Gek toch (en jammer ook wel) dat zoveel mensen hun gevoel van eigenwaarde (mede) ontlenen aan werk en carrière. Terwijl de dingen die ze leuk of boeiend maken daar helemaal los van staan. Wat je dénkt, hóe je denkt, wat je van je eigen leven maakt en hoe je ertegen aankijkt, dát is wat je maakt wie je bent.
Dus hartstikke goed dat je dat nu achter je hebt gelaten.
En nu ben ik wel heel benieuwd wat een niet-zakelijke zakenvrouw zoal van plan is…

Dat heb je mooi en zonder fratsen verwoord, Carin. Een baan, en dan vooral een interessante, lijkt een soort visitekaartje te zijn. Ik kende een jonge vrouw die in de bijstand zat en iedere keer aan familie en vrienden moest uitleggen waarom ze geen werk had en wat ze dan wel deed. Net of iedereen met een baan zo zinvol bezig is. Ik ben blij voor je dat je een nivo hoger bent gekomen en er weer plezier in hebt om ‘andere’ dingen te gaan doen.
En het gekke is inderdaad dat dat weer ‘andere’ zaken aantrekt. Voor je het weet zit je weer in een ‘andere’ rat-race…