Gisteren ben ik naar een acupuncturiste geweest. Ik vond dit een hele aparte ervaring. Het was voor het eerst dat een 'medisch persoon' in alle rust de tijd nam om uitgebreid mijn hele persoontje, lifestyle, levens- en ziektegeschiedenis onder de loep te nemen. Meer dan een uur lang moest ik de meest maffe vragen beantwoorden. Opmerkelijk vond ik dat ze mij het gevoel gaf dat ze me ook daadwerkelijk aankeek en doorgrondde. Niks ten kwade van de reguliere medische stand maar vaak voelde ik me toch dossier nmr. zus-en zoveel in plaats van Carin.

Ze bespeelde mijn polsen als ware het een pianoklavier en vertelde dat ze hier, behalve mijn polsslag nog veel meer informatie uit kon halen. Ook werd mijn tong uitgebreid geanalyseerd. Het schijnt dat ze uit de vorm, kleur, beadering en mate van vochtigheid van de tong veel nuttige informatie kan halen.

Ik heb al vanaf dat ik een baby was een lange geschiedenis van oor-, voorhoofd- en bijholteontstekingen. Zoveel antibiotica-kuren als ik al geslikt heb, dat wil je niet weten... Waarschijnlijk heeft antibiotica er ook voor gezorgd dat ik slechthorend werd. Penicilline werd in eerste instantie alleen voor militairen (in WOII) gebruikt en pas in de zestiger jaren kwam dit ook voor burgers op de markt. Voor artsen was dit natuurlijk een wondermiddel en ze maakten er dan ook in ruime mate gebruik van. Toen ik drie jaar was heb ik in het ziekenhuis gelegen met een chronische oor- en voorhoofdholteontsteking. Mogelijk heb ik toen een teveel aan antibiotica gehad en heeft dit mijn kleine hersencentrum aangetast, met doofheid als resultaat.

Volgens de acupuncturiste heeft al die antibiotica ervoor gezorgd dat ik nu bijna geen weerstand meer heb en een enorm tekort aan energie.
In eerste instantie kwam ik bij haar voor een stoppen met roken behandeling maar ze gaat proberen of ze me ook definitief van die sinusitus klachten af kan helpen en mijn weerstand kan vergroten. Als alles in balans is, is stoppen met roken ook veel makkelijker vol te houden.

Na dit lange intakegesprek heeft ze een aantal minuscule naaldjes geplaatst in mijn voet, knie, borstbeen, hand en aan weerszijden van mijn neus. De prikken voel je nauwelijks maar het gevoel dat ze opwekken is groot. Zo voelde mijn hele kaak aan alsof het een electrisch schokje had gekregen en verdoofd was. Ook kon ik mijn grote teen even niet meer bewegen. Na 5 minuten gingen de naaldjes er weer uit en voelde ik me uitermate moe en loom. Dit gevoel hield gisteren nog de hele dag en avond aan. Volgende week ga ik weer en dan zal ze de naaldjes langer laten zitten en meer activeren. Ik ben heel benieuwd hoe deze behandelingen gaan uitpakken.

« Leuke dingen doen (NO… | Home | Even onder ons.... »