Zoals ik al eerder schreef heb ik vroeger vakantiewerk gedaan op een heus landgoed als dienstmeisje voor dag en nacht. Sinds die tijd weet ik alles van vingerkommetjes en fruitvorkjes en hoe je correct een fles wijn behoort te serveren. Reuze handig voor iemand als ik, die ooit nog eens de status van Heusche Dame wenst te bereiken.
Op een gegeven moment moest ik al mijn persoonlijke gegevens invullen voor een speciale screening. Er zou namelijk een diner plaatsvinden voor leden van het bestuur van het Wereld Natuur Fonds en hierbij zouden 'speciale gasten' aanwezig zijn. Op de avond zelf bleek het dus om Benno en Juul te gaan. De rest van het personeel lag in katzwijm, toen ze dat hoorden. Eéntje heeft de rest van de avond weinig anders gestameld dan 'mien god, mien god.' Ik keek er niet raar van op. Waarom anders waren opeens al die besnorde mannen met telefoontjes aanwezig? De keuken zat vol met privéchauffeurs en ik heb me de benen uit het lijf lopen rennen met aperitiefjes, hapjes en flessen champagne.
Toen ik met een dienblad vol met glazen in de blauwe salon stond voelde ik opeens een gretige fikse kneep in m'n kont. Dit speciale eerbetoon had ik te danken aan de secretaris van de Prins, die vervolgens keek alsof hij van diezelfde Prins geen kwaad wist.
Een fooi was er helaas niet bij. Wel een gesigneerde ansichtkaart die ik aan een Leidse bal heb gegeven, en nog jaren heb ik de speciale Pink Champaign fles van Benno als bloemengieter gebruikt. Hij drinkt namelijk alleen zijn eigen merk en dat uit een waterglas. En Juul? Die dronk wodka. Uit een wijnglas. Jaja...

« Bie-enners (2) Mabelt… | Home | Bie-ellers (1) Bareuh… »