Ze vliegen hier als motten de webkast binnen. Spamberichten. Meestal worden ze gefilterd of gaan ze ongelezen de bittenbak in. Maar soms zit er wel eens iets bij waar ik toch nieuwsgierig van word.

Zo kwam er net eentje binnen van ene Byron Flynn. Mooie naam toch? Moet je eens een paar keer zachtjes voor je uit prevelen. Ik zit dan gelijk met mijn gedachten in een woest romantisch ruig oord waar Byron mij komt redden vanaf de hoogste bergtop waaronder de vuige slechte Saracenen op mijn slanke vrouwenvlees zitten te loeren. Byron trekt zijn kromzwaard en jaagt de schurken weg waarna wij samen op een edele zwarte hengst achter de horizon verdwijnen. Waanzinnig opzwepend muziekje gaat dan over in zwoele romantische tingeltangel en alles komt voor eeuwig goed.

Byron Flynn wil mij iets vertellen over caulk banshee drab; zo staat in de header van het bericht. Wauw, wat zou dat zijn? Caulk doet me denken aan Schotse nobele helden met doedelzakmuziek. Blauwe lochs en grote trotse kastelen.
Banshee geeft me gelijk impressies van indianentipi's waar ik dan met lange vlechten voor zit te zingen en de bizonhuid zit te beschilderen. Hiawatha kijkt trots met gekruiste armen voor de borst toe.

Maar dan dat drab.... Toch maar ongelezen wegpleuren die spam. Dromen zijn immers bedrog.

« Feestschoenen uit | Home | Zorro »