M'n overburen zijn van die types die altijd knus en gezellig doen. Nu zit er gelukkig minstens vijf meter grasveld en een straat tussen onze respectievelijke voordeuren maar als ik hun pompoenen, olijke bosmosmannetjes en beschilderde dakpan-naambord zie weet ik eigenlijk al genoeg. Het zal wel een vooroordeel van me zijn maar van zoveel mutserigheid krijg ik behoorlijk de kriebels. U kent misschien ook wel van die helahola types. Als ze vragen hoe het met je gaat en je zou antwoorden dat je op sterven na dood bent roepen ze nog enthousiast 'Oh fijn, gezellie zeg!'
Ik gun ze hun knuskneuterig gedoe van harte maar is het nou echt nodig om half oktober mijn uitzicht al op te fleuren met knipperkerstverlichting? Ik ben geneigd om te gaan roepen dat het wildseizoen weer geopend is en een luchtbuks te kopen als ze dit weekend hun verlichte rendier weer op de gevel plakken. Hier word ik nou even niet gezellie van....

« Twee katten | Home | Anonieme Internetjunk… »