Afgelopen zaterdag was manlief jarig maar wie ontbrak er op z'n verjaardag? Juistum, ik zei de gek...
Geen reden tot zorg hoor; het is niet dat we gebrouilleerd zijn, of dat ik als kluizenaar alle visite wou ontlopen. Ik had een hele geldige reden om dit jaar niet mee te feesten.

Zaterdagmiddag werd ik om vijf uur in Grunnen verwacht voor een ander, speciaal feestje. Klas 69-75 van de Brinkschool uit Haren zat die dag voor het eerst na 30 jaar weer bij elkaar in een kringgesprek om te vertellen wat we de afgelopen dertig jaar allemaal hebben uitgespookt. Zelfs de ouderwetsche schoolmeester van toentertijd was er bij. Niet tot iedereen�s vreugde trouwens want zo'n meester van de oude stempel heeft bij heel wat mensen niet zo'n fijne herinnering achtergelaten.

De reünie was niet in ons oude schoolgebouw, want dat is al lang afgebroken, maar in het proeflokaal van Hooghoudt's fabriek. Kleine Bertje, die bij mij in de klas zat, is inmiddels de vierde generatie van de familie Hooghoudt, die deze fabriek runt en hij was onze gastheer. Hij is nu een hele rijzige Bert met een charmant grijswit vlekje in z�n haar, maar wel met dezelfde onbevangenheid en openheid van vroeger.

Het was een hele bijzondere ervaring om (bijna) iedereen weer te zien en te horen hoe het hem of haar is vergaan. Soms klopte het beeld van vroeger precies met de verwachtingen die ik had en soms ook totaal niet. Maar in bijna iedereen zag ik nog het kind van toen terug. Dertig jaar ouder maar vaak zo herkenbaar aan mimiek, manier van praten of doen.
De mooie jongen van toen was nog steeds net zo mooi vervelend arrogant als toen, maar het verlegen schuwe meisje bleek ontpopt tot die prachtige zelfbewuste vrouw die er volgens mij altijd al in zat, maar toen door zo weinigen erkend werd. Er kwamen allerlei verhalen en herinneringen boven. Ook werden soms dingen duidelijk die ik als kind nog niet begreep maar ergens wel vermoedde. Kortom, een hele boeiende avond en de lange reis meer dan waard.

« Broertjes | Home | Nou moe... »