The Longest Day
Er is weer eens reclame op SBS6. Dat geeft Erik de tijd om te toiletteren en mij om weer eens iets te posten. We zitten naar The Longest Day te kijken. Deze klassieker hebben we al vele malen gezien maar hij blijft goed. Wie weet nog dat deze film uit 1962 over de invasie oorspronkelijk in zwart-wit is opgenomen? De inkleurders hebben hun werk gedaan. Het is bijzonder dat de acteurs elk in hun eigen taal spreken. Hier geen Rommel of von Rundstedt die Amerikaans knauwt.
Ik denk aan oom Arie. Deze krasse zeventiger was er indertijd bij. Hij praat er nooit over en de vele onderscheidingen die hij heeft laat hij niet zien. Als dienstplichtig matroosje zat hij in 1940 op een schip dat naar Engeland is gevaren. Benjamin werd hij genoemd omdat hij de jongste aan boord was. De hele oorlog heeft hij onder andere op een mijnenjager gevaren. Dat werk was zo gevaarlijk dat hij en z'n maten bijna allemaal aan de drank zijn geraakt omdat je het anders niet vol hield. Velen hebben het niet na kunnen vertellen.
Stomdronken waren ze toen ze door Wilhelmina geridderd werden. Stomdronken waren ze ook bij de grote herdenking in Normandië in 1995. De ouwe knarren hebben de avond van te voren de hele hotelbar leeggezopen. De Fransen die toch wel wat gewend zijn waren stupefait.
Toch zijn die zware jaren hem niet aan te zien. Hij woont op zichzelf en wordt op handen gedragen door de leuke gescheiden buurvrouwtjes van een jaar of veertig. Hij verft z'n haar en snor gitzwart en fietst nog hele einden op z'n racefiets. En op bevrijdingsdag heeft hij meestal wel wat beters te doen dan in het defilé te marcheren. Al die aandacht hoeft voor hem niet zo nodig. Een ware stille held....
Ik denk aan oom Arie. Deze krasse zeventiger was er indertijd bij. Hij praat er nooit over en de vele onderscheidingen die hij heeft laat hij niet zien. Als dienstplichtig matroosje zat hij in 1940 op een schip dat naar Engeland is gevaren. Benjamin werd hij genoemd omdat hij de jongste aan boord was. De hele oorlog heeft hij onder andere op een mijnenjager gevaren. Dat werk was zo gevaarlijk dat hij en z'n maten bijna allemaal aan de drank zijn geraakt omdat je het anders niet vol hield. Velen hebben het niet na kunnen vertellen.
Stomdronken waren ze toen ze door Wilhelmina geridderd werden. Stomdronken waren ze ook bij de grote herdenking in Normandië in 1995. De ouwe knarren hebben de avond van te voren de hele hotelbar leeggezopen. De Fransen die toch wel wat gewend zijn waren stupefait.
Toch zijn die zware jaren hem niet aan te zien. Hij woont op zichzelf en wordt op handen gedragen door de leuke gescheiden buurvrouwtjes van een jaar of veertig. Hij verft z'n haar en snor gitzwart en fietst nog hele einden op z'n racefiets. En op bevrijdingsdag heeft hij meestal wel wat beters te doen dan in het defilé te marcheren. Al die aandacht hoeft voor hem niet zo nodig. Een ware stille held....

3ne (
op: 06 Mei 2003 om 00:52
Respect voor jouw oom Arie. Heb zelf net de verfilming van het dagboek van Anne Frank voor de zoveelste keer zitten kijken. En zoals altijd, tranen met tuiten.