Als kind was ik al dol op voorlezen. In de plaatselijke bieb kon je mij vaak aantreffen met m'n neus vooraan in de voorleeshoek. Ikzelf verstond er meestal geen donder van, maar als er gevraagd werd wie van de kinderen ook eens wou, dan had je aan mij een goeie.

Mijn ouders stonden erop dat ik, als deel van mijn noodzakelijke opvoeding, elke zondag naar de Zondagschool van de Vrijzinnig Hervormde Kerk ging. Vrijzinnig in de zin van de oude VPRO toen er nog puntjes tussen stonden (Vrijzinnig Protestantse Radio Omroep) In deze kerk mocht gelukkig veel. Zo ook voorlezen. En dan nog niet eens alleen uit de Bijbel maar ook uit andere boeken met een moraal. Vol vreugde heb ik indertijd dan ook in de kerkdienst eens voorgelezen uit de Spin Sebastiaan (het is niet goed met hem gegaan... LUISTER! ) en mijn vrije interpretatie van de maagd Maria (met Pippi vlechtjes) viel bij het kerkpubliek op Kerstavond geweldig in de smaak. Ik heb er een hele one-girl's act van gemaakt. Sinds die tijd kriebelt het nog steeds in me als er voorgelezen mag worden. Spotlights aan!

Vanavond had ik weer een kans. Ik kreeg van Casaspider een leuke opdracht om iets te schrijven. Ik heb Erik vastgebonden op de keukenstoel en daarna mijn (wan)product gedeclameerd. Op 1e Kerstdag onthul ik hierover meer. Misschien moet ik maar een microfoon aan Santa vragen om de tekst straks in te spreken zodat ik hier ook kan gaan voorlezen?

« Intermezzo | Home | Kerstavond 2000 »