Iedereen weer helemaal op de hoogte...
De afgelopen week was nogal hectisch voor mijn gevoel. Hier een kleine sfeerimpressie om u weer op te hoogte te brengen van het webkast-wel-en-wee van de laatste week
Het begon maandag al met een bezoek aan de ARBO-arts. Na een bezoek aan de cardioloog, ben ik bezig met een reïntegratieprogramma om mijn werk weer te hervatten. Afgelopen week werkte ik elke dag van negen tot half drie en ik begrijp eigenlijk nog niet hoe ik vroeger moeiteloos van half negen tot half zeven met mijn werk bezig kon zijn. Het is zwaarder dan ik ingeschat had. Vooral om me weer vol concentratie op mijn bezigheden te storten kost inspanning.
Maandagavond hebben we de éénentachtigste verjaardag van oom Arie gevierd. Aan deze man kan ik wel een heel logboek wijden maar nu maar even niet. Dat houdt u nog tegoed.
Dinsdagmorgen vertrok ik al ijselijk vroeg naar Den Haag. Ons kantoor ligt vlak bij Paleis Noordeinde en alhoewel de straat zelf voor verkeer toegankelijk zou blijven, werd geadviseerd om i.v.m. de verwachte drukte vroeg te arriveren. Ik zat dan ook al om half acht achter mijn PC. In tegenstelling tot alle publicaties van de gemeente en de informatie op hun site bleek de politie de Parkstraat toch dichtgegooid te hebben. Veel van mijn collega's werden dus weer weggestuurd en keerden maar naar huis terug. Ook de kantinebaas kon met z'n karretje weer terug. Zo zaten we dus met maar 8 man in de kantine achter de broodjes van een snackbar uit de buurt. Uiteraard zijn we om tien uur ook nog naar de stoet wezen kijken. Een hele onwerkelijke belevenis zoals we daar in ons werkkloffie een beetje legitiem stonden te spijbelen van onze werkzaamheden. Ik moest onwillekeurig terugdenken aan de begrafenis van mijn eigen vader en hoe moeilijk dat al was zonder dat er ook nog eens tachtig camera's en duizenden nieuwsgierigen hun neus erin kwamen steken.
Behalve werken, eten en slapen heb ik me deze week ook nog beziggehouden met het halen van vers leesvoer bij de bibliotheek, kaasfonduen bij E., het laatste bezoek aan de acupuncturiste, cliniclown spelen bij een collega-logster met griep, files, het killen van Bugbear op schoonmoeder's PC, het voeren en uitgebreid beknuffelen van buurkat Remi, vakantiefoto's van twee jaar geleden in plakken en nadenken. Vooral dat laatste, nadenken. Daar kan een mens nooit genoeg tijd voor vrijmaken, toch?
Ab (URL) riep:
op: 21 Oktober 2002 om 21:10
Het begon maandag al met een bezoek aan de ARBO-arts. Na een bezoek aan de cardioloog, ben ik bezig met een reïntegratieprogramma om mijn werk weer te hervatten. Afgelopen week werkte ik elke dag van negen tot half drie en ik begrijp eigenlijk nog niet hoe ik vroeger moeiteloos van half negen tot half zeven met mijn werk bezig kon zijn. Het is zwaarder dan ik ingeschat had. Vooral om me weer vol concentratie op mijn bezigheden te storten kost inspanning.
Maandagavond hebben we de éénentachtigste verjaardag van oom Arie gevierd. Aan deze man kan ik wel een heel logboek wijden maar nu maar even niet. Dat houdt u nog tegoed.
Dinsdagmorgen vertrok ik al ijselijk vroeg naar Den Haag. Ons kantoor ligt vlak bij Paleis Noordeinde en alhoewel de straat zelf voor verkeer toegankelijk zou blijven, werd geadviseerd om i.v.m. de verwachte drukte vroeg te arriveren. Ik zat dan ook al om half acht achter mijn PC. In tegenstelling tot alle publicaties van de gemeente en de informatie op hun site bleek de politie de Parkstraat toch dichtgegooid te hebben. Veel van mijn collega's werden dus weer weggestuurd en keerden maar naar huis terug. Ook de kantinebaas kon met z'n karretje weer terug. Zo zaten we dus met maar 8 man in de kantine achter de broodjes van een snackbar uit de buurt. Uiteraard zijn we om tien uur ook nog naar de stoet wezen kijken. Een hele onwerkelijke belevenis zoals we daar in ons werkkloffie een beetje legitiem stonden te spijbelen van onze werkzaamheden. Ik moest onwillekeurig terugdenken aan de begrafenis van mijn eigen vader en hoe moeilijk dat al was zonder dat er ook nog eens tachtig camera's en duizenden nieuwsgierigen hun neus erin kwamen steken.
Behalve werken, eten en slapen heb ik me deze week ook nog beziggehouden met het halen van vers leesvoer bij de bibliotheek, kaasfonduen bij E., het laatste bezoek aan de acupuncturiste, cliniclown spelen bij een collega-logster met griep, files, het killen van Bugbear op schoonmoeder's PC, het voeren en uitgebreid beknuffelen van buurkat Remi, vakantiefoto's van twee jaar geleden in plakken en nadenken. Vooral dat laatste, nadenken. Daar kan een mens nooit genoeg tijd voor vrijmaken, toch?
Ab (URL) riep:op: 21 Oktober 2002 om 21:10
Ik zie het al, jij heb je tijd nuttig door gebracht afgelopen week. En een beetje nadenken op z’n tijd kan ook geen kwaad.
Maar met zo’n drukke week komt dat plafond nooit af… 
op: 21 Oktober 2002 om 00:32
Ik ben ‘t met ‘t laatste niet eens. Maar voel me er evengoed, hoe bevreemdend ‘t me ook momenteel in de oren klinkt, heerlijk bij.