Zojuist las ik hier en daar dat Vanzo er niet meer is. Hij is op 29 jarige leeftijd heengegaan. Het was een onnavolgbaar persoon. Deze zomer heb ik hem even ontmoet in het Vondelpark bij de weblogmeeting. Hij blikte nogal ironisch vanaf een afstandje in het rond. Ik had het idee dat hij me wel zag, luisterde naar wat ik tegen anderen te zeggen had en daar het zijne van dacht... Maar wat dat was?



Hij heeft hier herhaaldelijke malen zijn reacties achtergelaten. De dood was naast 'blaat' en 'gaap' een steeds terugkerend thema bij Vanzo. Op mijn verjaardag feliciteerde hij me op de volgende wijze: "Slechts de ‘naïeveling’ viert zijn/haar stap nader tot de dood. Hiep hiep hoepperdefloep."



Vanzo, het ga je goed.

« Vallende blaadjes? | Home | Dilemma »