Ik ben een beetje automaf. Na het behalen van mijn rijbewijs heb ik jaren amper gereden omdat ik als student geen geld voor zo'n ding had. Toen ik mijn eerste vaste baan kreeg was ik na twee jaar bussen het openbaar vervoer zo zat dat ik via de monteur der Dienst Openbare Werken van de Gemeente Noordwijk mijn eerste brikkie kocht. Een derde hands Seat Marbella (zo'n klein truttenschuddertje) in Jeans-uitvoering, dat dan weer wel! Autootje werd Antonio (naar Antonio Banderas) gedoopt en gedroeg zich plankgas als een lekker vurig Spanjooltje. Ik heb er wat mee afgetuft en bij de verhuizing naar Huize Webkast pasten er complete Billy boekenkasten in. Antonio heeft me eigenlijk nooit bedrogen en we hadden het goed samen.

Maar toen ik een andere baan kreeg wou ik mezelf natuurlijk ook een nieuw imago verschaffen en dat, gecombineerd met de toen duizelingwekkende ICT aandeelkoersen, betekende een snelle wagen. Spanjool werd Duitser waarvoor ik tot op de dag van heden geen passende naam heb kunnen verzinnen. (Kent er iemand eigenlijk een Duits mannelijk sexsymbool?) We zijn bordeauxrood en supersnel en de combinatie Carin-Cabrio is natuurlijk onweerstaanbaar. Ik kan dan ook niet wachten tot het weer boven de 15 graden is. Dan ga ik op de volgende manier de weg weer onveilig maken! Lak aan mijn imago...

« Boem.... | Home | Visite in huize Webka… »