Ode aan de bieb
Als u zich afvraagt of ik gearresteerd ben vanwege duistere praktijken of in het zwarte gat van de wintertijd ben verdwenen, kan ik u geruststellen. Ook al heb ik ooit (echt waar) eens een groot feest gegeven bij de Kaagsociëteit waar ook de Koninklijke Watersport Vereniging huist; ik heb er niet gezeild. Echnie! Ik was de afgelopen dagen gwoon braaf thuis en zat in m'n boekjes te lezen.
Ik kan me niet voorstellen dat mensen geen tijd hebben om te lezen. Die maak je toch? Je hebt toch ook tijd voor de kapper, om je te douchen, om te eten en zo af en toe op de bank te zappen? Lezen is voor mij iets dat ik altijd en overal kan doen. Op de WC ligt altijd wel een tijdschrift of boek en voor de hoge leesnood een scheurkalender. Op de trap ligt een boek, naast m'n bed een stapel en op m'n bureau ook. En als er geen boek voorhanden is, is er altijd nog de krant en een stapel meuk van Gamma, Dirk v/d Broek en dergelijke folders.
Al sinds ik me kan herinneren ben ik bieblid en soms zelfs van meerdere van dergelijke Hoogst Nuttige Instellingen tegelijk. Kilo's heb ik er vandaan getild. Ik kan me er ook uren vermaken als het kan. In de tijdschriftenhoek van die glossy's lezen, de Quote, de HP de Tijd, de consumentengids en ga maar door... Leiden heeft zelfs een leescafé waar je al lezende een tosti kan eten en je cappucinootje drinken. Webkastdorp's bibliotheek is niet zo groot maar als ik iets per sé wil lezen schaffen ze het gewoon voor me aan. Zolang het budget niet op is heb ik als vaste klant blijkbaar een streepje voor. (of het is m'n charme natuurlijk) Zo zijn sommige kasten daar een verlengstuk van m'n eigen boekenkast geworden. Soms vraag ik me wel eens af waarom ik thuis nog zoveel boekenkasten vol heb staan. Mijn eigen bibliotheek kan natuurlijk nooit tippen aan die van de Bieb.
Marloes doet veel van haar boeken weg in een soort onthechtingsproces. Ik zou het niet kunnen. Temeer niet omdat mijn boeken een soort documentatie vormen van mijn leven. Mijn kinderboeken, de eerste literaire roman die ik kocht, boeken die ik van vervlogen vrienden kreeg. Herinneringen blijven maar mijn boeken houden ze scherp en levendiger. En, zo heb ik altijd iets te lezen in huis!
Bareuh (URL) riep:op: 29 Oktober 2003 om 15:44
boeken doe ik nooit weg! mijn kinderboeken heb ik nooit meer teruggezien en dat vind ik erg jammer. Af en toe ‘ns een boek opnieuw lezen of tijdelijk ruilen met iemand is ook een mogelijkheid.
Mootje (URL) riep:op: 29 Oktober 2003 om 19:33
Heb op jouw ode aan de bieb maar zelf een postje gewijd. Voor mij geen ode.
Aukje (URL) riep:op: 30 Oktober 2003 om 18:37
Mijn boekenkast staat vol ongelezen boeken. De boeken die geweldig zijn verslind ik, de rest lees ik wel als ik met pensioen ga ofzo.
op: 29 Oktober 2003 om 12:55
Mijn zoon van vier vroeg me onlangs nog, terwijl hij op de wc zat, of ik de folder van Toys’rUs even wilde komen brengen. Kon ie lekker lezen!:)