Gisteren suggereerde de Casaspider in het reactiedinges dat het schrijven van weblogs bevredigender is dan het lezen ervan. Morgen minimaal drie stukjes?, zo eindigde z'n commentaar. Wat die man toch slim zeuren kan zeg, z'n zoontje heeft het niet van een vreemde blijkbaar. Hij weet het leuk te brengen.
Maar goed en wel, het schrijven van drie stukjes vereist natuurlijk wel inspiratie. En heb je daar geen endorfientjes voor nodig; voor die inspiratie? Je moet het toch ergens vandaan halen. Nou zijn er al heel wat meesterwerken der literatuur geschreven door wanhopige getormenteerde scribenten maar daar reken ik mijn log niet toe. Mezelf zie ik gelukkig ook nog niet als gekwelde geteisterde geest, eerder als geteisem dat teveel Eline Vere (ja, van Couperus, van heel vroeger) heeft gelezen en mede daardoor te lui voor woorden is.
Maar vanavond is er in ieder geval een goeie film op TV. The Name of the Rose met de immer mooiblijvende Sean Connery, naar het boek van Umberto Eco. En dat is best wel een literair meesterwerk en nog goed verfilmd ook. Kijken dus.

« Knap werk! | Home | Stukkie 2 »