In de Webkastkeuken wordt geleefd. Hier zitten we meestal met z'n tweeën aan de tafel tesamen met kattebeesten en PC monitor. We eten er; we lezen de krant, flutfolders of dikke boeken, koken, maken plannen, dromen, ruziën, praten, huilen, lachen, eten en drinken op deze 12 vierkante meter. In de woonkamer, laat staan de werkkamer, zitten we zelden of nooit. De Webkastkeuken is een heus epicentrum van ons huiselijk bestaan. De Vinex equivalent van Houston Mission Control, zeg maar, of van Churchill's War Room

Daarom zou ik wel een beeldje van de Chinese keukengod Zoa Wang willen hebben. In China heeft hij in elk gezin een eigen altaartje. Je moet hem te vriend houden want hij hoort en ziet alles. Het is trouwens een lelijke klikspaan want eenmaal per maand geeft hij alles aan de Jadegod in de hemel door. Daarom wordt hem door het hoofd van de familie de mond gesnoerd met honing of kleefrijst, zodat deze Heleen van Rooyen avant la lettre niks kan doorkleppen. Ook wordt hij wel dronken gevoerd door hem in de wijn te dopen. Met nieuwjaar vernietig je deze god gewoon en na het vuurwerk afsteken zet je een nieuwe in je keuken, die nog geen weet heeft van al je geheimen. Verwelkom die dan wel met fruit en rijst of lekker ordinair met wat geld. Dan zit je weer voor een heel jaar gebakken (zeker met de broodmachien!)

« Experimentje geslaagd… | Home | Vrijdagmiddagspelletj… »