Mijn Pittbull verwijt mij de hele avond al dat ik meer tijd besteed aan het reageren op logs dan op het zelf posten van een stukje waar de mensheid om zit te springen... En aangezien de loglijst het weer schijnt te doen is dit natuurlijk wel het moment om weer iets triviaals op het web te pleuren.

In mijn Vinex woonwijk is er rekening gehouden met 1,2 parkeerplaatsen per woning en 0,8  stopcontact per woonvertrek. Nu blijkt dat dat voor grootgulzigeconsumenten als Carin en Pittbull bij lange na ontoereikend is. Bijna ieder stopcontact in Huize Webkast wordt wel door één of ander oplaad-apparaat in beslag genomen. Scheerapparaat, Ladyshave, Tarzan, Digicamera, Logitech muisbeest, MP3 speler, Tandenborsteldinges, Fotoflitser en Bunker-kijk-lamp; ze schreeuwen allemaal als een baby om borstvoeding. Achter onze opzetplintjes lopen nog eens talloze draadjes te jengelen om met het bijbehorende apparaat geconnect te worden. Regelmatig vindt hier een interne veldslag plaats als er weer een nieuw snufje een dringende implementatie vereist, en op deze manier zijn we na 5 jaar in Vinexland nog steeds niet uitverhuisd. De ultieme Huis en Interieur inrichting zal denk ik nooit benaderd gaan worden, maar immer in een staat van Half-af blijven verkeren... 

Dit is slechts Yuppieleed en dus eigenlijk niet echt de moeite waard om te vermelden. Lastiger is wel dat Carin sinds november 2000 ook op oplaadbare accu's loopt. Ik hoor tegenwoordig volledig computergestuurd. Er zitten 16 electroden in mijn hoofd / slakkenhuis geimplanteerd die via een microfoon met magneet op mijn schedel verbonden zijn met een spraakprocessor. Deze computer draait gelukkig niet op Billware maar af  en toe zit er wel eens een bug in de software waardoor iedereen klinkt als Minnie Mouse of Daffy Duck... Maar dat valt bij te stellen. Lastiger is het als de accu's van Carin's processor leeg zijn. De accu's gaan zo'n 8 uur mee en mocht je het genoegen smaken het mee te maken dat Carin's voeding wegvalt zal je het weten ook. Haar stem valt meteen een octaaf naar beneden omdat ze zichzelf niet meer hoort. Gelukkig is ze multi-tasking en gaat dan lip-lezen. Dan heb je dus alle onvervalste aandacht op je gelaat gericht, en geloof me of niet, velen worden daar erg zenuwachtig van!

Voor Carin heeft dit computergestuurd horen in ieder geval een impact gehad die zij van tevoren niet had kunnen vermoeden. Zij wil hier af en toe nog wel eens iets over kwijt. Carin als Seven of Nine, een echte Cyborg, (voor de Star Trek fans onder ons). Het blijft een echt wonder!

« Nee - Nee | Home | Weblogmeeting »