Nostalgisch verhaaltje
Na mijn eindexamen wist ik het wel. Ik zou naar het Westen gaan. Groningen is een geweldige stad maar na 6 jaar middelbare school had ik het daar wel een beetje gezien. Bovendien vond ik het tijd worden om bij mijn ouders weg te gaan. Het was fijn bij hen, maar een ruig leventje zonder toezicht leek me nog heel wat fijner.
In Leiden had ik een vakantievriendje wonen en daar was toen ook de Reinwardt Academie voor museologie gevestigd. Beiden leken me wel wat en zo kwam deze dame uit de provincie in de Randstad terecht. Ik zocht een kamer en kwam terecht op een klein hokkie bij een louche huisbaas boven café Eigenzorg. Deze veredelde bezemkast was met spaanplaat afgetimmerd en bevatte behalve een opklapbed, een oude fauteuil en een formica kampeertafeltje een oude oliekachel die pas op 15 november aanmocht. Douchen in de keuken met douchemuntjes die je bij de huisbaas moest kopen voor een woekerprijs. Deze kwam regelmatig controleren of de douche wel goed werkte; bij voorkeur als één van ons stond te douchen. Ook om elf uur 's avonds kwam deze fijne heer checken of we geen bezoek meer hadden. Dan is het toch wel handig als je bijna doof bent. Het perfecte excuus om gewoon de deur niet meer open te doen voor de inspectie. (Sorry meneer van S. Ik sliep al en als ik slaap heb ik mijn gehoorapparaatjes uit) Gelukkig heb ik hier maar een paar maanden gewoond.
Het vakantievriendje bleek al van een blondine voorzien maar al snel diende er zich een vervanger aan. Een geflipte kunstenaar weliswaar, maar dat is reuze interessant als je 18 bent. De school was veeleisend maar er was nog veel meer in het leven te doen. Dat is stof genoeg voor een volgend postje...
Na een jaar Reinwardt had ik het wel gehad met die opleiding. Ik ging geschiedenis studeren. Eén tik heb ik er echter wel aan over gehouden en dat is mijn liefde voor musea. Gisteren heb ik dan ook met heel veel plezier de hele dag in het Rijksmuseum voor Volkenkunde doorgebracht. Een geweldig museum. Echt een aanrader!
(Oh ja, dat excentrieke punkerige vakantievriendje? Die kwam ik laatst tegen in de suup, met vrouw en twee kinders... )
In Leiden had ik een vakantievriendje wonen en daar was toen ook de Reinwardt Academie voor museologie gevestigd. Beiden leken me wel wat en zo kwam deze dame uit de provincie in de Randstad terecht. Ik zocht een kamer en kwam terecht op een klein hokkie bij een louche huisbaas boven café Eigenzorg. Deze veredelde bezemkast was met spaanplaat afgetimmerd en bevatte behalve een opklapbed, een oude fauteuil en een formica kampeertafeltje een oude oliekachel die pas op 15 november aanmocht. Douchen in de keuken met douchemuntjes die je bij de huisbaas moest kopen voor een woekerprijs. Deze kwam regelmatig controleren of de douche wel goed werkte; bij voorkeur als één van ons stond te douchen. Ook om elf uur 's avonds kwam deze fijne heer checken of we geen bezoek meer hadden. Dan is het toch wel handig als je bijna doof bent. Het perfecte excuus om gewoon de deur niet meer open te doen voor de inspectie. (Sorry meneer van S. Ik sliep al en als ik slaap heb ik mijn gehoorapparaatjes uit) Gelukkig heb ik hier maar een paar maanden gewoond.
Het vakantievriendje bleek al van een blondine voorzien maar al snel diende er zich een vervanger aan. Een geflipte kunstenaar weliswaar, maar dat is reuze interessant als je 18 bent. De school was veeleisend maar er was nog veel meer in het leven te doen. Dat is stof genoeg voor een volgend postje...
Na een jaar Reinwardt had ik het wel gehad met die opleiding. Ik ging geschiedenis studeren. Eén tik heb ik er echter wel aan over gehouden en dat is mijn liefde voor musea. Gisteren heb ik dan ook met heel veel plezier de hele dag in het Rijksmuseum voor Volkenkunde doorgebracht. Een geweldig museum. Echt een aanrader!
(Oh ja, dat excentrieke punkerige vakantievriendje? Die kwam ik laatst tegen in de suup, met vrouw en twee kinders... )

Micheline (
op: 05 April 2003 om 23:36
Dat valt toch allemaal wel mee, waarom laat je nu je hoofd hangen?