Carin's moeder is morgen jarig!
Mijn moedertje is morgen jarig en wordt dan 85. Ik denk dat vele loglezertjes nu schrikken en bij zich zelf denken 'mijn god, hoe oud moet die Carin dan wel niet zijn'! Mijn moeder was 44 toen ik geboren werd. Ze dacht dat ze al in de overgang was en keek dan ook raar op toen ze opeens geen koffie meer lustte...
Op dat moment had ze al een compleet gezin met drie kinderen waarvan de jongste net in de puberteit kwam. Het moet voor haar niet makkelijk geweest zijn om dit aan anderen, en al helemaal aan haar eigen kinderen, te vertellen. Zeker voor mijn jongste broer die toen 12 jaar was zal dit best een schok geweest zijn. Het idee dat je eigen ouders; in kinderen’s ogen natuurlijk ook nog eens stokoud, het nog met elkaar doen...
Maar ik kwam er dus en mijn ouders hebben me gelukkig nooit het gevoel gegeven dat ik ongewenst was. Ik was een onverwacht cadeautje en ook mijn 2 broers en mijn oudste zus waren altijd gek met mij.
Zij zijn dan ook degenen die met het scrabblebord erbij mijn naam hebben verzonnen waar ik ze nog steeds erg dankbaar voor ben. Vooral met mijn zus, met wie ik amper in één huis heb gewoond, heb ik een speciale band. Zij ging op haar 17de al het huis uit om te gaan studeren en op mijn eerste verjaardag woonde ze op kamers in Groningen. Zij was enerzijds een tweede moeder en anderzijds een geliefde grote zus, waar ik alles mee kon en kan delen.
Mijn vader heeft met mij altijd een hele speciale band gehad. Toen de andere kinderen klein waren was hij volop bezig met studies en carrière. Toen ik naar de middelbare school ging naderde hij de VUT leeftijd. Wij hebben heel wat nachten samen zitten praten en ik heb er van geleerd dat de meeste vraagstukken van alle leeftijden / generaties zijn. Hij leeft al een aantal jaren niet meer en ik mis hem nog steeds. Een man als hij die zo onbevooroordeeld, intelligent, open en eerlijk was moet je met een lampje zoeken.
Mijn moedertje en ik hebben altijd een wat gecompliceerder band gehad. Zij heeft haar schuldgevoel naar mij toe waarschijnlijk nooit kunnen hanteren. Zij kon niet die leuke vlotte jonge moeder zijn die ze had willen zijn. Zolang ik mij kan herinneren had zij altijd allerlei kwalen. Ik kan me mijn moeder niet als de knappe jonge vrouw herinneren (die ze op oude foto's ooit is geweest) maar meer als een tobberig mens, dat vaak in het ziekenhuis lag.
Erger was dat ik ook geen ongecompliceerd kind bleek te zijn. Als baby kreeg ik een aantal levensbedreigende koortsstuipen (soort epileptische aanvallen) en al snel bleek dat ik ernstig slechthorend was geworden. Dat heeft het leven van het gezin ook terdege beïnvloed. Mijn vader zocht een andere baan in de buurt van een slechthorenden school, zodat wij moesten verhuizen van een klein Fries dorpje naar de 'grote stad'. Ik groeide ook nog eens op in een hele andere tijd, zat op mijn 14de in de kroeg met Herman Brood, was volop punker en deed van alles waarvan mijn ouders niet eens wisten dat het überhaupt bestond... Ik ben altijd mijn eigen weg gegaan en vaak was dat een weg die mijn ouders niet konden begrijpen.
Nu ik alweer heel wat jaren zelfstandig leef, blijkt dat de kloof tussen mijn moeder en mij steeds groter is geworden. Zij drijft steeds meer weg in het verleden en ik snel steeds meer voort in de toekomst. Mijn moeder weet niet wat computers zijn, wat het voor mij betekent dat ik door geïmplanteerde elektroden en een spraakprocessor eindelijk met een mobieltje kan bellen en dat ik nu van muziek kan genieten. Als ze mij vraagt wat ik nu eigenlijk overdag doe en ik haar vertel dat ik full-time voor een ICT bedrijf werk als webmaster, is het alsof we van twee verschillende planeten komen. Als ik haar laat zien dat ze teletekst ondertiteling op de TV kan krijgen (pagina 888 mam!) en haar dat met tekeningen en al op een briefje meegeef, zal ze me keer op keer opnieuw vragen hoe dat dan wel moet.
Maar goed, morgen is mijn moedertje dus jarig, 85 jaar maar liefst. Ik heb een hele grote doos bonbons gekocht. Lezen kan ze nog amper, een boek o.i.d. hoeft dus niet en verder hoeft ze ook niks meer; ze heeft alles immers al! En ik geef haar een paar dikke zoenen, een warme knuffel en een brok in mijn keel.
lapswanz Rowan (URL) riep:op: 03 Augustus 2002 om 23:00
Gefeliciteerd met je moedertje hoor!
Ik mis mijn vader ook nog iedere dag,(hij is op 9 oktober 1998 overleden ).
Mijn moeder is 71 maar die gaat heel goed met teletekst om, pag 888 ,pag 703 enz enz.
Maar van computers houdt ze ook niet,al zou ze het wel kunnen als ze interese daarin zou hebben.(mij lukt het ook redelijk, dus dan kan iedereen het
. Ik heb trouwens weer een Philips tv gekocht,de Nokia was kapot. En de Philips kwam er het best uit( uit een keuze van zo’n 15 toestellen) Lekkere snelle teletekst zit erop in verschillende kleuren(ik ben teletekst verslaafd,vooral op zaterdag en zondag 100x zappen van de Nederlandse competitie naar de Italiaanse dan naar de Engelse en dan naar de Spaanse, en zo weer opnieuw. Goed ik dwal af mar het zij zo.
prettige dag morgen met je moeder!
lapswanz Rowan (URL) riep:op: 03 Augustus 2002 om 23:03
herstel; Ik dwaal (inderdaad) af en het zij zo..
lapswanz Rowan (URL) riep:op: 03 Augustus 2002 om 23:10
p.s Hoe kun je als ex punker Eart&Wind&Fire goed vinden?;) Met veel “Fantasy“misschien;)
p.s Herman was tof he
carin riep:op: 03 Augustus 2002 om 23:21
In huize webkast is slechts één muis… en tegenover me een heerschap die geen punker is geweest! Da’s knokken hoor. (with a hit of the knockels…. but, I still believe that I can win!)
Doe maar ‘ns een F5
evil-genius riep:op: 04 Augustus 2002 om 09:03
lang zal ze level,lang zal ze leven,lang zal ze leven in de gloria ,in de gloria,in de gloooorrrriiiaaaaaaa..
gefeliciteerd.
Mootje (URL) riep:op: 04 Augustus 2002 om 10:38
Hoi meis, gefeliciteerd met je moeder! Knuf ook van mijn poezenspul.
Patrick (
op: 03 Augustus 2002 om 22:51
Ik kan me bij dit stukje wel iets voorstellen. Mijn vader was 42 toen ik werd geboren, en voor zover ik de verhalen en foto’s ken is hij als zestiger geboren. Vanaf kleins af aan kreeg ik te horen: “niet op papa’s schoot, hij gaat kapot”.
Erg indrukwekkend stukje; gefeliciteerd voor morgen. En knuffel, voor jou en je moeder.