Erg hoor, dat werkeloos zijn....
Vandaag was ik al vroeg op om allerlei telefoontjes te plegen. De warboel rondom het collectieve ontslag wordt steeds groter en het laatste woord is hier nog niet over gezegd. Maar verder kon ik deze dag zomaar besteden zoals ik wou.
Ik heb de fiets afgestoft, bandjes opgepompt en ben naar Leiden gefietst. Daar woont vriendin L. die ik veel te weinig zie. Zij is altijd op donderdag vrij en nu konden we zomaar de hele dag samen doorbrengen met zoontje Nick. Eerst hebben we koffie gedronken en daarna een flinke wandeling gemaakt in de Leidse Hout. Raar hoor om op een doordeweekse dag in het zonnetje op het terras te kunnen zitten met appeltaart en warme chocomel. 's-Middags heeft ze me ingewijd in het kaartspel Kolonisten van Catan. Ik ben een spelletjesfreak, maar gunde mezelf nooit de tijd om mij uitgebreid in dit spel te verdiepen. Nu had ik zomaar een hele middag om te kletsen en te spelen. En ik heb nog gewonnen ook!
Ik mag wel oppassen, voor ik het weet word ik nog zo'n luie sherrydrinkende, tennissende, bridgende huisvrouw.
Als ik over golfspelen ga loggen, wilt u me wel even tot de orde roepen hè?

Patrick (
op: 07 November 2002 om 21:35
Misschien moeten wij iets vaker mailen.
en euh..
nieuws wil ik .. ik mag niet meer op het intranet van onze werkgever :)