In plaats van leuke verhaaltjes te verzinnen zit ik volop in de wondere wereld van de kooksites verzonken. Goldweb culinair, Epicurious, Appie Happie en vele andere. Ook wordt het ene na het andere kookboek uit de kast geropt. De recepten vliegen je hier om de oren en her en der liggen half afgemaakte boodschappenlijstjes. Note to self: "Vergeet het wc-papier niet, wel zo leuk voor het bezoek.."

Hoezo Kerststress??? Manlief begrijpt er helemaal niks van en de katten vragen zich hooguit af of er wel rosbief op het menu staat. Ze kunnen gerust zijn. Wel met een mierikswortelsausje en cantharellen, abrikozen-hazelnootsalsa en figuratieve zoete-aardappelkroketjes maar die flikkeren ze er wel af met hun klauwtjes. Erik zal die decoratieve meuk waarschijnlijk ook met zijn vork aan de rand van het bord deponeren. En of de gasten al die zorgvuldig gearrangeerde liflafjes weten te waarderen is ook nog de vraag. Weet het bezoek veel dat rucolastamppotjes dit jaar hoogst trendy zijn? Ze denken hooguit dat lekker prakken eindelijk weer mag...

Dus voor wie doe ik het allemaal? De waarheid gebiedt me om te zeggen dat dat mijn hardleerse ijdele ikje is die oh zo graag de perfecte gastvrouw wil uithangen. Wanneer weet ik eindelijk eens beter? Maar stiekem geniet ik er ook van. Oh god, er schuilt een masochist in mij!

« Dag en nacht | Home | Goed luisteren... »