mao Tse-toeng overleed op 82 jarige leeftijd.  De opnamen voor de film 'Soldaat van Oranje' begonnen dat najaar. Beroemde mensen die in 1976 overleden waren o.a. Agatha Christie, Bernard Montgomery, Paul Getty, Paul Rodenko en Jean Gabin.



Carin ging dit jaar voor het laatst met haar ouders op vakantie (naar de Elzas), ze rookte haar eerste sjekkies en bleef tot 2002 toe roken. Ook maakte ze kennis met zwarte Afghaan en rooie Libanon in de kelder van het Praedinius. Op vrijdagavond was het swingavond in Vera. De eerste zoenpartijen waren hoogst interessant maar vaak ook een afknapper achteraf gezien. Met Sinterklaas gaf Carin haar ouders haar Kerstrapport vol onvoldoendes cadeau . Dit met een leuk gedicht dat ze voortaan beter haar best zou gaan doen en wetende dat ze op zo'n gezellig avondje niet al te zeer op haar kop zou krijgen! En zoals ieder jaar in die goeie Seventies eindigde het met Wim Kan en eigengebakken oliebollen!

In het kader van Openbaarheid en Democratie een unieke kans! U mag tussen negen en twaalf uur vanavond een verzoeknummer indienen. U kunt kiezen uit een jaartal tussen 1961 en 2001, dan zal ik daar vervolgens een potsje over maken in de trant van 'een jaar uit Webkast's leven'. Kwaliteit is niet gegarandeerd, maar dat is bij de TV waar dit soort flauwekulprogramma's rouleren evenmin het geval.... Wilt u het er toch op wagen? Roept u maar!!!!

De 70er jaren zijn weer helemaal in. De boeken van "De Kameleon" worden verfilmd. Annie M.G. Schmidt is hot. Swiebertje is nu op DVD verkrijgbaar. Met de verfilming van Ja Zuster, nee Zuster, komen ook de oude "normen en waarden" weer te voorschijn. (En waarom denk ik nu toch steeds aan Wormen uit Naarden?)

De Webkast doet hier natuurlijk helemaal aan mee. Wij hebben al vanaf de zestiger jaren braaf iedere trend gevolgd! Het is des te makkelijker dat we nu gewoon onze ouwe troep uit de achterkast kunnen halen. Wij hoeven niet opnieuw te shoppen voor een ribcord broek met wijde pijpen. Hooguit een paar naadjes uitleggen en we zijn klaar. Dit wordt dus mijn nieuwe hobby. Restaureren en renoveren. Simpelweg een aantal decades teruggaan in de tijd en we zijn weer helemaal bij.

Het is blijkbaar niet "Beam me up Scotty" maar "Beam me down...."

Ik heb al heel wat hobby's versleten in mijn leven. Zo af en toe heb ik weer een bevlieging om iets 'leuks' te gaan doen in mijn spaarzame vrije tijd. Pantomime, grimeren, een cursus Noors, wijnproeven voor beginners en gevorderden, Indonesisch koken, beeldhouwen in speksteen, beleggen, ballerina's frutselen van lood en ouwe takken als tuinornament, excentrieke kledingstukken fabrieken, debatteren over wereldproblemen en Franse literatuur... Name it en webkastcarin tried it...

Maar nu wordt het weer herfst en zijn de avonden weer lang en donker. Dus vraag ik hier jullie hulp. Wat zal ik dit seizoen eens gaan doen? Ikzelf weet het zo nog niet. Op de bank hangen en zappen kan altijd nog. Er moet toch nog wel iets leuks en origineels te verzinnen zijn?

Het is weer zover. Na 365 nachtjes slapen. Eindelijk dan toch! Ik ben jarig!
Eén-en-veertig zoenen en pootjes en slingers en ballonnen en pakjes; vooral héééél veel pakjes! En reacties natuurlijk. Van U! Dus waag het niet om hier op dit log te komen loeren en niet te reageren hè! Ik eis vandaag Kijk-en-Luistergeld in de vorm van een felicitatie. En ondertussen zing ik hier wel mee!

In Huize Webkast wordt genetwerkt. Er lopen zo hier en daar wat draadjes langs de plinten en daar zitten dan weer apparaten aan gekoppeld.

Op de bovenste etage is een pracht van een werkruimte waar menig MKB jaloers op zou zijn. Voorzien van luuks bureaumeubilair, printers, scanners, hangmappenkasten en meerdere PC's. Ook staat hier een antiek paradepaardje, namelijk een heuse telexmachine uit WO II, een Siemens T-37 (in het PTT-museum staat er ook één. Niet alleen onze Webserver is een oud beestje...) En dan hebben we het nog niet gehad over de ettelijke meters wandbedekkende bibliotheek!

Maar wat doen wij nou? Wij verkiezen de knusse keuken met de veel te kleine keukentafel boven dit werkparadijs twee trappen hoger. Wij delen krap 2 vierkante meters tafel met twee luie ruimtevretende kattenmormels die het liefst boven op een toetsenbord liggen. Er staat hier in de Webkastkeuken een mooie Flatscreenmonitor die al onze aandacht opeist. Wij knokken hier om de muis en vechten om de programmatuur.

Zo, de eerste werkweek zit er weer op. Ook al waren het maar twee uurtjes per dag en een uurtje reistijd, toch kostte het best wel energie. En daar heb ik nog te weinig van, van die energie... Ik voel me een beetje een oud pruttelstoommachientje. Of het nu door de medicijnen komt of door de herfst? Of omdat er geen rook meer door de longen aangeblazen wordt? Het is nu al ruim 6 weken geleden dat ik gestopt ben met roken en het went nog steeds niet. De lichamelijke afkickverschijnselen zijn nu wel voorbij volgens de boekjes maar zo voelt het nog niet. Het blijft een heel onrustig gevoel, zo zonder trooststokjes.

En als ik nu ga slapen en weer wakker wordt is dan deze afgelopen rotweek gewoon voorbij?
9-11, vrijdag de dertiende en de andere dagen waren ook al totaal niks. Ziekenhuizen, bedrijfsartsen, moeilijke gesprekken, totaal foute e-mails, stomme misverstanden en verveling, bleggghhh... Ik ben blij dat ik volgende week weer voorzichtig ga beginnen met werken. Eerst voor 2 uurtjes per dag en dan langszaam weer opbouwen naar de full monty!

Ooit van gehoord? Vast niet; ik wist er gelukkig tot voor kort ook niets van af. Het is een radio-actief goedje dat ze vanmorgen via een infuus in mijn aderen hebben gespoten. Het plaatsen van dat infuus was nog een gebeurtenis apart. Het blijkt dat ik zulke dunne aderen heb dat drie man het herhaaldelijk hebben moeten proberen. Pas bij prikpoging tien was het raak. Gelukkig dat ik de komende tijd geen vakanties over de grens gepland heb want mijn armen zien er nu uit als die van Herman Brood in zijn hoogtijdagen. Daar trapt geen douanier meer in...  

Die technetium kreeg ik ingespoten tijdens het fietsen op een hometrainer ten behoeve van een myocardscintigram.  Na afloop van al dat getrap mocht ik vier glazen water verzwelgen en hebben ze nog eens zo'n 50 rontgenfoto's van me gemaakt. Morgen gaan we het hele festijn nog eens herhalen, ditmaal zonder fietsen, zodat ze het verschil tussen inspanning en rust kunnen vergelijken.

Maar er is één groot voordeel, vanavond hebben we geen nachtlampjes nodig. In het donker straal ik nu zelf wel licht uit..

We zijn weer terug van een weekje trekken door Pas de Calais en Normandië. Het was geweldig. We hebben steeds in leuke hotelletjes of chambres d'hotes geslapen en heerlijk gegeten in locale restaurantjes.

Vooral de laatste drie dagen dat we vlak bij de Cap de la Hague zaten waren fantastisch. Dit is misschien wel het mooiste deel van Frankrijk. Ruig, een prachtige kust met kliffen en stranden, granieten vissershuisjes, het kleinste haventje van Frankrijk en een schitterend coulissenlandschap met hagen en stenen muurtjes.

De foto's zijn hier te bekijken.