Mijn moeder kookte vroeger vaak schorseneren. Winterasperges werden ze ook wel genoemd en ik ben er dol op. Soms zie ik ze wel eens op de markt of bij de geitewollesokwinkel liggen en dan koop ik ze subiet. Eerst even met schil en al koken, dan met de dunschiller het onooglijke vel eraf halen en in een romig sausje laten pruttelen. Om je vingers bij op te eten, zo lekker.

Aardperen ken ik ook. Rare knobbelige dingen die een beetje op gemberwortel lijken maar naar artisjok smaken. Helaas vond de suup in de buurt die ze verkocht het experiment niet geslaagd en haalde ze al snel weer uit het assortiment.
De pastinaak is nog zo'n vergeten groente. Was voor de komst van de aardappel een ordinair volksvoedsel. Tegenwoordig weer hip in trendy restaurants net als de gefrituurde knolselderijchips.

Ach, vergeten groenten, ik ben er idolaat van. Gelukkig kan ik binnenkort na mijn bio-adoptiekip ook groente leasen. Katwijker peentjes, Buggenummer Muuskes, Kardoen, Boksbaard of Haverwortel; wat zal ik eens adopteren?
Er is een speciaal Genootschap der Vergeten Groenten voor opgericht en als ik in de buurt van Limburg woonde ging ik zeker eens een kijkje nemen bij de Historische Groentehof. Voor de tuinierders onder ons, je kan er ook zaaigoed bestellen en dan kom ik graag helpen met de oogst te verwerken

« Bleggghhhh.... (3) | Home | Poëziek »