Vandaag was ik weer eens op het ziekenhuis om als proefkonijn te fungeren voor de ontwikkeling van nieuwe software voor mijn Cochleair Implantaat. Dat betekent de hele dag nieuwe programma's uitproberen en afstellen en daarna  testen afleggen om te kijken of ik met deze software nog beter spraak kan verstaan. Zie het als beta-testing en de bugs patchen. En ja, de software draait onder Mickeymeuk, dus is het niet gek als ik af en toe een blue screen voor mijn ogen krijg van vermoeidheid of iedereen opeens als Donald Duck klinkt. Wel eens negen beta testen van Outlook gedaan? Nou, voor mij is dit dus een soort Outhear. Maar de koffie is goed, de studentjes die onderzoeksstage lopen zijn cute en het beoogde doel is prima. Betere software. Niks op tegen!

Ik ontmoette vandaag ook een klein patiëntje dat doof geboren is en sinds kort een implantaat heeft. Ze is nog geen drie jaar en begint nu te praten maar leert ernaast ook gebarentaal. Het gebaar voor Sinterklaas kende ze al en dat wil ik jullie niet onthouden. Zelf heb ik nooit gebarentaal geleerd en op zich heb ik daar geen spijt van. De dovenwereld is een hele aparte subcultuur waar ik mij bewust verre van heb gehouden. Dat is een discussie apart en gaat wat ver voor dit potsje maar binnenkort kom ik er op terug.

« Certificaat | Home | Empirisch onderzoek o… »