Met mijn schoonzus gaat het gelukkig weer ietsje beter, al is alles nog steeds onzeker. Volgende week krijgt ze een vaatonderzoek waarna er wordt beslist of ze haar kunnen opereren om de oorzaak van de bloeding weg te nemen. Het blijft nog lang spannend en ook is nog niet bekend of en hoeveel schade er is aangericht. Gelukkig kon ze nog ruiken dat mijn broer een sigaret had gerookt en maakte ze er zelfs een vinnige opmerking over. En dat terwijl ze zo suf is en onder de morfine zit. Mij herkende ze ook en ook al kon ik geen gesprek met haar voeren; een lief zwaaitje met haar hand kreeg ik wel cadeau. Ik ben zelden zo blij geweest met een simpel wuifje en een knik.
Vanavond wou ik alle sores laten wegwaaien en waar kan je dat beter doen dan aan het strand van Noordwijk? Na het eten zijn we in de auto gesprongen en hebben langs de golfjes gelopen. Het strand is dan bijna van jezelf op een stelletje fanatieke vissers na. De enige strandtent waar nog licht brandde bleek dan ook alleen voor leden van de visclub te zijn... Gelukkig was 'Het Elfde Gebod' wel open en daar hebben we bij de openhaard dan ook een cappucino genomen. Tijd voor een goed gesprek en een goed begin van het weekend.

« Angst en onzekerheid | Home | Griep »