Bankstel
Al meer dan 20 jaar ken ik vriendje Jonathan. Toen ik hem ontmoette was hij nog gewoon Jan. Hij woonde in een enorm oud kraakpand vlak bij het station en dat stond vol met meubelen van de kraak waar een doorsnee student zijn neus voor ophaalde. Zo niet Jan. Zijn huis was op een gegeven moment zelfs beroemd in alle studentensteden. Studenten uit Peking, Krakau, Moskou en Teheran wisten dat je bij Jan goedkoop kon logeren. Waanzinnige feesten hielden we bij hem thuis. De illegale zendpiraat verzorgde life-optredens vanaf locatie en we knutselden zelf een lichtshow in mekaar met wat gekleurde spotjes. Bij de Edah haalden we kratten bier, goedkope hoofdpijnwijn, appelsap, cola en verder chips en anders niks.
Jan studeerde af en ging de advocatuur in. De pils werd verruild voor champagne en de ouwe spijkerbroek voor een keurig pak. Herhaaldelijk heb ik hem geholpen met verhuizen. En iedere keer kon hij geen afscheid doen van z'n ouwe bankstel. Daar zat immers zo'n mooie groene waas overheen. Daarin bleef hij nog steeds de oude Jan.
Gisteravond had ik mijn eerste grachtengordelfeestje. Hij woont nu op stand op een steenworp afstand van de Amstel. Het prachtige oude grachtenpand is smaakvol verbouwd door een architect en het feestje was ook zeer stijlvol. Een VJ met twee draaitafels, Fellinifilms die op de muur werden geprojecteerd, champagne in hoge slanke glazen op een lange steel en smaakvolle hapjes. Jonathan heeft het helemaal gemaakt.
Maar gelukkig stond in het tuinhuisje nog het ouwe bankstel met groene waas als bewijs dat hij nog steeds wel Jan is.
