Gistermiddag kwam ik totaal opgebrand thuis na een hele lange middag in het Paleis van Justitie in 's-Gravenhage. Zat er een mailtje in mijn inbox! Of ik a.s maandag voor een tweede gesprek kan komen. Er zijn twee gesprekken van een uur voor me gepland. Het eerste uur met de Hoofden (met Hoofdletter) van de afdelingen Bestuursondersteuning en Personeelszaken. Het tweede uur staat gepland als kennismaking met de afdeling. Yooohhooohhhooo!!!! Dat klinkt goed. Nu maar hopen dat er niet al te veel tegenkandidaten ook zo'n uitnodiging hebben ontvangen, maar op zich ben ik al apetrots dat ik weer een ronde door ben. Duimt u weer voor me maandag? De vorige keer heeft dat ook geholpen. Uw karma werkt! Heus!

En nu over het Justitieel Gebouw. Het was inderdaad hoog, met marmeren vloeren, grote galmende zalen met harde high-tec stoelen waarvan je na een paar uur zitten vanzelf zeer ootmoedig wordt. Ik mocht zonder gefouilleerd te worden de detectiepoortjes ontwijken. Dit vanwege mijn CI dat daar niet tegen kan. Ik had dus zowaar een stengun mee naar binnen kunnen smokkelen.
Eenmaal binnen kon ik met mijn advocaat aanschuiven bij de zitting waar nog zes collega's van mij met hun confrères hun zaak behandeld zagen. De advocate en de directeur P&O van mijn 'baas' hadden het er druk mee. Een streng kijkende griffier en de rechter zaten tegenover deze poppenkast. Om kwart over twee zou mijn zaak voorkomen maar dat liep uit naar halfvijf. Tussendoor waren er wat schorsingen zodat de advocaten tot een vergelijk konden proberen te komen.
Toen ik uiteindelijk aan de beurt was, was ik al helemaal gaar van het luisteren. Mijn advocaat hield een prachtig pleidooi en de rechter (een aardige vrouw) was het duidelijk met hem eens. Als de tegenpartij dus echt geen werk meer voor me heeft dienen ze wel een betere vergoeding te bieden dan ze nu doen. De uitspraak volgt over twee weken. Afwachten maar weer.

« Eindexamenbuikpijn | Home | Positieve discriminat… »