Een kamer vol met kampeerspullen en twee gestresste katten die respectievelijk boven op de tent en in het kratje met kookspullen zitten. "We willen mee" lijken ze wel uit te schreeuwen. Wijzelf zijn ook niet helemaal in ons gewone doen. Ieder ogenblik vlieg ik van m'n stoel om nog iets te doen of te pakken. Wat een gedoe allemaal voor twee weekjes vakantie.
Ach, leefde ik maar in 1850. Een adellijke dame zijn met een butler, kamenierster en veel overig personeel, dat lijkt me wel wat. Dan zou ik slechts de bestemming en de reisduur op hoeven te geven en werd alles verder voor me geregeld. Mijn grootste zorg zou dan zijn of ik in Biarritz of Cannes wel graaf Kandinsky, Lord Dispair of la Contessa di Montepulciano zou ontmoeten op de soireetjes die ik in mijn suite zou geven. Mijn avondtoiletten zouden keurig worden gestreken en de bijpassende zijden balschoentjes zouden zonder vragen voor me klaar staan.
Niks bodywarmers, laarzen, gammele tentstokken, douchemuntjes, haperende butagaslamp of sneakers. Ik zou dan beschikken over waaiers, boa's, luxe badkuipen met gouden kranen, elegante koetsjes en misschien zo'n klein negerslaafje in rood livrei. De katten zouden met hun eigen reismandje mee mogen (of ze dat nou zo leuk vinden is een tweede...) en mijn huis zou door het achterblijvende personeel keurig bewaakt en verzorgd worden. Totaal geen zorgen over klikobakken die geleegd moeten worden, planten die water behoeven en of het gas nu echt wel uit is.
Zucht, ik ga maar weer verder pakken en morgenavond in mijn tentje droom ik wel verder over mijn leven als La Baronesse van Carin tot Webkast. Tot over twee weken!

« Interview game | Home | Ben terug »