"Vanmiddag heeft de zaalarts mij verlost van alle draadjes en snoeren. Ik zit nog wel onder allerlei medicijnen maar het infuus is er ook uit en ik lig nu op Cardiologie i.p.v. Hartbewaking.
Ik mag voorzichtig van mijn bed af maar niet van de afdeling. IJsberen van klapdeur naar klapdeur dus. Bellen kan nog steeds niet omdat de enige telefoonaansluiting op de zaal door mijn buurman is bezet (aangevraagd...). Mobieltjes zijn hier uit den boze omdat de hartbewakingsapparatuur eens op hol mocht slaan.
Gedwongen rust dus, een stapel oude Privés uit 2001 versterken het isolement. Als de wachtlijst het toelaat mag ik morgen de fietstest gaan doen. Dan wordt er een hartfilmpje gemaakt onder belasting; afhankelijk van de uitslag daarvan wordt bekeken of ik naar huis mag of nog moet blijven.
Had trouwens nooit kunnen denken dat m'n armen er nog eens als die van een junk zouden uitzien.

Erik kwam vanavond met de laptop alle reacties laten zien. Lieve mensen, allemaal bedankt!"

« "Tik, tik, tik,tik,ti… | Home | "Blootfietsen" »