Uitje Lapland deel 2
Op Zaterdagochtend werden we met de bus naar een centrum vlak bij de bevroren zee gebracht. Onderweg zagen we onze eerste rendieren. Normaal zijn ze erg schuw maar vanuit de bus kon je ze goed observeren.

We kregen weer een thermische overall, speciale boots, mutsen, wanten en zelfs commandomutsen uitgereikt en liepen over het ijs naar de snowmobiles. Na de instructie over de bediening en de verkeersregels vertrokken we voor de eerste etappe. Ik zat achterop bij Erik en moest me goed vasthouden want de tracks op het ijs kunnen ontzettend bumpy zijn. We gleden tussen de eilandjes door en dronken onderweg koffie uit thermoskannen. Het was gelukkig windstil en zonnig en daardoor heb ik het niet echt koud gehad. Die pakken en mutsen heb je wel echt nodig want het vroor dat het kraakte.
Af en toe ging het met een vaart van zo'n 80 km. over het ijs en harder mocht het officieel ook niet. Zelfs hier kan je politiecontrole met laserguns verwachten! Net als alcoholcontroles trouwens. De gids vertelde dat vorig jaar een hele groep in de blaaspijpjes had moeten blazen
Wij hielden het dan ook bij koffie en thee die je snel moest drinken voordat hij in je nap bevroor. Het flesje Spa blauw dat ik in mijn rugzak had meegenomen had geen nut. De drinktuit was al meteen stijfbevroren.

Onderweg gleden we over het ijs dat steeds andere vormen aannam en staken af en toe een eilandje over. Gelukkig werd er regelmatig gestopt want na een uurtje rijden ben je behoorlijk stijf en afgekoeld. Erik had zelfs ijskorrels aan zijn wimpers hangen. Maar zogauw je kon lopen werd je snel weer warm. Na zo'n 30 km. bereikten we een eiland waar buiten werd gelunched, maar daarover volgende keer meer.

We kregen weer een thermische overall, speciale boots, mutsen, wanten en zelfs commandomutsen uitgereikt en liepen over het ijs naar de snowmobiles. Na de instructie over de bediening en de verkeersregels vertrokken we voor de eerste etappe. Ik zat achterop bij Erik en moest me goed vasthouden want de tracks op het ijs kunnen ontzettend bumpy zijn. We gleden tussen de eilandjes door en dronken onderweg koffie uit thermoskannen. Het was gelukkig windstil en zonnig en daardoor heb ik het niet echt koud gehad. Die pakken en mutsen heb je wel echt nodig want het vroor dat het kraakte.
Af en toe ging het met een vaart van zo'n 80 km. over het ijs en harder mocht het officieel ook niet. Zelfs hier kan je politiecontrole met laserguns verwachten! Net als alcoholcontroles trouwens. De gids vertelde dat vorig jaar een hele groep in de blaaspijpjes had moeten blazen

Onderweg gleden we over het ijs dat steeds andere vormen aannam en staken af en toe een eilandje over. Gelukkig werd er regelmatig gestopt want na een uurtje rijden ben je behoorlijk stijf en afgekoeld. Erik had zelfs ijskorrels aan zijn wimpers hangen. Maar zogauw je kon lopen werd je snel weer warm. Na zo'n 30 km. bereikten we een eiland waar buiten werd gelunched, maar daarover volgende keer meer.

Mootje (
op: 19 Februari 2006 om 15:05
Wij zagen vaak rendieren langs de weg, en als ze midden op de weg stonden bewogen ze pas als je bijna of helemaal stilstond, en dan keken ze je zo aan.