Zonet zaten we opeens romantisch tegenover elkaar te koekeloeren bij het pikzwarte scherm (nee, niet Suffie's nieuwe omkat...) en het kaarsepitje van één geurkaarsje met de lucht van wilde freesia's (volgens de fabrikant dan..)

We hadden een aardlek! Onze buren hadden immers allemaal de knusse nachtlampjes en anti-inbraak-alarmlichtjes branden. Ook de Vinexdorp-verantwoorde-straatverlichting straalde nog. Alleen wij hier zaten te knipperen in het duister.

Bij het schimmige licht van een inderhaast opgeduikelde zaklamp hebben we een rondtocht gemaakt langs alle geaarde stopcontacten en alras bleek Truus (onze elektrische eierkoker met lief kipjes-design) de boosdoenster te zijn. We hadden ons al geruime tijd geleden verbaasd over het feit dat deze Makro-Truus het alweer bijna 4 jaar had volgehouden en haar necrologie lag bij wijze van spreken alvast klaar.

Voor het koken van perfecte eitjes zijn wij in Huize Webkast voorlopig weer aangewezen op een pannetje op 't vuur en een stopwatch. En nu maar verzinnen hoe de opvolgster van Truus moet gaan heten... (zolang ze maar niet door Philips gelegd is!)

En als de Webkast voor u enige tijd onbereikbaar was, weet u nu hoe dat kwam. Aan de uptime van ruim 70 dagen kwam abrupt een einde.

« Werken in de IT.... | Home | Looking around the wo… »

Ab (URL) riep:
op: 23 Oktober 2002 om 11:39

Kook jij eieren midden in de nacht? Ik neem aan dat Truus alleen maar s’morgen haar werk moet doen, en niet tegen bedtijd ………..

carin riep:
op: 23 Oktober 2002 om 13:42

Dat krijg je als je een man met nachtelijke hongerbuien hebt. Die eet graag een broodje met een eitje ertussen.
Dat houdt hem vitaal en fit

Mootje (URL) riep:
op: 23 Oktober 2002 om 23:36

Rauwe eitjes doen het ook altijd goed

G@rp (E-mail ) riep:
op: 02 November 2002 om 17:16

pannetje water & eitjes met deksel op medium-brander a/d kook brengen. Zodra het water kookt vuur uitzetten en 5 minuten wachten, afblussen met koud water. Als je van medium hard gekookt houdt ( eigeel in de kern zacht, buitenrand net gestold ) de kan niet mislukken manier

erik (E-mail ) riep:
op: 06 November 2002 om 23:26

Tsja, ik weet het…(nog!).

Maar die vijf minuten duren net te lang om erop te kunnen wachten. En dus vergeet je het, met keiharde, groene bonken als resultaat!

Als ‘tussenoplossing’ heb ik de aarddraad van het defecte apparaat losgemaakt… Nu alleen niet het metaal aanraken terwijl de stekker in ‘t stopcontact zit…