Vanmorgen werd ik uit een onvervalste echte komkommerdroom gehaald. Ik was met een weblogger zijn nieuwe omkat aan het bewonderen. Hij had een heel groot kamervullend houten paneel beschilderd met daarop een soort laatste avondmaal van da Vinci Het rare was dat alle personen op het schilderij uit groente en fruit (komkommers!) waren samengesteld. Dat herkende ik onmiddelijk van de schilderijen van Arcimboldo die ik ooit ademloos heb bekeken.

Het schilderij was reusachtig en dus ook te groot voor de ruimte waar ik me in bevond. Gelukkig was er (nerd-natuurlijk...) een muis voorhanden en kon ik al kijkende heen en weer scrollen. De omkatter vertelde ondertussen welke personen/loggers er allemaal op zijn werk voorkwamen. Het houten paneel annex schilderij veranderde af en toe in een enorme flatscreen-monitor. De tijd vloog ademloos voorbij terwijl wij over van alles spraken. Ja, en toen het echt interessant werd, werd ik natuurlijk wakker geschud. Ik had nog wel veel langer in komkommertijd willen blijven. Helaas...

« Jeopardy in komkommer… | Home | Auwauwauw... »