Kaasfondue is levensgevaarlijk!
Het doet zich voor als een onschuldige smeuige substantie die zich lekker laat binnenslobberen in combinatie met Hiawattha Ciabatta brood en een Zuid Afrikaanse Chenin Blanc. Voeg daarbij een rucolasalade, wat verse mango met peer en goed gezelschap en het feest lijkt compleet. Voorwaar een heerlijk avondje.

Totdat de koffie geserveerd wordt is er nog niets aan de hand.

Maar nu, oh hell!
Mijn  maag zwelt op en de bescheiden hoeveelheid vulling deint uit als een supernova. Het zet op en op en op en het gaat maar door. Ik heb een kaashulk in m'n buik. Ik zie zelf groen en het houdt niet op! Aaaaaarggghhh. Explosiegevaar dient gevreesd te worden. Straks ga ik de annalen in als een soort Tjetseense logcommando die met Gruyere-springstof een complete Vinexwijk de lucht in heeft geholpen. Emmenthaler is nog erger dan trotyl verdorie.

Als hier morgen geen stukjes meer verschijnen weet u nu hoe het komt. Ik ga maar weer op de bank liggen kreunen. Heeft er iemand nog goeie raad voor me?

« Huiswerk... | Home | Rare lui... »