Moe
En dat is waar ik mee zit. Ik wil wel schrijven wat me bezig houdt, hoe ik me voel en wat ik meemaak. Maar dat is de laatste tijd allemaal zo bitter weinig. Ik weet niet goed hoe ik me voel. Moe, dat wel. Maar waarvan? Werkeloos zijn trekt blijkbaar een grote wissel op mij. Lusteloosheid en matheid verlammen me, terwijl ik weet dat er genoeg te doen valt. Ik schaam me een beetje. Na een paar jaar fulltime werken weet ik maar al te goed hoe kostbaar vrije tijd is. Hoeveel leuke en boeiende zaken er zijn waar je normaal gesproken te weinig tijd voor hebt.
Open deuren natuurlijk, maar ga er maar eens mee om. En dat lukt me nog niet echt. Nu zou ik dit log wel tijdelijk op zwart kunnen gooien, maar schiet ik daar iets mee op? Dus u moet me maar excuseren als het hier niet boeiend is, (voor zover het dat al was).
Overigens levert dat loggen me ook leuke zaken op, zoals het etentje gisteravond met Kika, Mootje, Bareuh, Yannah en Wodka-Lime. Een echt Leids Log Ladies event. Het was erg gezellig en voor herhaling vatbaar.
Mootje (URL) riep:op: 09 April 2003 om 16:21
Log op zwart gooien? Das mijn tekst hoor. Kom op hè meid, niet het koppie laten hangen hoor.
En dat etentje is zeker voor herhaling vatbaar.
Bareuh (
Neneh (URL) riep:op: 09 April 2003 om 19:27
Wat een leuk initiatief om eens samen te scholen voor een warme hap!
Moe?? Ga aan de walnoot!
Kika (URL) riep:op: 09 April 2003 om 21:23
Heel herkenbaar Carin, maarreh het is inderdaad zoals marloes zegt, je moet eraan wennen en dat kost ook tijd! Etentje was inderdaad zeer geslaagd…
Ton (URL) riep:op: 10 April 2003 om 01:03
Zo hé, & daar komt Ton met z’n goedbedoeld advies. Tussen allemaal vrouwen; hoe durft-ie ‘t?
(maar ja, ‘t is alleen maar blog-advies, niet meer dan dat, geen grote levensverhalen overlevingspakketten schrijnend afkappingsnoodzakelijkheidsadviezen, of ook maar enigszins in de buurt van de ultieme punt zetten achter).
Waarbij ik maar bedoel te adviseren: schrijf over dat wat ‘t minst belangrijk lijkt. De punt van je potlood (als je die nog gebruikt), een blaadje van de kamerplant, ‘t ongemakkelijk zitten in je stoel vanwege ongelijke poten.
Kleine dingen zijn veel grotere gebeurtenissen dan menigeen denkt.
Waarom werden er zoveel grote werken geschreven door mensen die in ‘t gevang hadden gezeten? Ik denk omdat ze wisten wat ‘t is om niets mee te maken. & Dat intensief. Naarmate ‘tgeen je schrijft meer gaat over die kleine dingen wordt ‘tgeen ‘t bedoelt te zeggen belangrijker. Al is ‘t maar voor jezelf.
Zo, dat was goedbedoeld advies. Alsof je daar iets mee kan.
(je moet maar denken: ‘t was in ieder geval goedbedoeld)
Tafkas (URL) riep:op: 10 April 2003 om 10:32
Schrijven is leuk, maar het is geen moeten. Zodra het moeten wordt lukt het (vaak) niet meer.
Renée (URL) riep:op: 10 April 2003 om 10:39
Niet zo somber meid: je schrijft heerlijk, bent een leuk mens, en hebt een waanzinnige kleur haar, wat kan jou die klotebaan schelen, er komt wel weer een nieuwe leukere baan. Tot die tijd mag je genieten van je vrije tijd!
Rob (URL) riep:op: 10 April 2003 om 19:06
Wat een goede raad allemaal Carin, nu nog even iemand die je helpt en het is weer opgelost
Leuk dat jullie zo lekker gegeten hebben!
op: 09 April 2003 om 15:37
Als je zeeën van tijd hebt, kan alles morgen ook nog wel. Het is moeilijk om daarmee om te gaan. Het heeft bij mij twee-en-half jaar geduurd, voordat ik het niet moeilijk meer vond en me niet langer nutteloos meer voelde.