Geen idee wat het is, laat staan hoe je het uitspreekt, maar het schijnt goed te staan als je het roept, dus bij deze: wOOt!! Klinkt goed hè, wOOOOOttt!!

In m'n Vinexwijk hoor ik niets dat er op lijkt in ieder geval. Mijn buurman staat niet te juichen als hij de heg heeft geknipt of in de schuur met z'n frituurpan heeft gestoeid. Buuf roept ook niks als zij de friet bij de keukendeur in ontvangst neemt. Hooguit dat buurman een sukkel is die er niet uit ziet, hoognodig naar de kapper moet en gewoon in het algemeen sowieso altijd een stommeling is. Lekker huwelijk... Da's vast niet wOOt!

Noch het postbodinnetje, noch de kranteman, noch de cassières van de buurtsuup roepen ooit wOOt naar me. Niet dat ik dat mis hoor, dan mompel ik dat gewoon tegen mezelf. Zo ook vanmiddag toen ik het volle pond garnalen heb gepeld. Anderhalf uur heb ik er over gedaan en dat terwijl we ook een pizzakoerier konden bellen of de Indiër. En dan had ik alleen nog maar een bakkie garnalen, nog niet eens de hele maaltijd. Dat heeft me nog een uur extra gekost voor een drie gangen menu. Ik wil dan ook van niemand hier horen dat koken in het weekend niet wOOt zou zijn! Pizzakoeriers zijn zooo 2003 en ik zet de trend, dat u het effe weet!

« Pierewaaien | Home | Experimentje »