Mijn schoonmoeder heeft ooit gesecretaressed bij een zaak voor zonnebanken en zwembaden. Als aandenken aan die tijd (die voor mijn tijd was, als u snapt wat ik bedoel) hangt er in onze logeerkamer een echte knaloranje zonnehemel uit de zeventiger jaren aan het plafond. Het ding is loodzwaar en als je hem neerlaat maakt hij het geluid van een hijskraan die tien scheepscontainers gaat tillen. De tijdklok is kaduuk en de TL-lampen zijn peperduur maar verder werkt het wel. Ik ben alleen niet zo zonnerig ingesteld. Zo heel af en toe duik ik de logeerkamer in met een dik boek en de wekker. Die wekker is pure noodzaak want je verslapen onder dat ding geeft een voorgevel waar een beetje stadsroodborstje een moord voor doet. Ik kan u verzekeren dat dat echt niet grappig is!
Nu had ik vanmiddag weer eens zo'n bui van lekker lui warm onder het hemeltje vertoeven. Helaas voor mij had de kat er ook wel oren naar en besloot er naast te komen liggen. Prima, alleen moest ze persé met haar kop op m'n benen liggen. Dus mocht u van het zomer iemand in Leiden zien lopen met schitterende bruine benen en één witte kuit, weet u nu wie dat is...

« PMS en koude voeten | Home | Bankstel »