Waardigheid is heel wat waard.
Dus gisteren ben ik met opgeheven kop en woeste haardos naar Den Haag gescheurd. Het was mijn eer te na om te laten merken dat ik het eigenlijk zwaar kut vond. En terwijl ik rondliep temiddden van mijn collega's in die ruimte waar ik meer dan twee jaar heb gewerkt, leek het alsof ik er al niet meer hoorde. De blijvers keken me ietwat schichtig aan, alsof ze zich een beetje schaamden voor hun eigen blijdschap dat ze mochten blijven. Zij willen natuurlijk ook zo snel mogelijk de afgelopen klote periode afsluiten en daarom is de aanwezigheid van de weggesaneerde mensen niet gewenst.
En ikzelf wou natuurlijk ook geen scene maken, dat zou ook zinloos zijn geweest. Dus ik lachtte, maakte leuke grapjes, sprak anderen de moed in en voelde me een soort klienieklown. Maar wat kan je anders?
Mijn bureau is nu keurig opgeruimd, de blaffende hond-droppot ingepakt, alle frutsels en rotzooi van de desktop af, mail en belangrijke documenten in de prullenbak en de sleutels en parkeerpas ingeleverd. Een wuifje hier, een zoentje daar, en ik ging. Toedeledoki....
Ab (URL) riep:op: 05 November 2002 om 20:52
Pffft…… Het valt ook niet mee, zo’n gedwongen afscheid. Kop op Carin, aan de slag met die toekomstplannen 
Patrick (URL) riep:op: 05 November 2002 om 21:00
Sterkte Carin…
pfffft. wat je trouwens schrijft is pijnlijk herkenbaar.
Wybo riep:op: 05 November 2002 om 21:35
Zeg pop… had je ook maar beter je best moeten doen op het werk.. beetje de hele dag sjetten…. 
en van het zojuist geschreven meen ik natuurlijk helemaal niks!!!! Jeetje…… sterkte!!!!!!!!!
majadebij (
Patrick (URL) riep:op: 07 November 2002 om 18:28
Ik zie dat je Mootje (op je webcam) nog steeds achter je hebt staan, dat is fijn. :)
Mootje (URL) riep:op: 07 November 2002 om 18:47
Niet alleen op de webcam. IRL mag vrouwe webkast ook best komen uithuilen 
Mirjam (URL) riep:op: 09 November 2002 om 01:09
triest hoor, maar zo zie je maar weer, werk is uiteindelijk niet belangrijk
op: 05 November 2002 om 20:39
Arm mistress’je… Ik ga je nooit schigtig aankijken, ook al vind ik het nog zo …. “BAH!”