Ik moet mij schamen. Ik ben aangesteld als gastlogger; ik heb de verantwoordelijkheid u enigszins te onderhouden en toch in elk geval met zekere regelmaat een stukje hier te droppen, maar ik bak er niets van.
Ik heb twee excuses. Het eerste is dat ik de laatste dagen natuurlijk stad en land ben afgelopen (is dat echt een uitdrukking? Het klinkt me ineens zo vreemd in de ogen..), op zoek naar Mijn Project. Met mijn rugzakje om ben ik gaan lopen; ik heb in stoffige treinen gezeten, ben in de ghetto's van Europa geweest; nu ja, hoop spanning, sensatie en romantiek. Ik zou een schitterende roman kunnen schrijven, ware het niet dat ik al dagen wat wankel op de beentjes sta; wat dan ook gelijk het tweede excuus is voor mijn geringe updatefrequentie.
In arremoede heb ik nu maar mijn eigen ironie serieus genomen, en ben aan het armbandjes-knopen geslagen.

Nummer één ging goed. Nummer één ging met een snelheid en virtuositeit waarvan ik zelf versteld stond; hoewel ik ongeveer wel kan gokken naar de oorzaak van deze nijverheid.
Om een uurtje of vier begon ik te knopen, voor het eerst in jaren, en om vijf over zes stond ik hijgend en piepend, jasloos en op mijn slippers voor de brievenbus om het ding te posten. Zonder postzegel want die had ik niet meer; maar de PTT lijkt daar sinds zijn omkat naar TPG niet zo om te malen. (tipje voor de mensen thuis..).
Ik laat het aan ontvanger over om eventueel een scan van dit wondertje van creativiteit te droppen.

Maar nummer twee, da's een heel ander verhaal.
Hoewel, och nee; ik moet niet onnodig klagen. Afgezien van wat kleine foutjes, en het feit dat de kleurencombinatie me hoofdpijn bezorgt, gaat het knopen best. Het was het voorbereidende werk waar het een beetje fout ging.

Zes kleuren had ik; en van zes kleuren had ik elk een meter draad nodig.
Nou komt dat borduurgaren in bundeltjes, of windsels, of trosjes of bosjes of hoe je het ook noemen wilt. U kunt zich hoop ik een voorstelling maken; ik ben te lui om nu een plaatje te gaan Googlen.
Om de bosjes zitten wikkels; en die wikkels voorkomen dat het garen daar gaat waar het niet komen mag; maar ook dat jij het daar krijgt waar je het hebben wilt. Dus die wikkels moesten eraf.
Ik ben heel handig. Ik ben heel nadenkend. Ik ben vooral een uitstekend vooruitdenker. Dus ik kwam op het briljante idee om, alvorens de wikkels te verwijderen, eerst te kijken of ze de kleur wel duidelijk aangaven zodat ik straks nog het goede wikkeltje bij het goede bosje plaatsen kon.
Ik keek en las 'ecru', dus dat zat goed. En blijmoedig stroopte ik zonder verder kijken van alle zes bosjes de wikkeltjes af.
Garen netjes afgemeten, alles bij elkaar gelegd, klaar om de wikkeltjes weer om te doen. Waarna bleek dat alleen ecru ecru heette, maar de overige wikkels een nummer dragen.

En daar zit ik nu; met vijf wikkels getiteld 943, 956, 333, 972 en 517. Zonder duidelijkheid over de bijpassende kleuren geen kans op nabestellen.
Heeft er iemand enig idee van de respectievelijke nummers van de kleuren groenig, paarsig, rozig, gelig en blauwig..?

« Puck, the sequel | Home | So long, farewell.. »