Vanmorgen kon ik genieten van de aanblik van verveeld wachtende mensen in de wachtkamer van de poli KNO. Het is alweer ruim vier jaar geleden dat ik geopereerd werd en een CI kreeg.  Zo af en toe kom ik nog op het ziekenhuis ter controle of als proefkonijn om nieuwe software voor de spraakprocessor uit te testen.

Vanmorgen viel het me op dat de grijzeduiffiesgarde die je vroeger steevast in de wachtkamer voor de oorarts zag zitten is vervangen door een heel wat eigentijdser publiek. Verveeld kauwgumkauwende skinheads en meiden met een navelpiercinkje boven de heupbroek hangen nu op de bouvriewitte wachtkamerstoelen in plaats van opa met de grijsgeruite pet.  Zelfs de wachtkamerlectuur is veranderd. Zo heb ik me vanochtend een half uur bezig gehouden met een Yes en een Voetbalinternational voor de jeugd in plaats van de ANBOkrant of een nummer van Natuurmonumenten uit 1997.

Nu is dat natuurlijk ook niet zo gek. Onze oren zijn gebouwd voor kreten van Neanderthalers of hooguit de doodschreeuw van een oeros. Een fikse donderslag was wel zo'n beetje de maximale belasting die ze in de ouwehoertijd te verwerken kregen en met subwoofers en gigaboxen hield onze creator geen rekening toen hij ons ontwierp. I-pod shuffle was er vroeger echt niet bij.

Ik schrok maar was niet echt verbaasd toen ik las dat bij de muziekcampagne van de Nationale Hoorstichting aan het licht kwam dat maar vier op de tien jongeren goed hoort.  Van de 80.000 jongeren die de test deden was de gemiddelde leeftijd 19,7 jaar en bij de jongste groep (11 en 12 jaar) was de uitkomst niet significant beter. Van alle jongeren hoort maar liefst 9% echt slecht en dat komt met name door beschadigingen aan de gehoorzenuw die onherstelbaar zijn. Eens kapot blijft kapot en hoe geweldig de moderne hoortoestellen of CI's ook zijn; het blijft helaas maar een lapmiddel.
Hier dus nog maar eens de url van de gehoortest, omdat je maar beter zuinig op je oren kan zijn. Hoe goed hoort u eigenlijk?

« Aandachttrekkerij | Home | Kazan, hierrrrr.... »